Olivier Plancke
De Rode Duivels staan in de kwartfinale van het WK en Rudi Garcia heeft zijn minimumdoel gehaald. Meer nog: na de overtuigende 4-1 tegen de Verenigde Staten heeft de bondscoach opnieuw stevig krediet opgebouwd. Toch is zijn toekomst daarmee niet plots vanzelfsprekend. Net door die stunt zit de voetbalbond straks met een nog lastiger dossier.
LEES OOK: De Bruyne-discussie bij Rode Duivels: “Bijzonder straf"
Garcia koopt plots veel kredietDe bondscoach tekende in januari 2025 een contract tot het einde van het WK 2026, wat van dit toernooi automatisch zijn grote evaluatiemoment maakt. De KBVB wil het dossier-Garcia pas na het WK grondig bekijken, maar dat dossier is er na de kwalificatie voor de kwartfinale niet eenvoudiger op geworden. Integendeel.
Garcia kan nu perfect zeggen dat hij zijn opdracht heeft uitgevoerd. België staat bij de laatste acht landen van de wereld en mag zich opmaken voor een kwartfinale tegen Spanje. Dat was vooraf het minimumdoel. Maar na de wedstrijd tegen de Verenigde Staten ligt de discussie nog gevoeliger. Want daar was niet alleen het resultaat dat telde, ook de manier waarop maakte indruk.
Bij Het Nieuwsblad was Ludo Vandewalle bijzonder duidelijk in zijn analyse. “Rudi Garcia heeft een pak krediet teruggewonnen”, schreef de chef voetbal na de zege in Seattle. Volgens Vandewalle klopte het wedstrijdplan tegen de Amerikanen “tot in de puntjes”. Dat is belangrijk, want net dat was de voorbije weken vaak de grote kritiek op Garcia: België haalde resultaten, maar zelden met een duidelijk overtuigend plan.
Tegen de Verenigde Staten was dat anders. Garcia verraste door Jeremy Doku, Romelu Lukaku én Kevin De Bruyne niet te laten starten. Een gewaagde keuze, zeker in een knock-outwedstrijd op een WK. Maar het pakte goed uit. Met Nicolas Raskin en Amadou Onana op het middenveld kreeg België meer intensiteit, meer loopvermogen en meer controle. De vrees dat de ploeg voetballend te veel zou verliezen, bleek ongegrond.
Voor het eerst echt klaar bij de aftrap
Het grote verschil zat in de start. De Rode Duivels waren vanaf de eerste minuut wakker. Tegen Egypte, Iran en Senegal was dat anders geweest. België had te vaak tijd nodig om in de match te komen, te vaak correcties nodig, te vaak individuele klasse nodig om scheve situaties recht te trekken. Tegen de VS nam de ploeg het heft meteen in handen.
Tegen de Amerikanen kwam dat verwijt veel minder terug. België overvleugelde het thuisland op technisch én fysiek vlak. De Amerikanen hadden vooraf veel lawaai gemaakt, zeker na de heisa rond Folarin Balogun en de opgeheven schorsing, maar op het veld kregen ze nauwelijks grip op de wedstrijd. Balogun stond er wel, maar drukte geen stempel. België antwoordde niet met woorden, maar met voetbal.
Van chaos naar controle
Dat maakt de balans rond Garcia plots veel complexer. Want wie enkel naar de het eindstation kijkt, ziet een bondscoach die zijn ploeg naar de kwartfinale loodste. Wie naar het volledige traject kijkt, ziet een toernooi met twee gezichten.
De start tegen Egypte (1-1) was moeizaam en Garcia had Lukaku nodig om na zijn invalbeurt alsnog de gelijkmaker af te dwingen via een Egyptische owngoal. In de tweede groepsmatch tegen Iran (0-0) volgde geen reactie, maar opnieuw frustratie. België stond na twee groepsmatchen op amper twee punten en de twijfel rond de bondscoach groeide snel.
Pas tegen Nieuw-Zeeland (5-1) viel er opnieuw positiviteit vast te stellen. Kevin De Bruyne, Romelu Lukaku, Leandro Trossard en co. namen het elftal op sleeptouw. De kwalificatie was binnen, de rust was terug. Maar ook daar zat kritiek: België had die ruime zege precies nodig om de schade van de eerste twee matchen uit te wissen.
Daarna volgde Senegal. De Rode Duivels bewerkstelligden een spectaculaire, historisch zelfs, terugkeer, maar de eerste 80 minuten waren zorgwekkend. De comeback kwam er laat: Lukaku scoorde in minuut 86, Youri Tielemans kopte vlak daarna de gelijkmaker binnen en diep in de verlengingen trapte Tielemans een strafschop binnen.
Garcia sprak over een “remontada” die iets kon losmaken in de groep en verwees zelfs naar de legendarische FC Barcelona-PSG uit 2017. Toch kon die emotie niet verbergen dat het basisplan tegen Senegal lange tijd niet werkte. Pas na vreemde wissels en een flinke dosis chaos konden de Rode Duivels het wedstrijdbeeld draaien.
Kritiek blijft niet zomaar weg
In de studio van VTM liet Marc Degryse in het midden of dat door geluk of door het genie van Garcia kwam, maar hij ging niet mee in de heldenstatus van de bondscoach. “Dat maakt hem nog geen held of tovenaar”, zei Degryse. Ook Hein Vanhaezebrouck was bij Het Nieuwsblad bijzonder scherp. “Een winnende coach heeft altijd gelijk, maar dat waren rare kronkels”, klonk het.
Die kritiek is na de zege tegen de VS niet volledig verdwenen, maar ze heeft wel een andere dimensie gekregen. Garcia heeft nu iets in handen dat hij voordien niet had: een referentiematch tegen een gastland in een knock-outfase. Een wedstrijd waarin zijn keuzes vooraf gedurfd leken, maar achteraf logisch en succesvol bleken.
Dat verandert de toon. Waar het na Senegal nog ging over overleven, gaat het na de VS over controle, durf en tactische keuzes die werkten. Dat is een wezenlijk verschil. Zeker omdat Garcia net zijn grootste namen op de bank durfde te zetten. De Bruyne, Lukaku en Doku zijn geen gewone spelers. Hen passeren in zo’n match is alleen verdedigbaar als het resultaat volgt. Dat deed het.
Ook naast het veld vaak storm
Toch is het dossier-Garcia breder dan alleen tactiek. Ook naast het veld heeft hij niet altijd punten gescoord. Zijn relatie met de buitenwereld is nooit vanzelfsprekend geweest. Tijdens de kwalificatie weigerde hij na België-Liechtenstein een interview met Gilles De Bilde van VTM. Het Nieuwsblad schreef toen dat Garcia ondanks de kwalificatie kregelig bleef en “fake news” hekelde.
Daarna was er de zaak-Nicky Hayen. Garcia noemde het ontslag van de Club Brugge-trainer “onbegrijpelijk en oneerlijk”, waarna de Belgische voetbalbond afstand nam van de uitspraken van zijn eigen bondscoach. RTL meldde zelfs dat de Fransman werd teruggefloten door de KBVB.
Ook rond de zaak-Balogun zocht Garcia de confrontatie. De bondscoach noemde de beslissing om de Amerikaanse spits toch speelgerechtigd te maken iets voor “1 april”. Dat paste in de verontwaardiging binnen de Belgische delegatie, maar het bevestigde tegelijk het beeld van een bondscoach die zelden om controverse heen loopt.
KBVB zit met moeilijker dossier dan ooit
Een vroege uitschakeling had het oordeel simpel gemaakt. Dan was de vraag rond Garcia bijna automatisch beantwoord. Maar een kwartfinale, en zeker een kwartfinale na een sterke prestatie tegen de VS, maakt alles moeilijker.
Garcia heeft het minimum gehaald. Hij heeft een mentale comeback tegen Senegal overleefd. Hij heeft een overtuigende knock-outmatch tegen het gastland gewonnen. Hij heeft De Ketelaere, Trossard, Raskin en Vanaken zien opstaan op momenten waarop de oude zekerheden niet altijd de kar trokken. Dat zijn argumenten die wegen.
Tegelijk kan de KBVB moeilijk doen alsof het hele toernooi vlekkeloos is verlopen. De start was stroef, de communicatie gevoelig en de match tegen Senegal bijzonder chaotisch. België staat in de kwartfinale, maar de vraag blijft of de ploeg onder Garcia structureel sterker is geworden. De zege tegen de VS is het beste argument vóór hem, maar nog geen definitief antwoord op alles.
