Voetballers en mode. Het is een veelvoorkomende combinatie die destijds gelanceerd werd door David Beckham. De Engelse golden boy die meer van haarstijl wisselde dan van bedpartner, is de grondlegger van de hedendaagse Louis Vuitton generatie. Vroeger kwamen spelers met baarden en snorren het veld op die je vandaag alleen nog in de betere sigarenwinkel ziet. Van trimmen, epileren of een fijn lijntje laten zetten was er toen geen sprake. Tegenwoordig heeft een kleedkamer meer weg van een make-up studio. En toch heeft die stijlverandering afgelopen weekend iemand zijn job gered.
Zo mag David Moyes de chirurg die Wayne Rooney's haartransplantatie uitvoerde met beide handjes kussen, want anders kon de Schot meer dan waarschijnlijk zijn valies pakken.
Dankzij de nieuwe haardos kopte Wayne Rooney zaterdagnamiddag Manchester United op gelijke hoogte tegen Stoke City. De Engelse adonis bracht met deze rake treffer de stand weer in evenwicht waarna Javier Hernandez of Chicharito net zoals zijn collega met de drie resterende haren op zijn hoofd voor de bevrijdende 3-2 zorgde. In de wandelgangen werd na afloop gesuggereerd dat Moyes heel zijn spelersgroep naar de kapper wou sturen voor een flinke knipbeurt, maar dat zag ene Marouane Fellaini niet zitten. Zeker met de winter voor de deur wil Big Fella zijn weelderige haarbos niet kwijt.
Tijdens de Spaanse Clasico tussen FC Barcelona en Real Madrid vielen er ook heel wat verschillende haarstijlen te bewonderen. Zo heb je de modieuze looks van Cristiano Ronaldo, Sergio Ramos en Neymar, maar ook de sobere kortgeknipte coupe van Karim Benzema. Die laatste trok de aandacht met een geweldig afstandsschot waar de lat in Camp Nou nog altijd van beeft. Het zou een heerlijke binnenkomer zijn geweest voor de Fransman die op het uur een bleke Gareth Bale kwam vervangen.
In België stond er deze speeldag ook een klassieker op het programma. U hoort het goed, een klassieker en geen Clasico. Mensen die
Anderlecht-Standard een 'Clasico' noemen, denken waarschijnlijk dat ons land een rol van betekenis speelt op wereldvlak. Het enige waar ons land mee geassocieerd wordt, is kinderpedofilie, chocolade en vettige frieten. Niet bepaald sportgerelateerde begrippen. En zoals zo vaak werd Anderlecht-Standard ontsierd door veel strijd met twee rode kaarten als gevolg. Het is een pijnlijke vaststelling dat deze wedstrijd niet meer op een serene manier gespeeld kan worden.
Maar ook op de andere velden vielen er veel rode kaarten. Zo werden er maar liefst tien rode kaarten op acht wedstrijden getrokken. Alleen in
Club Brugge-Genk moest er niemand vroegtijdig naar de kant. Zou de afwezigheid van Michel Preud'homme op de Brugse bank daarmee iets te maken hebben?
Sven Vranckx
