Voor alle gepensioneerden, politieagenten en de vervelende mensen van Greenpeace die zo nodig de wereld willen verbeteren, heb ik goed nieuws. Afgelopen weekend hebben jullie mijn weekend niet verpest. U mag zich daarvoor op de borst slaan, maar dat zou ik niet doen aangezien jullie mij in de toekomst ongetwijfeld nog zullen irriteren. De Oscar voor pispaal van het weekend gaat deze keer naar... dé scheidsrechter.
Het is ongelooflijk hoe deze gele, zwarte of rode man de haren op iemands rug kan recht krijgen. Voor de mannen of vrouwen die geen haar op hun rug hebben, geen paniek. Het haar op jullie benen of armen kan er ook van gaan recht staan. Maar hoe vaak een scheidsrechter of diens assistent in de fout gaat, is schrijnend om aan te zien. Je zou haast denken dat deze heren het opzettelijk doen om niet meer te hoeven fluiten.
Het begon vrijdagavond tijdens de Duitse wedstrijd tussen Hoffenheim en Bayer Leverkusen. Rond de 70e minuut kopt de spits van de uitploeg de bal duidelijk naast het doel. Ik herhaal: duidelijk naast het doel. Zelfs de slechtziende oma die helemaal bovenaan in de tribune zat, zag dat de bal naast ging. Op een nog onverklaarbare reden (nou ja onverklaarbaar, er zat een gat in het net) ligt de bal plotseling in de goal en keurt de brave scheidsrechter het doelpunt goed. De voetbalgeschiedenis heeft er weer een nieuw spookdoelpunt bij en dat twee weken voor Halloween. In tijden waarin je met een klik op de computermuis kunt zien welk T-shirt je geliefde in Thailand aan heeft, is het toch ongelooflijk zuur dat zulke doelpunten anno 2013 nog kunnen gebeuren.
Natuurlijk worden de scheidsrechters ook niet geholpen door hun grote bazen. Meneer Blatter van de FIFA vindt het belangrijker om een wereldkampioenschap in de woestijnen van Qatar te organiseren dan dat de technologie het rechtvaardigheidsgevoel in het voetbal weer naar omhoog trekt. Tegenwoordig is er maar een ding dat telt en dat is geld. Rijke oliemagnaten die nog nooit een voetbalveld van dichtbij hebben gezien, kopen massaal voetbalclubs. Het enige waar deze ingewikkelde mannen geïnteresseerd in zijn, is het aantal cijfers voor de komma op hun verschillende bankrekeningen.
Het is een zorgwekkende trend waar we het einde nog niet van gezien hebben. Terug naar de hoofdzaak van afgelopen weekend. Het knelpuntberoep scheidsrechter. In België hebben we zaterdagavond ook weer een spijtig voorval meegemaakt. Tijdens Cercle Brugge - Zulte Waregem komt de thuisploeg op voorsprong en ligt de zegen binnen handbereik. Maar dan neemt de scheidsrechter een zeer jammerlijke beslissing. Na handspel van een Cercle-verdediger buiten de zestien, legt de brave man de bal op de stip. Consternatie alom want de speler stond duidelijk buiten zijn strafschopgebied waardoor het nooit een penalty kon zijn. Het is jammer dat deze onterechte beslissing Cercle Brugge geen drie punten oplevert.
Het frustrerende aan deze situaties is dat we het kunnen vermijden. Deze fases kunnen in een fractie van een seconde herbekeken worden. Wie deze functie op zich neemt, maakt niet zo veel uit. Desnoods schakelt de voetbalbond enkele goedkope Polen in. Dan kunnen ze ineens de verouderde douches in onze erbarmelijke stadions repareren. Iedereen schreeuwt om technologische middelen. Alleen steken de hoge pieten voor alsnog hun kop in het zand. Aah van daar dat
WK in Qatar. Het zou het voetbal zo veel rechtvaardiger maken.
Tegenwoordig zijn de belangen zo groot geworden dat deze scheidsrechterlijke dwalingen een enorme impact op iemand zijn leven kan hebben. Zo verliest er elke week wel ergens een coach zijn job. Afgelopen week nog stapte Giampaolo Mazza op bij het altijd stugge San Marino. De Italiaanse trainer werkte er 15 jaar en verloor 82 van de 85 wedstrijden. Zou Georges Leekens het over dit land hebben waar hij bijna mee rond was?
Sven Vranckx
