Claudio Reulens
RSC Anderlecht won met 3-1 van AA Gent, maar hoe ze dat gedaan hebben... Dat weten ze nog niet in Brussel. Paars-Wit bakte er niets van. Net zoals vorige week maakte Jérémy Taravel er toch een boeltje van bij de start van de partij.
Taravel zoekt en zoekt. De eerste weken als coach maakte hij nochtans indruk en kreeg hij meer dan terecht lof. Anderlecht voetbalde weer en er zat meer evenwicht in de ploeg. Maar na die nederlaag tegen Cercle Brugge is de coach een beetje te veel aan het zoeken.
LEES OOK: Nieuwe publiekslieveling? "Blij dat RSCA-fans mij waarderen"
Vreemde keuze met 4 centrale middenveldersVorige week vonden we zijn beginploeg al bijzonder vreemd met het middenveld zo open te leggen. Halverwege, toen Club Brugge de match al had beslist, greep hij in. Iedereen verwachte dat hij die opstelling van de tweede helft in Brugge ging hanteren tegen AA Gent.
Maar plots speelde Anderlecht met 4! centrale middenvelders tegen de Buffalo's. Nathan De Cat, Enric Llansana, Mario Stroeykens en Nathan Saliba speelden. Een zeer vreemde keuze. Thorgan Hazard werd zo weer meer richting links gezet en Mihajlo Cvetkovic mocht diep in de punt spelen. We vreesden toen al voor Anderlecht dat ze héél stereotiep voor de dag gingen komen. Er zat amper tot géén snelheid of diepgang in de ploeg.
Ali Maamar en Ludwig Augustinsson moesten daarvoor zorgen. Maamar kan je nooit een gebrek aan inzet verwachten, maar het lijkt wat dunnetjes te zijn voor de basis van Anderlecht. Ilay Camara wordt gemist en zal inzake diepgang veel oplossen op rechts. Augustinsson is niet meer die speler van pakweg 5-6 jaar geleden, toen hij dit zeer goed kon. Anno 2026 is de Zweed een betrouwbare linksachter die zich vooral focust op verdedigen.
Degreef en Cvetkovic op de flanken
Taravel zag een betere eerste helft dan vorige week. Klopte voor geen meter. Stroeykens en Saliba weken soms uit naar de flanken, waardoor ze beiden niet hun niveau haalden. De vier middenvelders liepen elkaar regelmatig voor de voeten. Toen Yari Verschaeren inkwam voor De Cat, ging die meer de ruimtes opzoeken op de flanken. Yari speelde daar in het verleden vaker.
We weten dat Anderlecht geen kwaliteitsvolle wingers heeft. Een erfenis van het mislukte transferbeleid van Olivier Renard. Maar we zouden Tristan Degreef altijd opstellen, ook al speelde die pover in Brugge. Er is niets anders. Hij is geen winger pur sang, maar hij maakt wél die runs in de diepte zonder bal. En is een speler die de dribbel opzoekt. Op links viel Coba Da Costa degelijk in. Adriano Bertaccini bracht ook meer diepgang, maar zat terecht op de bank.
Taravel leerde wéér een les. Hij moet tactisch niet te gek doen met deze ploeg, daarvoor ontbreekt métier. Het vooral simpel houden met deze groep. Laat Cvetkovic en Degreef maar staan door via de flanken spelen. Het is niet hun beste positie, maar het zorgt wel voor diepgang. Dat was er totaal niet totdat de wissels gebeurden. Het was heus geen toeval dat het nadien beter ging voor Anderlecht.
En ook nog: Hazard is op zijn beste als valse negen. AA Gent had altijd vier of vijf keer moeten scoren in het Lotto Park. Die eerste 65 minuten in het Lotto Park waren op het niveau van vorige week in Brugge (de eerste 45 minuten). Het was dat de tegenstander minder kwaliteit heeft in de aanval, anders was de match wéér vroegtijdig gespeeld.
Taravel leerde zo weer een les. Volgende week in KV Mechelen zal de coach wél de juiste lessen moeten trekken. Taravel moet het niet te moeilijk maken voor zijn spelersgroep.
