Arne Decraene
Jérémy Taravel mag het seizoen volmaken als T1 van RSC Anderlecht, maar wie Olivier Renard moet opvolgen blijft nog een vraagteken. Hoe dan ook wacht de nieuwe sportieve baas een ondankbare taak in het Lotto Park, waar alweer heel wat werk aan de winkel is. Zo mag ook versterking voorin worden toegevoegd aan de alsmaar langere verlanglijst.
Na de droogte onder Besnik Hasi leken de Brusselaars sinds de intrede van Taravel de weg naar de netten weer te hebben gevonden, maar tegen KV Mechelen kregen ze de nul weer niet van het bord geveegd. De uitzonderlijke efficiëntie van de voorbije weken, toen zowat elke kans prijs bleek, viel dan ook onmogelijk vol te houden. Indien er iets minder was gemorst met de kansen Achter de Kazerne zat er evenwel minstens een gelijkspel in.
LEES OOK: Lichtpunt bij Anderlecht: "Of ik start in de bekerfinale?"
Bertaccini maakt brokkenEn zou Paars-Wit, dat nu nog een waterkans heeft om uit de top zes te vallen, reeds verzekerd zijn van een ticket voor de Champions' Play-Offs. In plaats daarvan is het nog van moeten tegen Cercle Brugge, een klus die in eigen huis wel te klaren valt. Zelfs zonder Nathan Saliba en Adriano Bertaccini, die allebei op het strafbankje zitten. De middenvelder mist straks ook de opener van de PO's nadat hij al zijn tiende gele kaart pakte in Mechelen.
Bertaccini beleefde er dan weer een invalbeurt om snel te vergeten. De aanvaller, door Taravel tot supersub gedegradeerd, kreeg na zijn schijnbaar bevrijdende treffer tegen OHL een halfuur om zich te tonen. Dat deed hij, weliswaar op de verkeerde manier. Na een onnodige gele kaart verkwanselde Bertaccini in de slotfase nog een uitgelezen kans op de counter. In zijn gretigheid om die fout goed te maken ging vervolgens het licht helemaal uit.
Met een por in de rug van Myron van Brederode brak hij de Mechelse counter af, met de uitsluiting als logisch gevolg. Tot overmaat van ramp luidde de daaropvolgende vrije trap de nederlaag in. Bertaccini de gebeten hond dus, al weigerde Taravel na afloop om hem aan de schandpaal te nagelen. "Het zou niet mogen, maar dit kan iedereen overkomen", klonk het zalvend. Een verhaal van té graag willen, zeg maar. Of is de maat toch stilaan vol?
Valse start bij Anderlecht
Toen hij nog titularis was scoorde het woelwater evenmin punten door telkens misbaar te maken wanneer hij weer eens naar de kant werd gehaald. Al voelt Bertaccini zich nadien naar verluidt wel niet te beroerd om zijn excuses aan te bieden, en valt een gebrek aan inzet hem ook als invaller nooit te verwijten. Anderlecht had echter veel meer in gedachten toen het de mede-topschutter afgelopen zomer voor een vijftal miljoen wegplukte bij STVV.
Een prijskaartje dat hij nog niet wist te rechtvaardigen, want met over alle competities heen zes goals en vijf assists in 32 optredens lost Bertaccini de verwachtingen voorlopig niet in. Ook niet van de goalgetter zelf, die stiekem hoopte om zijn totaal van 21 stuks vorig seizoen minstens te evenaren. Dat hij momenteel vaker dan hem lief is vrede moet nemen met een plekje op de bank behoorde evenmin tot de plannen toen hij tekende in Neerpede.
In de competitie verscheen Bertaccini tot dusver maar 13 keer aan de aftrap. Toegegeven, deels door omstandigheden. Zo miste hij aan het begin van de campagne zes matchen met een gescheurde meniscus, wat zijn ritme geen deugd deed. Kort na zijn terugkeer scoorde de spurtbom nog tegen Malinwa, maar tussen speeldag 13 en speeldag 27 zweeg zijn kanon maar liefst vier maanden lang. En dat voor iemand die net leeft van doelpunten.
Sikan weggesmeten geld
Die vormcrisis brak Hasi zuur op, want uiteindelijk betaalde hij het gelag voor het gebrek aan scorend vermogen. Ook bij de rest van zijn elftal. Taravel kreeg Thorgan Hazard wel aan het draaien, maar zeker sinds Nilson Angulo vertrok ontbreekt het geregeld aan creativiteit en technisch vernuft om kansen te vergaren. Van de huidige top zes trof alleen KV Mechelen minder vaak raak dan de 41 doelpunten die Anderlecht in 29 wedstrijden maakte.
Uiteraard is dat niet louter de schuld van Bertaccini, die niet op zijn eentje het gewicht van de aanval kan dragen. De bedoeling was dat hij zou zwerven rond een targetman, maar Luis Vazquez bleek niet in staat om Kasper Dolberg zijn schoenen te vullen. Bij gebrek aan wingers liet Hasi hem dan maar vanaf de flank steun bieden aan Mihajlo Cvetkovic, na 12 basisplaatsen net als Bertaccini ook nog altijd slechts goed voor vier competitietreffers.
Vazquez werd in januari verhuurd aan Getafe, terwijl Hasi naar eigen zeggen tegen wil en dank Danylo Sikan kreeg opgedrongen als het speerpunt dat er al zes maanden eerder had moeten staan. Het illustreert de chaos op bestuurlijk vlak bij de recordkampioen. Intussen blijkt de Oekraïner, die tot overmaat van ramp in de lappenmand ligt, ook niet in de plannen van Taravel te passen. Zijn prijskaartje van vier miljoen lijkt al weggesmeten geld.
De Cat out, spits(en) in?
Ook voor Cvetkovic en Vazquez werd samen een achttal miljoen betaald. Opgeteld spendeerde Anderlecht de voorbije jaren dus een slordige 17 miljoen aan spitsen die stuk voor stuk tekort schieten. Zowel op sportief als financieel vlak is Dolberg de enige die het gewenste rendement opleverde. Tenzij de comeback van Romelu Lukaku alsnog vroeger dan voorzien plaatsvindt, heeft de volgende technisch directeur dan hopelijk een betere neus.
Ongeacht de onzekerheid omtrent Hazard en co. bevat zijn waslijst aan vacatures om te vullen namelijk zeker ook een aanvalsleider. Vazquez doet het dan wel degelijk in Spanje, ook als zijn aankoopoptie niet worden gelicht heeft hij geen toekomst in het Lotto Park en wordt er een andere oplossing gezocht. Dit keer liefst permanent, net zoals voor de vele overige overbodige pionnen die vandaag al in de B-kern of tijdelijk reeds elders vertoeven.
Met nog tal van andere pijnpunten om aan te pakken is de vraag wel welk budget de TD ter beschikking krijgt. Diens voorganger spijsde de kassa al door te cashen op Angulo en Jan-Carlo Simic, maar nu is Nathan De Cat haast de enige die de zoveelste complete make-over kan bekostigen. Alle eieren in het mandje van de aan STVV verhuurde Keisuke Goto dan maar? Is het niet als nummer negen, dan wel om centen in het laatje te brengen.
