Olivier Plancke
Marc Coucke droomt luidop van Romelu Lukaku, en dan telt hij niet meer. Het gerommel bij Napoli doet de naam van de spits opnieuw oplaaien bij Anderlecht, en in Brussel weet iedereen wat dat betekent: één vonk en Coucke kan plots doorduwen voor een grote ‘Romback’. Zoals hij eerder al deed met Vincent Kompany.
LEES OOK: ‘Garcia zaait twijfel over Lukaku: probleem sleept aan’
Coucke droomt, de cijfers volgen laterRomelu Lukaku staat nog altijd onder contract bij Napoli, maar zijn naam blijft boven Anderlecht hangen. Als een droom die op Neerpede alles kan veranderen. Le Vif schrijft dat de ideale oplossing voor Anderlecht “een Messiaanse terugkeer” van Lukaku blijft, zeker nu Marc Coucke opnieuw onder druk komt te staan van het veeleisende Brusselse publiek. De club probeert na jaren van chaos opnieuw een duidelijke lijn te trekken.
Coucke en Michaël Verschueren willen opnieuw bestuurders, trainers en ex-spelers rond zich die Anderlecht kennen, voelen en uitstralen. Lukaku past daar perfect in. Niet alleen als speler, maar als uithangbord van een volledig project. Volgens Le Vif blijft de comeback van Lukaku naar Anderlecht voorlopig “slechts een fluistering”. Maar het medium voegde er meteen een opvallende zin aan toe: “Als Marc Coucke eenmaal begint te dromen, stopt hij vaak met tellen.”
Een terugkeer van Lukaku zou geen gewone transfer zijn. Het zou de hiërarchie, de kleedkamer, het budget en zelfs de machtsverhoudingen binnen de club dooreen schudden. Want Lukaku komt niet terug als een zomaar een oud-speler. Hij komt terug als de grootste Belgische spits van zijn generatie, als kind van Neerpede, als iemand die nu al advies geeft over de toekomst van de club en als naam waar Coucke zichtbaar graag mee uitpakt.
Lukaku‑geruchten doen Neerpede beven
Dat Anderlecht überhaupt weer durft te dromen, komt door de ontspoorde situatie in Napels. Lukaku ligt nog tot juni 2027 onder contract bij Napoli, maar zijn relatie met de club is stevig beschadigd geraakt door de discussie over zijn revalidatie. Op sportief vlak is de situatie al even moeilijk . Lukaku speelde dit seizoen amper, sukkelde met blessureleed en wil richting WK vooral honderd procent fit worden. Napoli denkt intussen verder. Rasmus Hojlund heeft zich nadrukkelijker in beeld gespeeld, terwijl Lukaku door zijn leeftijd, loon en blessureverleden een zware post blijft op de loonlijst.
Daar komt Conte nog bij. De trainer en Lukaku hebben samen geschiedenis geschreven bij Inter en Napoli, maar ook die band kreeg een knauw. Conte liet bij DAZN verstaan dat hij teleurgesteld was omdat Lukaku wel op het trainingscomplex kwam, maar niet bij hem langs ging. “Ik had een begroeting verwacht, een berichtje of zoiets”, klonk het volgens Het Nieuwsblad. “Ik had deze situatie niet verwacht.” Dat is misschien nog belangrijker dan de boete. Als Conte, jarenlang een van Lukaku’s grootste bondgenoten, publiek zegt dat iets hem pijn heeft gedaan, dan is de vertrouwensbreuk ook met de coach.
Napoli‑chaos blaast de hoop in Brussel nieuw leven in
Toch is een snelle terugkeer naar Anderlecht nog altijd moeilijk. Financieel blijft dit een loodzwaar dossier. Napoli betaalde in 2024 nog een stevige transfersom om Lukaku definitief over te nemen van Chelsea. Zelfs als de prijs stevig zakt, blijft een bedrag van tien à vijftien miljoen euro voor Anderlecht bijzonder zwaar. Zijn loon is nog een groter probleem. Anderzijds wil Lukaku wel terugkeren naar Anderlecht. “Anthony Vanden Borre zei aan La Capitale: “Telkens als ik met hem spreek, voel ik zijn enorme verlangen om Sporting terug naar de top te brengen.” Ook Lukaku zelf sprak in januari bij Het Laatste Nieuws bijzonder duidelijk. “Iedereen weet dat ik zal terugkomen. Maar ik kom niet om uit te bollen.”
Lukaku wil niet terugkeren als publieksattractie die nog wat shirts verkoopt. Hij wil winnen. Hij wil jonge spelers begeleiden. Hij wil aan tafel kunnen zitten. Hij wil begrijpen hoe contracten, transfers en structuren werken. Dat vertelde hij openlijk. Hij ziet zichzelf niet alleen als spits van Anderlecht, maar als iemand die later ook naast het veld gewicht zal hebben. Le Vif trekt niet toevallig de vergelijking met Vincent Kompany. Coucke en Verschueren stonden al eens samen aan het roer toen Kompany terugkeerde naar Brussel om zijn tweede carrière te beginnen. Dat project begon met grootse verwachtingen, maar eindigde ook met littekens. Kompany bracht visie, uitstraling en geloof. Maar zijn komst zette tegelijk de hele club onder grote druk.
Met Lukaku dreigt hetzelfde, alleen nog groter. Hij is emotioneler verbonden met Anderlecht. Zijn kinderen voetballen er. Zijn naam leeft bij de supporters. Coucke gebruikt zijn band met hem zichtbaar als bewijs dat de club opnieuw groot wil denken. En Lukaku heeft de voorbije maanden al invloed gehad. De terugkeer van oude Anderlecht-gezichten, de aandacht voor Neerpede, de roep om mensen met paars-wit DNA
