Thomas Foket speelde met AA Gent zijn eerste minuten op het hoogste niveau. Toen interim-coach Manu Ferrera alle opties afging om een kermende Mamoutou N'Diaye te vervangen, bleek de jonge Brusselaar de enige oplossing.
"Toen ik Mamoutou op de grond zag liggen, kermend van de pijn, dacht ik bij mezelf: dit kan niet waar zijn. Ik keek even rond op de bank en realiseerde me meteen dat ik de enige was die Mamoutou kon vervangen en na een korte opwarming, stond ik inderdaad tussen lijnen. Ik heb tijdens de trainingen wel enkele keren op deze positie gespeeld, maar in dergelijke wedstrijdomstandigheden blijft het toch altijd even slikken. Ik heb wel wat nuttige ervaring kunnen verzamelen bij Dilbeek in vierde klasse, dus fysiek sta ik wel mijn mannetje. Als je iets leert in die reeks, is het wel duwen en trekken."
"Ik had de verkeerde schoenen aan en kon amper mijn evenwicht bewaren. Tijdens de rust wisselde ik van schoeisel en in de tweede helft liep het een stuk vlotter. Schaatsen op het gladde veld, was er toen niet meer bij", vertelde Foket na afloop aan
Het Nieuwsblad.
"Als centrale middenvelder heb je een grote verantwoordelijkheid, maar ik werd ook super gecoacht door de centrale verdedigers. Ook de andere spelers steunden me volop. Tijdens de rust verzekerde de coach me nog dat ik goed bezig was. Zo'n defensieve rol is inderdaad best nieuw voor mij, maar op training en bij de beloften speelde ik dit seizoen zelfs al op de rechtsbackpositie. Zo leer je ook veel bij, maar gelukkig mocht ik me ook af en toe eens offensief in de debatten mengen."
"Toch was het voor ons lang uitkijken, want Bergen bleef gevaarlijk op de tegenaanval", weet Foket nog mee te geven. "Toen die 2-0 viel, was de opluchting dan ook heel groot. Deze zege is een fantastische opsteker voor de ploeg en de sfeer in de kleedkamer. Nu werken we alweer volop naar die partij op
Anderlecht toe, een wedstrijd in mijn achtertuin want ik woon in Sint-Pieters-Leeuw."