Weiler kreeg zeker geen geschenk van Hasi.
Anderlecht begon moeizaam aan het seizoen en de druk op Weiler nam al snel toe. Het gevolg van drie zeer magere jaren (1 titel en vooral geen Anderlecht-voetbal). Hij maakte ook enkele beginnersfouten door enkele opvallende uitspraken en dat viel niet in goede aarde bij de pers, met wie Weiler een slecht contact had. Die kritiek was vaak ook iets te fors: Weiler is geen man die op een goed blaadje wil staan bij bepaalde media en dat kwam hem duur te staan. Sommige voorgangers deden het anders en het sierde Weiler dat hij altijd eerlijk was: tegen spelers en bestuursleden. Het was geen toeval dat na hun vertrek jongens als Steven Defour, Dennis Praet en zelfs Fabrice N'Sakala lovend waren over Weiler en zijn eerlijkheid waardeerden.
Door het oog van de naald
Toch was hij al bijna snel weg bij Anderlecht, maar Frank Boeckx en Lukasz Teodorczyk redden zijn vel. Na de Europese zege bij Qarabag ging Anderlecht een machine worden die defensief zeer moeilijk te ontwrichten was. In ruim 4 maanden incasseerde het amper één nederlaag. In Europa maakte RSCA indruk: 6-1 tegen FSV Mainz, Zenit uitschakelen, APOEL één helft helemaal wegspelen en Manchester United tot verlengingen dwingen. Europees was het top. Maar het voetbal in België bleef zeer pover, net zoals onder Besnik Hasi had RSCA moeite om de tegenstander te domineren. In de Play-Offs was RSCA wel constant en het pakte verdiend de titel. Weiler vierde feest, maar kreeg meteen al extra druk van Herman Van Holsbeeck: het voetbal moest beter.
De vreemde beslissingen omtrent Kums waren het begin van het einde.
Van den Brom en Hasi
De manager gaf Weiler Matz Sels, Sven Kums en Henry Onyekuru: drie spelers die de afgelopen jaren top waren in België en zelfs Europees schitterden. Bovendien waren vooral Kums en Onyekuru spelers die helemaal de stijl van RSCA hebben. Maar Weiler wist niet wat te doen en botste op zijn limieten. Alledrie waren ze vreemd genoeg géén onbetwistbaar titularis en toen Kums onbegrijpelijk in de tribune zat en nadien als libero moest spelen, tekende Weiler onbewust zijn ontslagbrief al. De coach kon de ploeg aanvallend, hij had de middelen wel degelijk, niet naar zijn hand zetten en daardoor verloor hij bijna alle krediet. De brave spelersgroep, grotendeels samengesteld door Weiler, steunde hem wel, maar de fans en media eisten zijn ontslag en dat kwam er ook. Spelers zoals Nicolae Stanciu en Sven Kums zijn nu aan zet en moeten de komende maanden het ongelijk van Weiler bewijzen.
De rechtlijnige trainer werd ook deels het slachtoffer van zijn voorgangers. Het slechte jaar onder Van den Brom en de twee povere jaren onder Hasi, in België, zorgden ervoor dat de achterban heel erg naar Anderlecht-waardig voetbal snakt. Weiler kreeg van hen één jaar en enkele maanden. De opvolger weet meteen wat hij moet doen: na twee titels in vier jaar (nog altijd topcijfers qua resultaat) met zeer sober voetbal, mag de champagne eindelijk nog eens zeer goed smaken aan het einde van het seizoen.
Veel fans hopen op Frank de Boer.
Opvolgers
Maar wie gaat daar voor zorgen? In België is Hein Vanhaezebrouck altijd al een optie geweest voor Anderlecht, maar Francky Dury lijkt dat ook te zijn. Hij maakt jonge talenten beter, kent de Belgische competitie, staat voor aanvallend combinatievoetbal en heeft veel ervaring.
Buiten België is Frank de Boer wellicht een topkandidaat en dat is logisch: een trainer die voor aanvallend voetbal staat, maar dat niet op naïeve wijze doet. In Ajax kreeg hij daarom zelfs een beetje kritiek, ondanks vier titels op rij. De Nederlander geeft ook jonge talenten speelkansen, iets wat Weiler niet deed. Het zullen alvast spannende dagen en weken worden op Neerpede. De fans hopen alvast 'hun' Anderlecht weer te zien.
Claudio ReulensLEES OOK: Drama Anderlecht: toptransfer krijgt vreselijke wending
Claudio Reulens