Olivier Plancke
Thomas Meunier lijkt op papier een droomoplossing voor Anderlecht. Transfervrij, Belg, ervaren en inzetbaar op een positie waar paars-wit een probleem heeft. Alleen komt nu de pijnlijke waarheid boven: zo simpel ligt dit dossier helemaal niet.
LEES OOK: Van Bommel volgt Garcia: einde verhaal bij Rode Duivels?
Gratis Meunier wordt plots heel duur voor AnderlechtAnderlecht zoekt deze zomer een extra rechtsachter en dan duurt het nooit lang voor de naam van Thomas Meunier valt. Zeker nu Ilay Camara opnieuw maanden aan de kant staat, lijkt het profiel op papier logisch. Belg, transfervrij, tonnen ervaring, Rode Duivel, meteen inzetbaar en fysiek nog steeds uitstekend.
Volgens Le Soir is Meunier in beeld bij verschillende Belgische topclubs. Anderlecht zou zelfs al een bod hebben uitgebracht, terwijl ook Antwerp contact heeft opgenomen met de 34-jarige rechtsachter. Het Nieuwsblad temperde dat verhaal nadien stevig: op Neerpede wordt formeel ontkend dat Anderlecht Meunier wil binnenhalen.
Dat laatste is minstens even interessant als de oorspronkelijke interesse. Anderlecht heeft op rechts een probleem, maar Meunier is niet zomaar een noodoplossing die ze even kunnen oppikken omdat hij transfervrij is. Gratis is in dit geval niet goedkoop. Zijn loon, zijn sportieve eisen en interesse van buitenlandse clubs maken dit dossier meteen een pak complexer.
Meunier speelt het hard: Anderlecht voelt de druk
Meunier komt uit een sterk seizoen bij Lille. Hij verdiende een plaats in het Elftal van het Seizoen van de sportkrant L’Equipe. Hij speelde nog veel, bleef zichtbaar voor veel clubs en trok met de Rode Duivels naar het WK. Kortom, Meunier is allesbehalve afgeschreven. Maar tegelijk werd zijn contract bij Lille niet verlengd. Ook dat is belangrijk.
Meunier beheert zijn carrière zelf, hij heeft geen klassieke makelaar, en wil zijn laatste grote keuzes niet overhaast maken. Voor Anderlecht is dat meteen het eerste probleem. Paars-wit heeft dringend nood aan een nieuwe rechtsachter, maar Meunier zoekt geen club om gewoon nog ergens te spelen. Hij wil een project dat hem in het zicht houdt bij de Rode Duivels.
Dat zei hij eind mei ook letterlijk bij Het Nieuwsblad. “Ik wil bij de nationale ploeg blijven, dus ik neem elke beslissing in functie van de Rode Duivels.” Meunier gaf daarbij aan dat hij het liefst bij een competitieve club speelt, bij voorkeur Europees. “Zodat ik zichtbaar blijf voor de nationale ploeg.”
Anderlecht kan veel bieden, maar Europees voetbal en financiële slagkracht zijn net de punten waarop andere clubs sterker staan. Valencia is daarom al weken een veel logischere piste. Volgens Spaanse berichtgeving was Meunier de droomkandidaat van Valencia-coach Carlos Corberán. Ook het financiële plaatje zou voor de Spaanse club haalbaar zijn.
Er werd gesproken over een brutosalaris van ruim twee miljoen euro, een bedrag dat binnen het budget van Valencia zou passen. Voor Anderlecht ligt dat anders. Zelfs als Meunier water bij de wijn doet, blijft het totaalplaatje heel duur. Een transfervrije speler van zijn profiel komt zelden zonder tekenpremie, stevig salaris en duidelijke sportieve afspraken. En dat terwijl Anderlecht de laatste jaren net beter op de budgetten let.
Club-verleden en WK-kritiek maken dossier gevaarlijk
Op het eerste gezicht is de verleiding wel groot voor Anderlecht. Een Rode Duivel met ervaring keert terug naar België en moet een jonge kleedkamer bij de hand nemen. Dat doet denken aan Jan Vertonghen, maar Vertonghen was toch nog een ander verhaal. Hij kwam binnen als Belgisch recordinternational, ex-sterkhouder van Tottenham en natuurlijke leider. Hij had bovendien ook een ander statuut bij het grote publiek.
Daar komt het Club Brugge-verleden van Meunier nog bovenop. Meunier speelde 198 wedstrijden voor blauw-zwart en noemde Club eerder spontaan toen het over een Belgische terugkeer ging. Hij sloot ook Anderlecht en Standard niet uit, maar voor een deel van de supporters zou een overstap naar Lotto Park toch gevoelig liggen, zeker als voormalige publiekslieveling van Club Brugge.
Sportief zou Meunier in de Jupiler Pro League nog altijd kwaliteit brengen: gestalte, ervaring, vista, loopvermogen, présence en aanvallende impulsen. Hij denkt vooruit, kan een bal inspelen en heeft in zijn carrière bij Club Brugge, PSG, Dortmund, Trabzonspor en Lille genoeg meegemaakt om jonge spelers beter te maken. Voor een ploeg die soms maturiteit mist, is dat waardevol.
Alleen is er ook de andere kant. Op het WK werd de discussie rond Meunier plots bijzonder scherp. Tegen Egypte en Iran haalde hij niet zijn niveau. Het Laatste Nieuws gaf hem na Iran een 4 en schreef dat hij defensief onzeker oogde. Het Nieuwsblad noemde hem “wederom onze zwakke plek”. Bij Sporza was Peter Vandenbempt nog harder: “Met Vanaken, zonder Meunier - die laatste is niet meer verdedigbaar.”
En die perceptie maakt het dossier voor Anderlecht gevaarlijk. Als hij die lijn doortrekt bij Anderlecht, dan wordt de vraag razendsnel gesteld waarom Anderlecht zo zwaar investeerde in een speler op leeftijd, met een blauw-zwart verleden en een groot loon.
Anderlecht dreigt pion te worden in Meunier-spel
Meunier zelf zal dat ook beseffen. Hij zei eerder dat naar het WK trekken zonder club hem niet stoorde. Meer zelfs: het kon hem helpen. “Mijn transfer naar PSG heb ik verdiend op het EK 2016. Dat kan opnieuw gebeuren”, vertelde hij aan Het Nieuwsblad. Het plan was duidelijk: tijd nemen, zichtbaar blijven en de best mogelijke deal uit de brand slepen.
Dan is Anderlecht niet automatisch de beste keuze. Valencia heeft La Liga, een grote naam, een buitenlandse competitie en betere voorwaarden. Hull City werd door L’Avenir genoemd als geïnteresseerde club uit Engeland. Antwerp informeerde volgens Le Soir ook. Sporting Lissabon kwam eerder ter sprake.
Elke club mag hem bellen en Meunier sluit weinig uit, maar dat betekent niet dat hij alles overweegt op dezelfde manier. Anderlecht kan informeren. Anderlecht kan aftasten. Anderlecht kan zelfs gebruikt worden in een bredere onderhandeling. Maar tussen informeren en een transfer afronden ligt in dit dossier een wereld van verschil.
Door de interesse in Meunier te ontkennen wil Anderlecht misschien niet in een dossier terechtkomen dat veel te duur wordt, of waarbij de club als drukkingsmiddel wordt gebruikt voor pakweg Valencia. Mogelijk is de naam intern gewoon bekeken, zoals elke transfervrije Rode Duivel van dat niveau bekeken wordt, zonder dat er ooit een echte deal op tafel lag.
