Sinds het Nicky Hayen inruilde voor Ivan Leko als hoofdcoach boekte Club Brugge een fraaie 24 op 30 in de competitie. Toch zal niet iedereen in Westkapelle even opgezet zijn met de terugkeer van de Kroaat, onder wie enkele spelers op een zijspoor zijn beland. Voor een van hen lijkt het stilaan zelfs al einde verhaal te zijn.
Ten opzichte van Hayen, die weliswaar evenmin naar hartenlust roteerde, doet Leko nog minder een beroep op zijn brede selectie. Onder de lat bijvoorbeeld krijgt Simon Mignolet opnieuw duidelijk de voorkeur op back-up Nordin Jackers. Behalve voorin, waar zowel diep in de punt als op de flanken af en toe wel eens gewisseld wordt, staat de pikorde ook elders in steen gebeiteld.
LEES OOK: Het knalt bij Club Brugge: Leko kegelt speler eruit
Figurant onder LekoProducten van eigen kweek zoals Cisse Sandra en Jorne Spileers komen daardoor nauwelijks nog aan bod, terwijl ook pakweg Hugo Vetlesen, Bjorn Meijer, Hugo Siquet en zelfs nieuwkomer Félix Lemaréchal momenteel vrede moeten nemen met een beperkt aantal speelminuten. Het lijkt daarom aannemelijk dat enkelen van hen bezig zijn aan hun laatste maanden in Jan Breydel.
Nog erger is het echter gesteld met Ludovit Reis, tot dusver de enige mislukte zomertransfer. Mede omwille van een schouderoperatie wist de 25-jarige Nederlander, die daardoor onder Hayen eveneens amper in actie kwam, zijn prijskaartje van zes miljoen nog niet te rechtvaardigen. Ook nu hij weer helemaal fit is blijkt Reis niet in Leko zijn bovenste schuif te liggen. Integendeel.
Reis staat buitenspel
Door de hoge concurrentie op zijn positie is de middenvelder volledig uit beeld verdwenen, in die mate dat hij doorgaans zelfs geen deel meer uitmaakt van de wedstrijdkern. Het Nieuwsblad vreest dat daar niet snel verandering in zal komen nu Club nog slechts op één front actief is. Volgens de krant zal Reis dit seizoen zeker géén rol van betekenis meer spelen in de titelrace.
Nadien wenkt zelfs al de exit, al biedt Raphael Onyedika en Aleksandar Stankovic hun vertrek wie weet wel perspectief. Op de korte termijn stijgen in de hiërarchie, zit er evenwel niet meteen in. "De nabije toekomst ziet er allesbehalve rooskleurig uit. Leko vertrouwt op zijn vaste namen en wijkt daar amper van af. Wie dan achteraan in de rij staat, geraakt er niet zomaar tussen."
Arne Decraene