Job op het spel: Renard maakt 'grove fout' bij Anderlecht

RSC Anderlecht is momenteel druk op zoek naar een nieuwe hoofdtrainer. En mogelijk moet het vizier weldra ook gericht worden op een nieuwe sportief verantwoordelijke. De job van Olivier Renard wankelt immers harder dan ooit tevoren en daar zijn enkele duidelijke redenen voor.

De oud-doelman, die eerder ervaring opdeed in gelijkaardige functies bij KV Mechelen, Standard en Montréal CF, werd in het najaar van 2024 naar Anderlecht gehaald. Een aanstelling na een solo slim van toenmalig voorzitter Wouter Vandenhaute. En Renard brak vrijwel meteen met het (transfer)beleid van zijn voorganger Jesper Fredberg.

Waar de Deen vooral mikte op meer ervaren spelers met een directe impact, verkoos Renard vooral jonge spelers. Jongens die nog geen afgewerkt product zijn, maar op termijn wel een financiële meerwaarde kunnen opbrengen. Maar hoewel hij inmiddels de nodige miljoenen spendeerde gespreid over drie mercato's, leverde die aanpak tot dusver weinig op.

LEES OOK: Eén man beslist over ontslag Renard: "Als zijn geduld op is ..."

Bizarre keuze Vandenhaute

Dat het elftal momenteel vooral wordt gedragen door jongens uit de jeugdopleiding (Nathan De Cat, Marco Kana, ...) of aanwinsten van het vorige bestuur (Thorgan Hazard, Colin Coosemans, Nilson Angulo, ...) is veelzeggend. Ook Renard's beslissing om David Hubert vlak voor de Play-Offs van vorig seizoen te vervangen door Hasi, draaide allerminst uit op een succes.

Bij de achterban is zijn krediet dan ook helemaal verdwenen. Intern zouden eveneens steeds meer twijfels opduiken. HUMO-journalist Jan Hauspie vraagt zich zelfs hoe Vandenhaute überhaupt bij Renard uitkwam. "Erg verrassend was dat: Renard was uit België vertrokken nadat zijn naam was gevallen in het Propere Handen-schandaal. Het minste wat je nu kunt zeggen, is dat zijn transfers Anderlecht nog niet beter hebben gemaakt", klinkt het.

Nefast voor eigen jeugd

Bovendien is de aanpak van Renard op een bepaalde manier zelfs nefast voor de club. Door volop elders jonge talenten te gaan halen voor de eerste ploeg, wordt de doorstroming en ontwikkeling van de eigen jeugd immers gehinderd. "De zogenaamde goudklompjes uit de opleiding verliezen met de dag van hun waarde: ze spelen niet – zie Mario Stroeykens, Yari Verschaeren en Tristan Degreef – of zijn al langs de achterdeur vertrokken, zoals Théo Leoni. Lag het alleen aan Hasi, of ook aan Renard?", aldus Hauspie bij HUMO.