Groen-parlementslid hekelt 'Vlaamse haat tegen Eden Hazard'

Kristof Calvo, parlementslid voor Groen, was zelf een verdienstelijke jeugdspeler van KV Mechelen. Zijn hart ligt echter bij RSC Anderlecht, waarover hij in de podcast Café Constant in gesprek ging. Ook over de relatie tussen enkele Rode Duivels en de Vlaamse pers deed Calvo enkele gepeperde uitspraken.

Nadat Calvo zijn afscheid aankondigde van de nationale politiek, liet hij optekenen tijd te willen maken voor andere dingen. Bij de Anderlecht-podcast Café Constant voegde hij daad bij het woord. Hij nam geen blad voor de mond, en kwam ter verdediging van Eden Hazard. "De Vlaamse haat tegen Eden Hazard is belachelijk," klonk hij stellig, "we hebben het vroeger ook met Enzo Scifo gezien. In de jaren '90 was er de discussie over Leekens vs Scifo. Dat is als kiezen tussen een Fiat en een Mercedes. Scifo was een icoon, maar in Vlaanderen werd Leekens verkozen omdat Scifo streken zou hebben." Ook het gedrag van rivaliserende supportersgroepen tegenover Vincent Kompany vielen bij Calvo slecht in de smaak: "Wat hij realiseerde bij Manchester City en de Rode Duivels, daar kan een Belgische voetballiefhebber enkel dankjewel voor zeggen. Hoe mensen hem op zijn bek wilde zien gaan bij zijn terugkeer, vond ik verschrikkelijk."

In de podcast werd hij geconfronteerd met boodschappen van zijn Groen-collega's in de politiek, Georges Gilkinet en Björn Rzoska, beiden vurige liefhebbers van Standard Luik. "Standard is goed vertegenwoordigd in de politiek" merkt Calvo op, "en bij de jonge Brusselse Groenen is Union erg in trek. Daar kan je nog met de fiets naartoe. Er zijn meer Groenen geïnteresseerd in voetbal dan je op zich zou denken. We hebben niet op alle vlakken de stappen gezet die ik zou willen, maar we zijn wel voetbalminnender geworden."

LEES OOK: Anderlecht naïef? Data wijzen op ander probleem

Naar een functie in het voetbal?

In de podcast vroeg Groen-fractievoorzitter Gilles Vanden Burre of Calvo een rol voor zichzelf weggelegd zag in het voetbal. "Een carrière als die van Patrick Janssens zie ik wel zitten," vertelde hij daarover: "Hij deed aan toppolitiek op nationaal en lokaal niveau en was dan nog in de academische wereld en het bedrijfsleven actief vooraleer hij in het voetbal terechtkwam. Janssens schreef naar verluidt zelf een sollicitatiebrief naar Genk, maar dat heb ik nog niet gedaan." Calvo ziet wel elders opties: "Als ik in het voetbal iets zou doen, zou het rond de maatschappelijke kracht van voetbal zijn. Met voetbal kan je een hele stad beroeren. Jeugdwerkers in Brussel zouden eigenlijk allemaal een trainingsjasje van Anderlecht moeten aanhebben."