Olivier Plancke
Club Brugge nam een foutloze start in de groepsfase van de Champions League. De Belgische landskampioen won met 1-0 van Bayer Leverkusen en de collectieve prestatie van de Bruggelingen was heel sterk. Abakar Sylla was de grote uitblinker van de avond, maar ook de prestatie van Kamal Sowah verdient de nodige aandacht. De Ghanese aanvaller verzette bakken werk en hij was één van de meest defensief bedrijvige aanvallers in speeldag één van het Kampioenenbal.
ZERO TO HERO
Kamal Sowah kreeg tegen Bayer Leverkusen de voorkeur op Roman Yaremchuk, met een prijskaartje van 16 miljoen euro de duurste aankoop ooit van Club Brugge. De Ghanese aanvaller zwermde rond diepe spits Ferran Jutglà en hij was een cruciale pion in de fraaie overwinning tegen de Duitsers. Sowah zette vaak en hoog druk, was erg nuttig in het balverlies en hij leverde vooral een grote meerwaarde op het defensieve vlak. Helemaal volgens de Brugse leuze ‘No sweat, no glory’.
Het is opvallend hoe Kamal Sowah dit seizoen eindelijk doorbreekt bij Club Brugge, want vorig jaar was de aankoop van 9 miljoen euro - toen het clubrecord van de West-Vlamingen - onder de leiding van Philippe Clement nog een grote floptransfer. Hij werd in januari zelfs verhuurd aan AZ Alkmaar, maar onder Carl Hoefkens, die de Ghanees dit seizoen steevast in een centrale rol uitspeelt, rendeert Sowah aanzienlijk beter. Hoefkens laat Sowah dan ook functioneren naar zijn beste kwaliteiten.
DE SOWAH VAN OHL
Kamal Sowah is een speler met een uitstekende balbehandeling en een ruim loopvermogen. Bij OH Leuven liep hij bijvoorbeeld gemakkelijk meer dan dertien kilometer per wedstrijd. De kilometervreter kende destijds onder Marc Brys de beste periode van zijn carrière, en het was die versie van Sowah waarvan Club Brugge danig gecharmeerd raakte en waarvoor de West-Vlamingen uiteindelijk 9 miljoen euro betaalden aan moederclub Leicester City. Brys liet Sowah veel infiltreren en hij maakte optimaal gebruik van zijn immens loopvermogen.
De Ghanees leek bij momenten onvermoeibaar en hij was constant in beweging, grotendeels dankzij de gegunde vrijheid door Marc Brys “Als er één speler in onze kern is die alles heeft … Kamal Sowah”, vertelde de coach toen aan Het Laatste Nieuws. “Hij heeft een uitzonderlijk loopvermogen. Doet enorm veel high speed intensity runs, aan hoge snelheid. Heeft goede voeten, denkt snel. En hij werkt voor het team. Als je over een totaalpakket spreekt – bij hem is dat redelijk goed gevuld. Sowah is goud.”
INDRUKWEKKENDE DEFENSIEVE ARBEID
Van dat goud viel er vorig seizoen niet veel te merken bij Club Brugge. Philippe Clement gebruikte Kamal Sowah immers als een flankspeler, terwijl hij met zijn enorm loopvermogen en goede voeten beter rendeert in een centrale positie. Carl Hoefkens doet dat wel en die zet werpt duidelijk zijn vruchten af. Niet alleen in de Jupiler Pro League, waar Sowah doorgaans bij de betere Bruggelingen behoort, maar dus ook in de Champions League. Door de enorme arbeid die hij verrichtte en de vele kilometers die hij maalde, was Sowah een belangrijke pion in de overwinning tegen Leverkusen.
Kamal Sowah telde woensdagavond namelijk acht defensieve duels, wat een enorm aantal is als aanvaller. In de eerste speeldag van de Champions League was enkel Mason Mount (Chelsea) als aanvaller nóg bedrijviger op het verdedigend vlak dan Sowah. Mount ging maar liefst 14 (!) defensieve duels aan. Bovendien won Sowah ook de helft van zijn verdedigende acties en op speeldag één van het Kampioenenbal waren er enkel maar klinkende namen die als aanvaller nog meer defensieve duels wonnen dan hem.
TUSSEN DE TOPPERS
Enkel Mason Mount (Chelsea), Roberto Firmino (Liverpool), Raheem Sterling (Chelsea), Ousmane Dembélé (FC Barcelona) en Joao Félix (Atlético Madrid) wonnen nog meer defensieve duels dan Kamal Sowah. Dat bewijst dat er in het moderne voetbal ook veel defensief werk gevraagd wordt van aanvallers, zelfs bij de absolute topclubs. Dat Sowah zoveel verdedigende arbeid opknapte, is dan ook niet meer dan logisch. Het nadeel daarvan is dat de Ghanees in het aanvallend opzicht frisheid miste om het verschil te kunnen maken.
LEES OOK: Yann Sommer steelt de show: Boudeweel trekt conclusie
