Emmerik De Vriese werkt bij Oud-Heverlee Leuven hard aan zijn terugkeer. Na acht maanden blessureleed aan de knie hervatte de aanvaller de looptrainingen. "Ik ben nog niet waar ik wil staan, maar het gaat goed vooruit", bevestigt De Vriese in
Het Nieuwsblad. "Sinds vorige woensdag ben ik eindelijk begonnen met lopen en dat gaat al vrij vlot."
De Vriese kwam in 2011 aan in Leuven. Na februari stonden er vijftien wedstrijden op de teller, maar daar stopte het. Een oefenduel maakte daar een einde aan. "Tijdens een oefenduel zat ik niet goed in de match en werd ik vervangen met pijn aan de knie. Toen ik 's avonds thuiskwam, kon ik die knie zelfs niet meer strekken. Wanneer of hoe die blessure precies tot stand is gekomen, weet ik niet. Ik kon me toen zelfs geen duel of tackle herinneren. Nadien hoopte ik dat een operatie niet nodig was, maar uiteindelijk bleek dat onvermijdelijk, want de pijn bleef duren", vertelt De Vriese.
Over zijn revalidatie is De Vriese ook duidelijk. "Ik ben nog niet waar ik wil staan, maar het gaat goed vooruit. Sinds vorige woensdag ben ik eindelijk begonnen met lopen en dat gaat al vrij vlot. Aan de groepstrainingen denk ik nog niet, maar ik hoop nu wél snel weer met de bal te kunnen trainen. De staf is elke dag intensief met me bezig, dat komt wel in orde. Ik hoop snel weer met de groep te trainen, maar ik revalideer liever iets voorzichtiger dan te snel."
De vleugelaanvaller, die in 2011 overkwam van Antwerp, vindt in het revalidatiecentrum ook Bjorn Ruytinx terug. "De voorbije maanden bestonden mijn dagen vooral uit aquajogging en individuele krachtoefeningen. Bjorn Ruytinx, die ook nog met een knieblessure sukkelt, kan ervan meespreken, want we zaten elke dag samen in dezelfde ruimte. Op zich was dat nog wel lachen. Als één van ons het even moeilijk had met een oefening, maakte de andere gewoon een grap, waardoor we elkaar konden opvrolijken. Eigenlijk is Bjorn echt de ideale gast om bij je te hebben tijdens de revalidatie", vertelt De Vriese over
El Toro.
Yannick Martin
