Claudio Reulens
RSC Anderlecht is uitstekend begonnen aan het seizoen. Twee Europese zeges en een gelijkspel, plus een verdiende overwinning tegen La Louvière. Heel de club mag tevreden zijn over de resultaten, maar het is duidelijk waar er versterking nodig is. En dat is toch nog heel wat.
Anderlecht speelde degelijk tegen de Wolven. Aan de bal zie je duidelijk dat er steeds meer aanvallende patronen zijn. Vitor Bruno wil een hoge pressing en liefst voetbal over de grond. We haalden eerder al aan dat er een vleugje Vincent Kompany te zien valt bij de coach.
LEES OOK: Wisselvallig Anderlecht: "Wachten op eerste glas champagne"
Killers genoeg bij AnderlechtWat we ook aanhaalden: RSCA heeft nood aan een voetballende acht om het spel te maken. Nathan Saliba of Enric Llansana koppelen aan Marco Kana: dat is één defensief profiel te veel in dergelijke matchen. Dat verklaarden we hier al. RSCA had tegen La Louvière 74% balbezit en 32 doelpogingen. Er was een xG van 3,05. Ze hadden ook 67 balcontacten in de zestien meter en ze hadden 605 passes. Dat zijn indrukwekkende aanvallende cijfers.
En toch kreeg Anderlecht net iets te weinig grote kansen. Zonder die terechte rode kaart was het misschien zelfs op puntenverlies blijven steken. Philippe Albert is van mening dat RSCA een killer nodig heeft die 15 à 20 goals kan maken. Daar heeft RSCA geen gebrek aan. Mihajlo Cvetkovic, Adriano Bertaccini en Danylo Sikan zullen hun goals meepikken, wat ze al doen. Cvetkovic scoorde al twee keer, Sikan ook en Bertaccini opende zijn rekening. We zijn niet akkoord dat RSCA geen killers heeft. De spitsen zijn héél bepalend deze eerste vier matchen. Alleen is er een ander probleem.
Meer creatievelingen nodig
Sikan, Cvetkovic en Bertaccini spelen allen het liefst rondom een balvaste speler. Geen van de drie is op zijn best diep in de punt van de aanval. Het zijn vooral energieke spitsen met veel drive en loopvermogen. Anderlecht moet vooral een balvaste aanvaller aantrekken, die uiteraard ook kan scoren. Maar aan killers zijn er geen gebrek in de aanval.
Wat wél nodig is, is een extra winger. RSCA kan nog een type zoals Nilson Angulo gebruiken. Jayden Onia Seke heeft dat al, Joshua Nga Kana is geen winger pur sang. Wel een type die van links naar binnen trekt. RSCA heeft nog nood aan een pure winger. Olivier Antman is er nog, maar twee échte wingers in de kern is te weinig. Daar mag nog eentje bij. Een blikopener.
Nga Kana en Lukas Ambros kunnen wel via de flank spelen, maar dan moet er een explosieve flankverdediger achter hen spelen. Als er nog een extra winger komt, heeft Bruno de optie om van aanpak te wisselen. En dan is er nog nood aan een extra creatieve middenvelder. Mario Stroeykens is de beste ’8’ die Anderlecht heeft, maar is zijn verhaal over en out? Dat is afwachten.
Llansana en Saliba zijn spelers die moeten kunnen lopen, druk zetten, wroeten en dan de bal snel inleveren. Aanvallend is hun waarde nihil. Tegen betere ploegen kunnen zij zeker spelen als extra slot op de deur. Tegen ‘mindere teams’ heeft RSCA nood aan een creatiever profiel. Ook daar moet dus versterking bij.
In een ideaal scenario gaat Sibierski ook nog een back-up halen centraal achteraan en er mag ook nog een duidelijke linksachter bij. Moussa Ndiaye kan ons niet overtuigen en Ludwig Augustinsson heeft nog maar een jaar contract. Anderlecht toont echt wel leuke dingen, maar er moet nog kwaliteit bij. Er is nog budget, maar de aanvallende profielen zijn uiteraard peperduur. Misschien wachten ze op de uitschakeling van een paar ploegen in de Europese voorrondes…?
