Bruno hoopt op Sibierski: tijd voor volgende stap bij RSCA

RSC Anderlecht neemt het vandaag in het uitverkochte Lotto Park op tegen La Louvière. Paars-Wit zal daar vooral het spel moeten maken. Coach Vitor Bruno moet een keuze gaan maken op het middenveld. Welke knoop hakt hij door?

Enric Llansana was vorig jaar na een goede start toch vooral een grote teleurstelling. De Nederlander speelde een pover seizoen en even leek het er ook op dat hij zou mogen vertrekken. Maar onder Bruno is Llansana een vaste waarde geworden. Hij speelde drie keer negentig minuten.

LEES OOK: Anderlecht houdt adem in: opdoffer uit ziekenboeg?

Llansana-Kana: aanvallend te weinig

Llansana doet dat aan de zijde van Marco Kana. Zo speelt Bruno met twee defensieve middenvelders. Dat is logisch in Europa, waar RSCA vooral op verplaatsing niet het spel moet maken. Neen, ook niet op Hammarby en PAOK Saloniki. Anderlecht staat in zijn ontwikkeling nog niet zo ver dat ze tegen die ploegen het spel kunnen maken op verplaatsing.

Maar in eigen huis tegen La Louvière moet dat wél. Het is geen toeval dat het tegen Hammarby thuis van geen kanten lukte om het spel te maken in de eerste helft. In de tweede helft gooide de coach er een spits bij, maar RSCA speelde daar vooral heel erg op enthousiasme. Dit Anderlecht staat inzake mentaliteit en dynamiek een pak verder dan vorig jaar op dit moment, inzake voetbal nog niet.

Anderlecht heeft momenteel geen rustbrengers in de ploeg. Lukas Ambros flitst af en toe, maar hij kan de ploeg uiteraard nog niet dragen. Een topfitte Mario Stroeykens zou dat wel moeten kunnen, wat hij anderhalf jaar geleden bewees. Alleen is zijn situatie onduidelijk geworden. Llansana speelt nu vooral op de '8', maar zijn voetballend vermogen is te beperkt om hoger op het veld echt van waarde te zijn. Een duo Llansana-Kana is geen duo waarmee RSCA het hele seizoen zal spelen. Dat weegt te licht inzake aanvallend vermogen. Defensief staan ze sterk. Het defensieve vierkant van RSCA (Llansana, Kana, Biancone, Pétrot) staat voorlopig als een huis.

Versterking nodig voor dominant voetbal

Kana is wél nodig om van achteruit mee de opbouw te verzorgen. Giulian Biancone schuift met bal aan de voet soms goed in en Léo Pétrot probeert soms liniedoorbrekende passes te geven, maar er staat geen voetballer van het niveau Jan Vertonghen/Zeno Debast of zoals vorig jaar Marco Kana. Daarom zal Kana wat ons betreft altijd spelen op de zes. Daar heb je een goede voetballer nodig. Llansana is dat niet, Nathan Saliba idem dito. Dat zijn vooral dynamische middenvelders en minder goed op de korte ruimte.

We haalden dus aan: RSCA heeft (nog) geen rustbrengers. Ook niet in de spits, waar Danylo Sikan de bal amper bij kan houden. Bruno hoopt dat Antoine Sibierski hem nog een aantal aanvallende versterkingen geeft, want dat is héél erg nodig om dominant te kunnen voetballen. Een balvaste/creatieve middenvelder, een snelle/explosieve winger en een balvaste centrumspits zouden daarom handig zijn. 

Anderlecht speelt nu vooral op inzet, karakter, mentaliteit, grinta... Noem het zoals je het wil noemen. Dat is een eerste basis die werd gelegd, maar die kan je geen héél seizoen vasthouden. Dat type voetbal vreet energie. Het is nu zoeken naar voetballende handvaten, en dat zal nodig zijn met extra transfers. Als dat lukt, heeft Bruno meerdere wapens om voor een mooi seizoen te zorgen.