RSC Anderlecht ontvangt Union SG. De Brusselse derby is al jaren een van de favoriete matchen van de troepen uit Sint-Gillis. Maar Paars-Wit is dit seizoen dichter bij USG geslopen. En dan hebben we het vooral over het type voetbal. Er is een duidelijke tendens bij de Belgische recordkampioen De data bewijzen dit.
Union SG heeft al jaren een heel duidelijke visie. Veel dynamiek in de ploeg, direct voetbal… Anderlecht heeft een ander DNA met dominant combinatievoetbal over de grond. Maar na het vertrek van Vincent Kompany is dat type voetbal meer en meer verdwenen.
LEES OOK: Derby op scherp: Hasi verbaast met straffe taal
Anderlecht verandert van speelstijlDe (vorige) bestuurstop sloeg een andere richting in. Jonger, energieker en directer voetbal. Paars-Wit haalde niet voor niets spelers zoals Nathan Saliba, Enric Llansana, Adriano Bertaccini en Ilay Camara. Ook Mihajlo Cvetkovic is meer dat type speler. Veel drive, dynamiek en vechtlust. Het zit ingebakken in hun spel. Het is geen toeval dat een aantal van die spelers zoals Llansana en eerder Cesar Huerta ook op de radar stonden van Union SG.
Anderlecht heeft nog steeds echte ‘RSCA-spelers’ zoals een Marco Kana, Nathan De Cat, Mario Stroeykens of Thorgan Hazard, maar het voetbal is best direct geworden. Na 15 speeldagen heeft Anderlecht gemiddeld 53,3% balbezit. Daarmee zijn ze amper nummer zes in België. Het is heus geen toeval dat Union SG 53,4% heeft. Nummer één is KRC Genk met 63,6%, daarachter Club Brugge met 62%.
Dat Union SG de ploeg is met gemiddeld de meeste tackles (20) zal niemand verbazen. Wie staat daar als nummer drie met gemiddeld 18,2 per duel? Anderlecht. Enkel FCV Dender doet nog beter met 18,6.
Renard: "Het moderne voetbal"
Anderlecht is ook een ploeg die veel kaarten pakt. Inzake gele kaarten staat de teller op 36, Union SG tikt af op 32. OHL (45) en KV Mechelen (37) zijn daar de leiders. Qua rode kaarten telt RSCA er 3, Union SG pakte er nog geen enkele. Enkel Standard (5) ontving meer rode kaarten dan Anderlecht.
RSCA zet ook hoger druk: gemiddeld 4,3 keer per wedstrijd veroveren ze de bal bij het doel van de tegenstander. Union SG tikt af op 5,7. Daarin zijn zij de nummer twee, met Cercle Brugge (nog zo een dynamisch team) als primus van de klas met 6,4. Ook STVV (4,7) en Westerlo (4,9) scoren daarin nog beter.
Dat Anderlecht tegen Club Brugge deze keer wél kon winnen, is daarom geen toeval. Paars-Wit is een andere weg ingegaan. Ze kiezen dus voor een veel directer voetbal en haalden spelers die daarin vooral het best scoren. Het heeft voor andere wapens gekozen om Club en zondag ook Union te lijf te gaan. Minder via de huisstijl van vroeger. Aan de bal kan RSCA de strijd nog niet winnen met een Club Brugge en Union, daarvoor is er voetballend nog niet genoeg kwaliteit. Het heeft andere wapens gevonden.
"Dit hadden we voor ogen afgelopen zomer: hoge pressing, meer snelheid, kracht, meer tweede ballen veroveren. Op die parameters zijn we nu bij de beste van België. Het is niet helemaal meer de Anderlecht-stijl van tien jaar geleden met tikitaka, maar dit is modern voetbal”, zei Olivier Renard vorige week nog.
Bayern en PSV als voorbeeld
Toch moet Renard beseffen dat het publiek meer verwacht. RSCA mag geen tweede Union worden. Het DNA van RSCA is nog steeds dat type voetbal van vroeger. Renard heeft gelijk dat die kwaliteiten nodig zijn, maar ploegen als Bayern München en PSV bewijzen dat het wel degelijk mogelijk is om modern voetbal te spelen in combinatie met een huisstijl die aanleunt bij die van Anderlecht. Die stap zal nog gezet moeten worden in België. RSCA moet ààn de bal nog veel beter worden, dat bewezen de matchen tegen OHL en La Louvière recent nog.
Als RSCA minder ruimte heeft, is het vaak hopen op een flits. En dat gebeurt dan toch vaak via die echte RSCA-speler: Thorgan Hazard of zelfs Nilson Angulo. Tegen Union SG verwachten we weer een strijdend RSCA dat daarin zeker niet zal teleurstellen. Kunnen ze dit weekend én de komende maanden de volgende stap zetten en helemaal het ‘echte Anderlecht’ worden? Het is alvast een interessante evolutie om volgen.
Claudio Reulens