Net nu Charles De Ketelaere in Bergamo alles heeft wat hij zocht, dreigt er een brutale shocktransfer. Wordt hij een Atalanta-icoon of maakt hij sprong in het onbekende richting Engeland?
LEES OOK: Lang opent zijn rekening en veegt CDK & co van de mat
Atalanta draait rond hem: waarom nú weggaan zo vreemd isCharles De Ketelaere wordt bij Manchester United genoemd en op papier lijkt dat logisch. Een linksvoetige, creatieve 24-jarige die uitgegroeid is tot beslissende aanvaller in de Serie A, met Champions League ervaring en een Europa League-trofee op de schouw, dat is het soort profiel waar een club als United normaal gezien zijn zinnen op zet. En toch voelt het ook vreemd. Want als er één speler is bij wie de plaats en de timing bijna perfect lijken te kloppen, dan wel CDK bij Atalanta.
Net dat maakt de gedachte aan een transfer nu zo opvallend. De Ketelaere is in Bergamo niet zomaar een schakel, hij is haast het symbool van een herboren Atalanta. Twee seizoenen geleden kwam hij er binnen als huurling, een AC Milan-flop die dringend een nieuwe omgeving nodig had. Vandaag praten we over een vaste basisspeler, iemand rond wie zowel Gian Piero Gasperini en Ivan Juric zijn aanval bouwde. Ook de nieuwe coach Raffaele Palladino heeft een vooraanstaande rol weggelegde voor De Ketelaere.

Wie hem de laatste maanden gevolgd heeft, ziet hoe hij bij Atalanta is uitgegroeid tot een moderne aanvallende middenvelder. Soms duikt hij op als schaduwspits, dan weer laat hij zich uitzakken om het spel te verdelen, maar telkens is hij de man die de lijnen verbindt.
Van “next De Bruyne” tot herboren baas in Bergamo
Charles De Ketelaere is geen vreemde voor Manchester United. De eerste keer dat zijn naam daar echt rondging, was nog in zijn periode bij Club Brugge. De tiener die het Jan Breydelstadion liet daveren en in de Champions League niet onder de indruk was van de tegenstander. Scouts van half Europa zaten in de tribune, Engelse kranten schreven over een “next De Bruyne”, en tussen de geïnteresseerden dook al de naam United op.
De symbolische avond was die Europa League-match in 2020: Club Brugge tegen Manchester United, voor veel kijkers was het de match waarin ze hem echt leerden kennen. Daarna kwam de transfer naar Milan, en dat werd uiteindelijk een nachtmerrie. Een gigantische club, een geweldige stad, een stadion waar elke speler van droomt, maar sportief werd het een jaar van zoeken en twijfelen.

Bij Atalanta heeft hij net het tegenovergestelde meegemaakt. Na een paar maanden stond er geen twijfelende ex-Milan-speler meer, maar een zelfverzekerde Belg die grote matchen besliste en prijzen won. De Europa League-triomf, de belangrijke zeges in de Champions League: telkens duikt zijn naam op als draaischijf, als man van de assist én van het doelpunt. En toch voelt het niet alsof zijn verhaal in Bergamo al uitverteld is.
Waar de club vroeger blij was met Europees voetbal, wordt er nu gedroomd over een titelstrijd. De Ketelaere zit op een plek waar hij letterlijk en figuurlijk in het midden staat: tussen middenveld en aanval, tussen talenten en ervaren jongens, tussen de oude Atalanta-droom en de nieuwe ambitie. Vanuit dat standpunt is het makkelijk om te zeggen: het is te vroeg om Atalanta te verlaten. Twee seizoenen als echte sleutelspeler, dat is niet veel om een carrière op te bouwen.
Engelse miljoenen lonken: droomtransfer of Milan-bis?
Atalanta blijft een club die – hoe goed ze sportief ook presteren – moet luisteren als er Engelse miljoenen worden geboden. Ze kochten De Ketelaere voor een bedrag dat in de Serie A zwaar weegt, maar als er straks Premier League-clubs aankloppen met een som die drie keer hoger ligt, dan wordt dat in Bergamo al snel onweerstaanbaar. Voor de club is dat het businessmodel, voor de speler is het de verleiding van een stap die je niet elk jaar aangeboden krijgt.
Puur qua status en branding is een transfer naar Manchester United uiteraard een upgrade. Old Trafford, de Premier League, wereldwijde exposure, commerciële deals: dat is een andere planeet dan Bergamo. Ook financieel ligt het plafond er veel hoger dan bij Atalanta. Dat zijn geen details voor een ambitieuze prof die zijn topjaren ingaat. De vraag is alleen of United, in de fase waarin het nu zit, sportief wel het ideale decor is voor een speler als hij.

Manchester United hangt al jaren tussen herstel en identiteitscrisis in. De ene week is er sprake van een nieuw project, de volgende week staan coach en spelers onder hoogspanning na een nieuwe crisis. Topsalarissen, hoge verwachtingen, een stadion dat eist dat je meteen presteert. Als De Ketelaere daar niet meteen een duidelijke rol krijgt, dan dreigt hij opnieuw in de problemen te vallen waarin hij bij Milan zo ongelukkig was.
Olivier Plancke