Olivier Plancke
Charles De Ketelaere leek klaar voor zijn grote kans bij de Rode Duivels. Door de twijfels rond Romelu Lukaku lag de weg open, maar net nu komt er opnieuw een pijnlijke wending. Rudi Garcia houdt hem in de ploeg, maar misschien niet op de manier die De Ketelaere zelf het liefst ziet en wil.
LEES OOK: 'Garcia ziet het niet zitten in deze Rode Duivel'
De Ketelaere leek zeker van zijn kansRomelu Lukaku blijft de eerste spits van de Rode Duivels, maar fysiek is hij niet klaar om te starten op het WK. Rudi Garcia blijft voorzichtig met de Belgische topschutter aller tijden en Charles De Ketelaere leek de strijd te winnen om Lukaku te vervangen. Tijdens de voorbije WK-kwalificatie had hij zich opgewerkt tot die status. De Ketelaere deed at niet als een klassieke diepe spits zoals Lukaku, maar als een voetballende nummer negen. Iemand die de bal bijhoudt, combineert en spelers als Kevin De Bruyne, Jérémy Doku en Leandro Trossard in stelling brengt. Dat was ook de reden waarom verschillende analisten hem naar voren schoven als logische spits op het WK.
Franky Van der Elst zei begin mei in Het Nieuwsblad dat De Ketelaere op dat moment “spits nummer één” leek, zolang Lukaku niet helemaal klaar was. Ook Marc Degryse zag hem in Het Laatste Nieuws als het beste alternatief. Niet omdat De Ketelaere een pure killer is, wel omdat hij meer voetbal brengt dan de andere opties. De Ketelaere voelde dat zelf ook. In maart zei hij in Het Nieuwsblad dat Garcia hem duidelijk had gemaakt dat hij bij de selectie zat als diepe spits. “Daar voel ik me ook goed bij”, klonk het toen. Hij verwees zelf naar de match tegen Kazachstan, waar hij volgens hem had getoond dat hij daar zijn mannetje kan staan.
Twee matchen zet alles weer op losse schroeven
De Ketelaere kan die rol invullen tegen bepaalde tegenstanders. Maar telkens wanneer de match fysieker wordt, de ruimtes kleiner zijn en hij echt als diepe spits moet vechten tussen centrale verdedigers, komt dezelfde twijfel terug. De oefenmatch tegen Kroatië deed veel schade omtrent zijn status als nummer één spits van de Rode Duivels. Voor De Ketelaere werd het een pijnlijke avond. Hij speelde voorin naast Doku, maar kwam nauwelijks in het stuk voor. Marc Degryse was hard in Het Laatste Nieuws. “Voorin hebben we De Ketelaere helemaal niet gezien. … Hij heeft slechte punten gescoord”, klonk het.
Ook RTBF spaarde hem niet na Kroatië. De Franstalige omroep schreef dat De Ketelaere “nergens te bekennen” was. Hij kreeg nog krediet voor zijn defensieve werk, onder meer in de buurt van Luka Modric, maar de eindconclusie bleef pijnlijk: na sterke kwalificatiematchen was hij in Rijeka spoorloos verdwenen. Tegen Tunesië kwam er wel een reactie. De Ketelaere scoorde, België won met 5-0 en Garcia kon achteraf zeggen dat zijn ploeg van overal gevaar bracht. In Le Soir noemde de bondscoach De Ketelaere zelfs uitstekend, al voegde hij er meteen bij dat hij “van nature geen nummer 9” is.
Zelfs op een avond waarop De Ketelaere scoort voor de Rode Duivels, blijft dezelfde bedenking hangen. Hij doet nuttige dingen, hij combineert, hij maakt ruimte en hij denkt mee. Maar is hij echt de spits die België op een WK nodig heeft zolang Lukaku niet klaar is? L’Avenir stelde vast dat De Ketelaere nog bezig is met het aanleren van een positie die hij niet volledig beheerst. Het Nieuwsblad schreef dat België bij momenten een echte diepe spits miste, net omdat De Ketelaere vaak afhaakte. Zijn goal zette dat gedeeltelijk recht, maar zonder dat doelpunt was de discussie alleen maar groter geworden.
Fernandez-Pardo brengt De Ketelaere in de problemen
De Ketelaere is geen speler die Garcia zomaar uit de ploeg kan zetten. Maar op een WK wordt een spits ook afgerekend op présence in de box, op duels, op timing en op het gevoel dat hij elk moment kan toeslaan. En daar zit de twijfel. Daarom komt Matias Fernandez-Pardo steeds nadrukkelijker in beeld. Niet omdat hij opeens de aanval van België kan dragen, maar wel omdat hij brengt wat De Ketelaere minder heeft: snelheid, diepte en directe dreiging. Na Kroatië zei Justien Odeurs in Het Belang van Limburg dat ze De Ketelaere een mindere beurt vond maken. Hij was volgens haar afwezig, maakte domme fouten en werd te makkelijk van de bal gezet. Tegen Tunesië wilde ze Fernandez-Pardo graag vanaf de aftrap bezig zien.
Ook de lezers van Het Nieuwsblad kozen opvallend voor Fernandez-Pardo als vervanger van Lukaku. De watcher van de krant ging daar niet in mee en koos nog altijd voor De Ketelaere, maar de stemming bij het publiek zegt wel iets. Fernandez-Pardo is nieuw, onbekender en daardoor ook aantrekkelijker. Minder twijfel en meer nieuwsgierigheid. La Dernière Heure opperde zelfs al dat dit het perfecte moment was om Fernandez-Pardo te testen op de positie die hij bij Lille vaker bekleedde. Toch is de grote vraag niet of Fernandez-Pardo in de ploeg moet komen ten koste van De Ketelaere. De betere vraag is of Garcia De Ketelaere niet verkeerd gebruikt.
Garcia ziet oplossing die hard aankomt
Philippe Albert kwam in Le Soir al met een interessante piste. Hij stelde voor om eens te proberen met De Ketelaere op nummer 9 en Fernandez-Pardo in een vrije rol achter hem, met Doku en Trossard op de flanken. Dan is De Ketelaere nog altijd de diepste man. Maar Fernandez-Pardo kan ook gebruikt worden als diepste spits, met De Ketelaere daarachter Dat zou De Ketelaere mogelijk veel beter liggen. Dan hoeft hij niet voortdurend met zijn rug naar doel te spelen tegen centrale verdedigers. Dan kan hij tussen de lijnen bewegen, ballen opeisen, kaatsen, wegdraaien en spelers voor hem bedienen. Dat ligt veel dichter bij zijn natuurlijke spel.
Bij Atalanta speelt De Ketelaere ook niet als pure diepe spits. Garcia zei eerder aan La Gazzetta dello Sport al dat Charles “geen echte nummer 9” is, maar wel het spel voelt. Dan is het toch opvallend dat België hem blijft gebruiken op een positie waar net zijn zwaktes zo zichtbaar worden. Realistisch is het niet dat Garcia zijn plan nog omgooit voor de openingsmatch tegen Egypte. Alles wijst erop dat De Ketelaere, als Lukaku niet start, nog altijd de eerste optie blijft voorin.
Maar als De Ketelaere opnieuw diep in de spits start en opnieuw weinig impact heeft, zal de roep om Fernandez-Pardo snel luider worden. Zeker omdat Lukaku voorlopig nog niet klaar is om veel minuten te spelen. Het hoeft niet De Ketelaere óf Fernandez-Pardo te zijn. Misschien zit de oplossing net in de combinatie. Fernandez-Pardo voor diepte en dreiging. De Ketelaere erachter voor voetbal, verbinding en overzicht.
