Arne Decraene
Vrijdag trappen KV Mechelen en Standard de terugronde op gang, maar vanavond zijn eerst alle ogen nog op Puurs gericht. Daar staat de 66e editie van het Gala van de Gouden Schoen op het programma, met twee uitgesproken favorieten om het kleinood mee naar huis te mogen nemen. Wie zet straks zijn tweede exemplaar in de kast: Hans Vanaken of Dieumerci Mbokani?
Dat de twee ex-laureaten naar voren worden geschoven als zowat de enige kanshebbers, is op zich niet onlogisch. Genkse sterkhouders als Ruslan Malinovskyi en Leandro Trossard zochten in de zomer immers andere oorden op en konden dus slechts in één ronde stemmen verzamelen, net zoals Club Brugge-doelman Simon Mignolet. Hij zorgt er samen met Vanaken bovendien voor dat ploegmaat en assistkoning Ruud Vormer op veel stembiljetten geen plaatsje zal weten te bemachtigen. Jonathan David, kandidaat nummer één om Belofte van het Jaar te worden, moet het allicht stellen met hier en daar een vermelding.
TWEE TOPFAVORIETEN
In vergelijking met de twee topfavorieten voor de hoofdprijs acteerde het Canadese goudhaantje van AA Gent in 2019 echter net iets minder constant, ook al moet hij statistisch gezien niet onderdoen. David was vorig jaar namelijk betrokken in 27 competitiedoelpunten, evenveel als Mbokani bij Antwerp en vijf stuks meer dan Vanaken in Brugge. Toch kende het 20-jarige raspaard, net zoals de Buffalo's in het algemeen, net iets te veel ups en downs in zijn prestaties doorheen de afgelopen twaalf maanden. Of toch althans in vergelijking met Vanaken en Mbokani, die in diezelfde periode voortdurend een hoog niveau aanhielden.
Hoewel het eerste gedeelte van de stemming nog gedomineerd zal worden door de vele titelhelden van Genk, krijgen we vanavond dus wellicht een tweekoppige race voorgeschoteld. Mét twee kanshebbers die in beide stemrondes de nodige punten kunnen pakken, want zowel Vanaken – drie goals en vier assists – als Mbokani – vier treffers en één assist – dienden vorig seizoen een voortreffelijke PO I-campagne in. De middenvelder van Club Brugge hield zijn ploeg met zijn uitstekende vorm op die manier lang in de titelrace, Mbokani nam dan weer een heldenrol op zich in de barragematch om Europees voetbal tegen Charleroi.
VOORDEEL VANAKEN
Het voordeel is hier wel voor Vanaken, mede ook dankzij de hogere klassering van zijn ploeg. Hoewel ze er geen prijs voor in de kast mochten zetten, was Club Brugge immers met voorsprong het dominantste elftal van 2019. Met dus onder meer een tweede plek in het voorbije kampioenschap, tegenover de vierde plaats van Antwerp. Terwijl Blauw-Zwart vervolgens door het eerste deel van de huidige competitie walste, is dat overigens ook waar we de Great Old vandaag terugvinden. Toch een handicap voor Mbokani, want zelfs bij een individuele trofee als de Gouden Schoen wordt teamsucces altijd mee in rekening gebracht.
Wanneer we de recente geschiedenis van het gala erbij nemen, zien we namelijk dat de onderscheiding telkens uitging naar spelers die met hun club betere posities in de stand konden voorleggen. Ondanks zijn vele doelpunten en de prima prestaties die hij op 34-jarige leeftijd nog wekelijks op de mat legt, zou het dus straf zijn mochten de stemgerechtigden die gewoonte speciaal voor Mbokani doorbreken. Tenslotte wonnen ook pakweg Hamdi Harbaoui of Jérémy Perbet, die opgeteld toch vijf van de laatste tien Gouden Stieren in hun bezit hebben, nooit een schoen in datzelfde materiaal. Of kwamen ze zelfs maar in de buurt.
VOORDEEL MBOKANI
Mbokani heeft dus wel al een exemplaar op zijn schouw staan. Eentje uit 2012 zowaar, maar liefst zeven edities geleden – alleen Paul Van Himst liet ooit meer tijd verstrijken tussen twee zeges. Polle Gazon is samen met Wilfried Van Moer en Jan Ceulemans ook een van de enige drie spelers die zichzelf wist op te volgen, iets wat dan ook al sinds 1986 niet meer gebeurde. Ook Vanaken moet dus komaf maken met een trend om de overwinning in de te wacht slepen. Zelfs twee keer zegevieren op zich is tegenwoordig trouwens uiterst zeldzaam, met – tot binnenkort – enkel Mbark Boussoufa die het deze eeuw wist te flikken.
Vermits een goed verhaal ook altijd wonderen doet op weg naar de Gouden Schoen, spelen de vele jaren sinds zijn laatste triomf bovendien misschien wel in Mbokani zijn voordeel. Gepasseerd door oude liefde Anderlecht was de spits het afgelopen jaar op redemption tour, gebeten om Paars-Wit en alle andere twijfelaars hun ongelijk te bewijzen. Dat hij daar op gezegende leeftijd bij een bruisende club als Antwerp wonderwel in slaagde, ging de stemgerechtigden vast niet voorbij. Op de koop toe is Mbokani bij ieder van hen, en mede door zijn verleden bij Standard dus aan beide kanten van de taalgrens, een populaire klant.
NIEUWE NAMEN IN NEVENPRIJZEN
De vele factoren die zo van tel zijn, maken dat de keuze tussen Vanaken en Mbokani een dubbeltje op zijn kant is. Dan zien de kaarten er in de nevenklassementen iets duidelijker geschud uit, hoewel een verrassing natuurlijk nooit uit te sluiten valt. Zoals we eerder al aanhaalden is David echter wel favoriet om Belofte van het Jaar te worden, al zullen Krépin Diatta (Club Brugge) en Sander Berge (Genk) hem allicht nog het vuur aan de schenen leggen. Ondanks zijn lovenswaardige parcours met KV Mechelen zit dat er voor Wouter Vrancken dan weer helaas niet in, want Coach van het Jaar is ontegensprekelijk Philippe Clement.
Mignolet is ten slotte kandidaat nummer één om zich op basis van één stemronde tot Doelman van het Jaar te kronen, al koestert Danny Vukovic (Genk) vast nog dezelfde hoop en vergaart uiteraard ook Hendrik Van Crombrugge (Anderlecht) ongetwijfeld flink wat stemmen. Hoe dan ook mag de Jupiler Pro League zich alvast opmaken voor enkele mooie nieuwe namen op de erelijst, want geen van hen viel op het gala ooit eerder al in de prijzen. Met uitzondering dus van de hoofdvogel, die sowieso wordt afgeschoten door een oude bekende. De enige vraag die nog rest is wie dat precies zal worden: Vanaken, of toch Mbokani?
DE KEUZE VAN VN
Zoals we al zeiden is het niet evident om een onderscheid te maken tussen dit tweetal. Als we ons toch aan een voorspelling durven wagen, kiezen wij evenwel voor Vanaken. Niet alleen omwille van zijn eigen individuele prestaties, al mochten die er vanzelfsprekend best wel zijn, maar vooral ook voor de manier waarop hij het hele jaar lang een constante lijn in het spel van Club Brugge wist te krijgen. Dat Blauw-Zwart onder zijn impuls voortdurend helemaal bovenin te vinden was, geeft dan ook de doorslag. Tenslotte droeg Mbokani op soortgelijke wijze net zo goed het gewicht van Antwerp op zijn brede schouders.
In combinatie met dat collectieve succes heeft Vanaken echter alle troeven in huis om zichzelf op te volgen. Na zijn vorige onderscheiding trok hij de lijn gewoon door en sleepte de Brugse draaischijf al een tweede verkiezing tot Profvoetballer van het Jaar in de wacht, van de zogenaamde vloek van de Gouden Schoen ondervond hij dus weinig last. Dit seizoen is de viervoudige Rode Duivel dan weer doeltreffender dan ooit en stuwt hij Jan Breydel naar ongekende hoogtes, zowel in eigen land als Europa. Als beloning lijken ze daar weldra voor het vierde jaar op rij de Gouden Schoen te mogen vieren, al blijven de ogen vooral op andere prijzen gericht. Suprematie over de Jupiler Pro League is het ultieme doel, zeker met de koning van onze competitie in huis. Hans Vanaken, Gouden Schoen 2018 én 2019?
