Anderlecht droomt van een opvallende stunt op de transfermarkt. Paars-wit heeft een speler op de radar die perfect in het profiel past, maar het is er ook eentje met een stevige bijsluiter.
LEES OOK: Bruno moet kiezen: Neerpede-boy of dure aankoop?
Droomdeal met een stevige bijsluiterAnderlecht heeft Pierre Ekwah weer op de radar staan. Volgens Sacha Tavolieri heeft Anderlecht de piste rond de 24-jarige middenvelder van Saint-Étienne opnieuw geopend. De transferexpert meldde dat paars-wit de defensieve middenvelder van Saint-Étienne waardeert en hem op de shortlist heeft gezet. Ekwah heeft, lengte, een goeie linkervoet en werd opgeleid bij Chelsea en West Ham. Alleen komt hij ook uit één van de vreemdste transferdossiers van het voorbije jaar in Frankrijk.
Van sterkhouder naar hoofdpijndossier
Ekwah werd gevormd bij FC Nantes en trok al op jonge leeftijd naar Engeland. Eerst bij Chelsea, daarna West Ham, vervolgens Sunderland. Vorige zomer belandde hij bij Saint-Étienne, waar hij in een moeilijk seizoen in de Ligue 1 toch één van de basisspeler werd. Ekwah speelde tijdens zijn uitleenbeurt dertig wedstrijden voor ASSE. Daarna lichte de club zijn aankoopoptie. En net daar begon de grote soap.
Saint-Étienne was gedegradeerd naar Ligue 2, maar trok Ekwah toch definitief aan. Sunderland bevestigde de permanente transfer, ASSE kondigde hem aan als officiële speler van de kern van Eirik Horneland. Alleen zag Ekwah dat zelf anders. L’Équipe schreef dat de middenvelder weigerde om in Ligue 2 te spelen en zijn contract eenzijdig verbrak. Zijn kamp verwees naar de zaak-Diarra, waarmee hij juridisch wilde aantonen dat hij vrij was om elders te tekenen. Saint-Étienne betwistte dat.
Ekwah zat maandenlang in een contractgevecht met zijn club. L’Équipe schreef dat hij officieel op ziekteverlof stond, maar dat er officieus een stevig juridisch armworstelen aan de gang was. De krant meldde ook dat zijn advocaat gesprekken had lopen met clubs in Engeland, België en Italië. Foot Mercato noemde het een “coup de tonnerre” bij Saint-Étienne en stelde dat Ekwah geen enkele training had afgewerkt met ASSE sinds het begin van het seizoen.
Trainer Eirik Horneland zat er zichtbaar mee. “Ik heb geprobeerd contact te nemen met Pierre Ekwah, vooral aan het begin van de voorbereiding, maar ik heb helaas geen antwoord gekregen”, klonk het. Horneland voegde eraan toe dat Ekwah onder contract stond en “verondersteld werd” om voor Saint-Étienne te spelen. “Het is een moeilijke situatie.”
Waarom Anderlecht toch wil doorpakken
Ondanks zijn problematische situatie ziet Anderlecht in Ekwah een interessant profiel. Hij is 1m89, linksvoetig en fysiek sterk. Hij speelt vooral als verdedigende middenvelder, maar kan ook hoger spelen of zelfs centraal achterin depanneren. Zijn marktwaarde wordt door Transfermarkt bepaald op 2 miljoen euro.
Dat bedrag is opvallend laag voor een speler die nog niet zo lang geleden veel duurder werd gewaardeerd. Saint-Étienne lichtte zijn aankoopoptie na een volledig Ligue 1-seizoen. Foot Mercato had het in september nog over een waarde van 7 miljoen euro. Later trok Watford hem op huurbasis aan, met aankoopoptie.
Foot Mercato meldde dat die optie rond 7,5 miljoen euro lag. Maar zijn passage bij Watford was niet geslaagd. Ekwah kwam in de Championship amper in actie. Zijn seizoen voordien was nochtans veel sterker bij Saint-Etienne. Ekwah was in een ploeg die vocht tegen degradatie een speler die veel werk verzette, ballen afpakte en tegelijk iets probeerde te brengen in balbezit.
Klasbak, met groot pijnpunt
Qua profiel oog Ekwah als een breker, maar hij ziet zichzelf niet zo. Bij West Ham zei hij ooit dat zijn favoriete positie die van nummer acht is. “Box-to-box midfielder”, klonk het op de clubsite. Hij noemde zichzelf ook een speler die vooruit wil, met de bal aan de voet. Bij Chelsea verwees hij in een interview naar Zidane, Pirlo, Iniesta, Xavi en Kroos als spelers naar wie hij keek.
Tony Mowbray vatte het bij Sunderland misschien nog het best samen. De ervaren coach zag de kwaliteiten meteen. Bij Sports Illustrated zei hij dat Ekwah “a really high-quality footballer” kon worden. Hij prees zijn “silky-smooth left foot” en zijn enorme fysieke mogelijkheden. Maar Mowbray legde ook meteen de vinger op de wonde. Ekwah moest volgens hem leren wat mannenvoetbal vraagt: duels aangaan, kopduels winnen en dat week na week tonen op training.
Later ging Mowbray nog scherper. Volgens
Olivier Plancke