Olivier Plancke
De Rode Duivels mochten na Senegal heel even dromen. De route naar de kwartfinale leek open te liggen, de sfeer sloeg om en plots mocht er weer veel gedroomd worden. Alleen komt de eerste waarschuwing meteen hard binnen.
LEES OOK: ‘Garcia onthult wat Courtois na WK-drama verzweeg’
Droomroute krijgt ferme tikDe Rode Duivels mogen na de historische overwinning tegen Senegal even vieren, maar de euforie mag niet te lang blijven duren. In de achtste finales wachten de Verenigde Staten, het gastland dat op papier minder angst inboezemt dan Spanje of Argentinië, maar het is wel een ploeg die volgens de cijfers wel sterker staat dan veel Belgische fans willen horen.
De Rode Duivels wonnen groep G, mochten daarom in Seattle blijven en leken een gunstige route naar de kwartfinale te krijgen. “Een pad waar veel andere landen jaloers op zijn”, zei Ludo Vandewalle in Het Nieuwsblad. Eerst Senegal, daarna de Verenigde Staten, en pas dan mogelijk Spanje of Portugal. Dat klonk als een aantrekkelijke en haalbare route.
Alleen heeft Opta die Belgische opluchting intussen flink afgekoeld. In de laatste update kreeg België 31,73 procent kans om de kwartfinale te halen. De Verenigde Staten stonden op 40,63 procent. Opvallend: zelfs in de zogezegde droomroute voor de Rode Duivels zag Opta meer kansen voor de VS om zich te plaatsen dan België.
Dat maakt van de Amerikanen niet plots een wereldmacht. België heeft nog altijd meer ervaring, meer ervaring op grote toernooien, en spelers die met één actie een wedstrijd kunnen beslissen. Maar favoriet? Dat is veel te makkelijk. De VS heeft kwaliteiten die net de Belgische zwaktes kunnen uitbuiten.
VS kan feestje snel doen kantelen
De ploeg van Mauricio Pochettino won hun eerste twee groepsmatchen, en plaatste zich met een doelsaldo van 6-1 bijzonder vroeg voor de knock-outfase. In eigen land is het geloof in eigen kunnen bijzonder groot. Pochettino sprak bij The Guardian over de slogan “Why not us?” De VS voelt dat dit WK in eigen land een kans is om voetbal definitief groter te maken.
België kent Seattle intussen goed, maar tegen de VS kunnen ze toch in een Amerikaanse golf terechtkomen. En dat zal zijn invloed hebben op de match. Eén fase, één tackle of één doelpunt kan hele sfeer kan doen omslaan. Maar ook puur sportief is de VS veel sterker dan veel mensen denken. Pochettino heeft van de VS een ploeg gemaakt die snel vooruit wil, druk zet en veel volk rond de bal krijgt.
Het is een ploeg met hoge intensiteit. In balbezit schuift het systeem vaak richting 3-4-2-1, zonder bal wordt het eerder een 4-2-3-1. Tyler Adams moet dan de ruimte voor de verdediging bewaken, terwijl de rest agressief vooruit verdedigt. Tegen Paraguay vond bondscoach Gustavo Alfaro dat de VS “answers for every problem” had.
De Amerikanen vielen aan met Balogun diep, Pulisic en Tillman tussen de lijnen, McKennie die hoog doorschoof en backs als Dest en Robinson die de flanken breed hielden. De VS wacht niet af tot de tegenstander fouten maakt, het is een ploeg die fouten zelf afdwingt. Daar ligt het grote gevaar voor België. De Rode Duivels willen controle.
Ze willen De Bruyne aan de bal krijgen, Tielemans laten draaien, Doku in een één-tegen-één brengen en Lukaku in de zone rond de zestien vinden. Maar tegen een ploeg die meteen hoog jaagt bij balverlies, wordt die controle een risico. Australië-bondscoach Tony Popovic vatte de VS bij GOAL samen met drie woorden: “quality”, “power” en “athleticism”. Die drie woorden zijn net wat België pijn kan doen.
Garcia krijgt lastige puzzel voorgeschoteld
Pulisic blijft de blikvanger. Hij kan vanaf links komen, tussen de lijnen opduiken, zelf afwerken en stilstaande fases nemen. Balogun geeft veel diepgang. Ricardo Pepi brengt scorend vermogen of als alternatief voorin. Weston McKennie is misschien de vervelendste pion van allemaal: fysiek sterk, slim in de loopacties en altijd bereid om op te duiken waar een middenvelder hem liever niet ziet.
Ook de marktwaarde zegt iets over hoe ver deze ploeg is gekomen. Volgens Transfermarkt is de Amerikaanse kern ruim 385 miljoen euro waard. Pulisic en Balogun zitten elk rond 40 miljoen euro, Pepi en McKennie rond 30 miljoen. Dit een kern bestaat uit spelers uit tal van Europese topcompetities.
Toch liggen er ook kansen voor België. De VS speelt met lef, maar dat heeft een prijs. Dest en Robinson geven veel ruimte in de breedte en durven hoog te staan. Achter hen ligt er ruimte. Als België onder de eerste pressing uitkomt, kunnen Doku, De Bruyne en Lukaku iets forceren. Maar dan moet het tempo omhoog.
Dat wordt ook een nieuwe test voor Rudi Garcia. Hij heeft na Senegal wat ademruimte gekocht, maar tegen de VS wordt het opnieuw een examen. Tegen een tegenstander die België fysiek en mentaal wil opjagen. Garcia zal moeten kiezen: veiligheid inbouwen of zelf durven voetballen door de Amerikaanse druk heen.
Ook op stilstaande fases wordt het opletten. Tim Ream zei dat de VS uitgebreid op penalty’s en set-pieces had gewerkt. “One mistake on a set play can send you home”, waarschuwde hij. Met Lukaku, Onana, Mechele, Theate en Vanaken heeft Garcia genoeg gestalte om zelf gevaarlijk te zijn. Maar de VS heeft ook Ream, Richards, Adams, McKennie en Balogun.
België staat nog nergens na Senegal
De VS treffen in de 1/16de finale is geen droomroute. De Opta-cijfers maken dat pijnlijk duidelijk. De VS stond vóór deze ronde hoger ingeschat richting kwartfinale dan België. Maar de Rode Duivels kúnnen de VS kloppen.De Rode Duivels hebben met De Bruyne, Courtois, Doku en Lukaku genoeg ervaring om zo’n match naar zich toe te trekken. Maar wie de Amerikanen nog ziet als een gemakkelijke tussenstap richting kwartfinale, heeft zich flink mispakt. Na Senegal staat België nog nergens. Het echte gevaar komt nu pas.
