Club Brugge wil rust uitstralen rond de opvolging van Simon Mignolet, maar achter de schermen oogt dat dossier minder simpel dan wordt gezegd. Blauw-zwart zocht opvallend snel naar directe zekerheid onder de lat en botste daarbij meteen op lastige pistes. Zo groeit de vraag of Club stilaan afstevent op een transfer die het eigenlijk koste wat kost wilde vermijden.
LEES OOK: 'Club mag op één voorwaarde nog dromen van Rode Duivel'
‘Business as usual’? Dit dossier vertelt iets andersSimon Mignolet (38) stopt, er komt een opvolger, en dat dossier zou volgens voorzitter Bart Verhaeghe niet meer zijn dan een kwestie van goed werken, goed scouten en doen wat Club altijd doet. “Ik zie niet goed wat het probleem is. Wij zullen doen zoals wij altijd doen. Business as usual”, klonk het in Het Laatste Nieuws. Club Brugge heeft de voorbije dagen vooral rust proberen uit te stralen. Alleen: wie naar de feiten kijkt, ziet geen rustig dossier van lopende zaken. Club Brugge ging heel snel op zoek naar een bijna exacte kopie van Mignolet, botste vervolgens op twee moeilijke pistes en legde daarmee ongewild bloot dat er intern veel minder kalmte zit dan extern wordt getoond.
Dat Club meteen uitkwam bij Koen Casteels (33) en Matz Sels (34) is op zich al veelzeggend. Als blauw-zwart écht het gevoel had dat de opvolging rustig kon worden doorgevoerd, dan was de eerste reflex wellicht een jongere doelman geweest, of minstens een doelman met restwaarde en groeimarge zoals Nordin Jackers. In plaats daarvan keek Club meteen naar twee oudere, gevestigde Belgische namen met présence en ervaring. Dat toont dat Club onder de lat niet wil experimenteren. Het Laatste Nieuws schreef niet voor niets dat precies die twee bovenaan de verlanglijst stonden, maar ook dat geen van beide dossiers eenvoudig bleek.

Casteels viel snel bijna vanzelf weg. Niet omdat Club hem sportief geen geschikte opvolger vond, wel omdat de financiële plaatje te zwaar was. Dat zegt ook iets over dit dossier: Club zocht geen koopje en zelfs niet noodzakelijk een project, maar wilde op die positie klaarblijkelijk vooral zekerheid kopen. Alleen botste het daar meteen op de grens van wat in België realistisch is. Tegen Saoedisch geld en tegen het profiel van een ervaren (ex-)international kan Club veel, maar niet alles. Dat maakt de publieke kalmte van Verhaeghe nog interessanter. Want een dossier dat begint met een financieel onhaalbare eerste keuze, oogt niet als “business as usual”, maar als een zoektocht waarin de marge meteen klein blijkt.
Club zoekt zekerheid, maar botst meteen op problemen
Nog scherper wordt het bij Sels. Vorig seizoen draaide hij een topjaar in Engeland, toen hij samen met David Raya de Golden Glove won, met 13 clean sheets. Nottingham Forest verlengde vervolgens ook zijn contract tot 30 juni 2027. Dat gebeurde niet zomaar. Forest beloonde hem dus nog geen jaar geleden als een onbetwiste basisspeler. Alleen maakt die contractverlenging het dossier voor Club tegelijk duurder en moeilijker. Sels is een doelman die nog altijd onder contract ligt en sportief belang heeft in de Premier League.
Sels oogt als een profiel dat Club Brugge rust zou kunnen geven, maar dit seizoen is dat veel minder dan vorig jaar. Nottingham Forest haalde in de winter Stefan Ortega waardoor Sels zelfs eventjes zijn basisplaats kwijt raakte. Daar komt nog bij dat Forest zelf in woelig vaarwater zit. Met Vitor Pereira werd al de vierde manager van dit seizoen aangesteld en Forest kijkt momenteel tegen de degradatie naar de Championship aan.

Dat verklaart waarom in Engeland meteen het scenario opduikt dat een transfer naar Club Brugge pas echt bespreekbaar wordt als Forest zakt. Alleen bewijst ook dat punt net hoe weinig “gewone gang van zaken” dit allemaal is. Een topclub die hoopt op degradatie elders om haar eerste keuze haalbaar te maken, heeft geen comfortabel dossier in handen.
Sels heeft ervaring, heeft een sterk cv en kan een ploeg sneller rust geven dan een jong of minder ervaren alternatief. Maar tegelijk komt Club dan uit bij een 34-jarige keeper die duur is, wiens contract nog loopt, die dit seizoen niet meer volledig onaantastbaar bleek in zijn club en die zijn kans bij de Rode Duivels ook niet echt overtuigend greep. In de spelersbeoordelingen van Het Nieuwsblad na Mexico-België kreeg Sels een 6 op 10: hij “kon zich niet onderscheiden zoals Lammens dat tegen de VS wel deed”. Dat lijkt een detail, maar voor dit dossier is het dat niet. Club zoekt zogezegd maximale zekerheid, en komt dan uit bij een profiel waar tegelijk alweer discussie rond hangt.
Alles wijst op één gevaar: paniek onder de lat
De zoektocht naar een nieuwe doelman gaat niet alleen over wie Club Brugge wil halen, maar vooral over wat blauw-zwart rechtstreeks over zichzelf verraadt. En dat straalt paniek uit. Naar buiten toe klinkt het alsof Mignolet vertrekt en het systeem wel weer een oplossing zal vinden. Maar intern lijkt blauw-zwart veel eerder te denken: onder de lat mogen we ons absoluut niet mispakken. De opvolging van Mignolet is geen gewone opvolging of routinedossier. En als Club uitkomt bij een dure keeper die zelf een onrustig seizoen achter de rug heeft, dan dreigt de paniektransfer waar Club juist van wilde wegblijven.
Olivier Plancke