Olivier Plancke
Anderlecht-fans voelen het meteen. RSCA kijkt naar een dribbelkoning en dat maakt iets los. Het Lotto Park begint te dromen.
LEES OOK: Fan valt Messi aan: Argentijn neergemaaid op veld
Waarom het plots duizelt bij AnderlechtDe naam van Juan Angulo (20, Independiente del Valle), duikt op in de transferdossiers van RSC Anderlecht. De paars-witte interesse past in een herkenbaar patroon: Anderlecht speurt naar jonge profielen die snelheid, intensiteit en groeimarge combineren. Angulo is zo’n speler. En tegelijk is hij precies het soort profiel dat twijfel zaait: rauw talent, nog niet volledig af, geen speler om meteen vol in te zetten, maar met veel signalen die scouts alert maken. En net dat spanningsveld maakt hem zo interessant. Independiente del Valle is bovendien een club die al jaren bekendstaat als opleidingsmachine en springplank voor Zuid-Amerikaans talent.
Zijn parcours tot nu toe is typisch voor spelers uit die academie. Hij wordt niet vol voor de leeuwen gegooid, maar wordt gedoseerd opgebouwd. Angulo werd vroeg bij de eerste ploeg gehaald, maar moest zijn minuten verdienen. Independiente roteert bewust, zeker op de flanken, en jongere spelers krijgen hun kansen vaak in blokken: invallen, starten, weer bank, opnieuw starten. Dat verklaart waarom zijn aantal wedstrijden (50) nog laag is, tegelijk zegt het weinig over zijn status. Binnen de club geldt hij al een tijd als “one to watch”.
De dribbelkoning die alles in beweging zet
Binnen Zuid-Amerikaanse scoutsnetwerken circuleert zijn naam al langer. Angulo is een speler die elke wedstrijd flitsen laat zien, maar ook momenten waarop duidelijk is dat hij nog veel geslepen moet worden. Ecuadoriaanse media omschrijven hem vaak als “desequilibrante”” — iemand die het evenwicht van een defensie breekt. Analisten bij lokale tv-zenders noemen hem “onvoorspelbaar, soms tot frustratie van zijn eigen coach toe”. Dat klinkt als kritiek, maar in die competitie is het vaak net een compliment.
Wie Angulo al eens zag spelen, begrijpt meteen waarom hij op lijstjes verschijnt. Hij is een aanvaller die het liefst vanaf de flank naar binnen snijdt, meestal vertrekkend van links, met een eerste versnelling die verdedigers dwingt achteruit te lopen. Sierlijk, maar vooral, functioneel explosief. Angulo speelt met een duidelijke drang naar voren: bal aannemen, lichaam tussen man en bal zetten, en meteen diepte zoeken.
Wat hem onderscheidt, is vooral zijn combinatie van explosiviteit en durf. In de Ecuadoriaanse competitie behoort hij tot de spelers die het vaakst hun man opzoeken. Analisten in lokale media omschrijven hem steevast als “vertical” en “direct”. Geen flankspeler die breed blijft en wacht, maar iemand die actief het duel aangaat. In data zie je dat terug: Angulo zit hoog in het aantal dribbels per 90 minuten en in progressieve carries — acties waarbij hij de bal gecontroleerd richting doel brengt.
Zijn afwerking blijft een werkpunt. Angulo heeft al gescoord en assists geleverd, maar mist soms nog de rust in de laatste zone. Coaches bij Independiente zijn daar opvallend open over. In interviews klinkt het dat hij “nog moet leren kiezen”, maar tegelijk prijzen ze zijn leergierigheid. Hij zou extra sessies afwerken na training, vooral op traptechniek en timing in de box. Dat beeld — een jonge, hardwerkende speler die weet waar zijn limieten liggen — werkt in zijn voordeel bij Europese scouts.
Een dossier dat doet dromen in het Lotto Park
En dan is er de prijs. Volgens Ecuadoriaanse bronnen ligt zijn marktwaarde momenteel tussen 3 en 5 miljoen euro, afhankelijk van bonussen en doorverkooppercentage. Dat is geen koopje, maar ook geen al te dure speler. Independiente del Valle verkoopt zelden onder marktwaarde en bouwt standaard stevige clausules in. Voor Anderlecht is dit het soort investering overtuiging.
Voor Angulo zelf zou Brussel een enorme stap zijn. Niet alleen sportief, maar mentaal. Weg uit de beschermde omgeving van Independiente, richting een competitie waar elke slechte wedstrijd wordt uitvergroot. Maar wie hem volgt, hoort hetzelfde terugkeren: hij wil dat risico nemen. Niet naar Mexico, niet naar de MLS, maar naar Europa.
