Olivier Plancke
Atalanta wil De Ketelaere houden, maar hun transfermodel zegt: verkopen als de winst groot genoeg is. En omdat AC Milan nog mee profiteert, moet de prijs extra hoog. CDK zal Atalanta enkel verlaten bij een monstersom. Vanaf welke bedragen we spreken, lees je verder
LEES OOK: Dit zijn de 10 meeste waardevolle Belgen van 2025
Dit is waarom Bergamo nu al zenuwachtig wordtIn Bergamo heerst er spanning: elke keer dat Charles De Ketelaere het verschil maakt, wordt de kans groter dat iemand hem komt weghalen. En dat is een probleem, want Atalanta wil winnen — maar Atalanta wil óók verkopen. Fabrizio Romano meldde dat De Ketelaere voortaan samenwerkt met CAA Stellar. Dat doen spelers zelden en niet toevallig als ze niet voelen dat er beweging aankomt. Je ziet het vaker: een speler wisselt van makelaar, en plots komt er binnen de kortste keren een transferdossier op gang.
De Ketelaere is geen onbekend talent meer dat ze nog even moeten slijpen. Hij is het gezicht geworden van een fase: een jongen die in Milaan vastliep en in Bergamo opnieuw is beginnen schitteren. Atalanta heeft hem ook niet voor een prikje vastgelegd. Ze betaalden ongeveer 23,7 miljoen euro om hem definitief binnen te halen. Maar er zit een detail in dat de prijs meteen omhoog duwt: er is sprake van een doorverkooppercentage richting Milan (10%) én een constructie met bonussen. Met andere woorden: bij een volgende transfer graait Milan mee, en Atalanta wil dat natuurlijk compenseren.
Atalanta rekent keihard: 44 tot 59 miljoen euro gemiddeld
Atalanta heeft zichzelf de voorbije jaren heruitgevonden: een club die spelers maakt. En zodra iemand klaar is, begint het tweede deel van het verhaal: de verkoop. Hun recordverkoop blijft Rasmus Højlund (77,8 miljoen euro). Daar vlak achter staat Mateo Retegui (68,25 miljoen) en Teun Koopmeiners (58,4 miljoen). En het strafste: het zijn niet alleen uitzonderlijke meevallers. Over de tien duurste verkopen van Atalanta ligt het gemiddelde rond 44 miljoen euro. Neem je enkel de échte top vijf, dan zit je al rond 59 miljoen euro gemiddeld.
Het woord dat in Italië dan snel valt is plusvalenza — winst op transfers. En Atalanta speelt dat spel beter dan bijna iedereen. Ze investeren groot genoeg om te groeien, maar slim genoeg om later hard te cashen. Højlund is het schoolvoorbeeld: Atalanta haalde hem binnen voor 21 miljoen euro en verkocht hem vervolgens voor 77,8 miljoen. Dat is ruwweg 56,8 miljoen winst, zonder makelaarskosten of bonussen. Retegui: gekocht voor 20,9 miljoen, verkocht voor 68,25 miljoen — 47,35 miljoen winst. Koopmeiners: gekocht voor 14 miljoen, verkocht voor 58,4 miljoen — 44,4 miljoen winst.
Waarom 60 miljoen pas het startschot is
Neem die drie recente topdeals samen en je komt gemiddeld uit op bijna 50 miljoen euro winst per absolute smaakmaker. En qua verkoopprijs gedeeld door aankoopprijs zit Atalanta vaak rond drie tot vier keer de investering. Dus wat is logisch voor Bergamo? Als Atalanta opnieuw die typische plusvalenza wil halen — zeg 40 à 50 miljoen winst op de deal — dan kom je al snel in deze zone uit: rond 70 miljoen begint men te luisteren, en 75 à 85 miljoen is het niveau waarop het écht “Atalanta-waardig” wordt omdat dat de drempel is waarbij hun model klopt mét die 10% die wegvloeit naar Milan.
En dat wordt nóg logischer als je zijn profiel bekijkt: contract tot 2028, marktwaarde rond 35 miljoen bij Transfermarkt, en een agent (CAA Stellar) die de weg naar de topcompetities perfect kent. Nog één reden waarom De Ketelaere straks duurder is dan sommige mensen denken: Atalanta’s grote transfers zitten opvallend vaak in de voorste linies van de ploeg. Als je in hun top 10 verkopen kijkt naar de offensieve jongens (Højlund, Retegui, Koopmeiners, Kulusevski), dan kom je gemiddeld uit rond 61 miljoen euro per transfer.
En De Ketelaere zit in die categorie. Het is dus niet dat Atalanta hem zal verkopen als er interesse is. Maar Atalanta zal hem verkopen wanneer de timing perfect is. De vraag is alleen: bij welk bedrag gaan ze hem laten vertrekken? Als er straks een eerste bod komt rond 55 of 60 miljoen, zal dat aanvoelen als groot nieuws. In Bergamo voelt dat eerder als de start van de onderhandelingen. Pas ergens voorbij 70 miljoen verandert de toon.
