Olivier Plancke
Bij de naam Christian Benteke schoten in Neerpede meteen alle emoties alle kanten op. Supporters dromen luidop van een Belgische terugkeer van de doelpuntenmachine, maar in de trainerskamer zorgde de Benteke-bom voor een grote schok. Want wat als die ene droomtransfer het hele evenwicht van Anderlecht onderuit haalt?
LEES OOK: Sibierski geeft zijn doel én filosofie prijs bij Anderlecht
Tussen droomtransfer en nachtmerrie voor AnderlechtChristian Benteke kondigde zijn vertrek bij D.C. United aan, is straks transfervrij en volgens Sacha Tavolieri heeft Anderlecht al eerste contacten gelegd, terwijl Club Brugge de situatie van dichtbij volgt. Zijn broer zet dat dan weer weg als ‘fake news’, maar het gerucht blijft beroeren, alsof er toch meer aan de hand is. Twee topclubs die nadenken over dezelfde 35-jarige spits: dat kan een meesterzet worden, maar ook een heel dure vergissing.
In de MLS heeft Benteke de voorbije jaren bijna alles gedaan wat je van een topspits verwacht. Hij werd dé man bij D.C. United, pakte de Golden Boot met meer dan twintig competitiegoals en stond boven grote namen als Messi en Suárez in de topschutterslijst. De ploeg speelde in functie van hem: veel voorzetten, veel ballen in de zestien, veel lange ballen die hij moest bijhouden. In de backlijn was hij nog altijd een nachtmerrie om te verdedigen.
Maar een transfer naar België gaat niet alleen over goals. Zeker niet als je bij Anderlecht binnenkomt bij een trainer als Besnik Hasi. Die heeft het sinds zijn terugkeer bijna wekelijks over intensiteit, druk op de bal en hoog tempo. Iedereen moet lopen, iedereen moet mee jagen, zeker de spits. In zijn hoofd begint de pressing bij de negen, niet bij de verdedigers. En daar beginnen de problemen met het profiel van Benteke.
Benteke is nooit een lopende spits geweest. Niet bij Genk, niet bij Aston Villa, niet bij Liverpool en nu ook niet meer in de MLS. Hij kon zijn werk doen in balverlies, hij kon een gat dichtlopen, maar zijn echte waarde zat altijd in balvastheid, duelkracht en afwerking. Op zijn 35ste ga je hem niet ineens omtoveren tot een soort pocketversie van Cvetkovic. Wie hem haalt, haalt een klassieke nummer negen binnen, geen kilometervreter en geen Duracell-konijn.
Hasi ziet spookbeeld: wordt Benteke de nieuwe Dolberg?
Het is ook niet de eerste keer dat Hasi met zo’n type aan de slag zou moeten. Kijk naar Kasper Dolberg. Op papier was dat een droom voor Anderlecht: technisch sterk, goeie trap, killer in de zestien. Maar Dolberg is ook geen speler voor in de pressing. Hij doet zijn meters, maar niet in het tempo en de felheid die Hasi wil zien. Het gevolg was duidelijk: geregeld op de bank in grote matchen, soms zelfs helemaal uit het elftal in fases waarin Anderlecht zonder bal hoger wilde spelen.
Als Dolberg – jonger, lichter, minder blessuregevoelig – al moeite had om in dat pressingverhaal te passen, hoe gaat dat dan met een 35-jarige Benteke na drie volle jaren MLS? Gaat Hasi een deel van zijn voetbal opofferen om hem in de ploeg te krijgen? Of blijft hij bij zijn idee, met het risico dat één van de bekendste namen van de kleedkamer te vaak op de bank zit?
Aan de bal klopt het plaatje natuurlijk wel. Anderlecht heeft al twee seizoenen het gevoel dat het dicht bij prijzen zit, maar nét dat tikje efficiëntie mist in de box. Cvetkovic heeft veel potentieel, Vázquez is (soms) nuttig in het spel, maar niemand in de kern heeft de kopbal en presence van Benteke. In matchen tegen lage blokken kan zo’n profiel echt het verschil maken. Bovendien is hij een handige bliksemafleider onder druk. In de MLS fungeerde hij zo vaak: lange bal, Benteke schermt af, legt simpel af en de ploeg schuift mee.
Maar die pluspunten tellen pas écht door als Hasi er zijn systeem op afstemt. Je kan niet verwachten dat Anderlecht gewoon verder zou doen zoals nu, met keiharde pressing en een hoge lijn, en dat het vanzelf wel lukt om Benteke te laten renderen. Bij Club Brugge is het verhaal anders, maar de kern blijft dezelfde. Ook daar houdt Nicky Hayen van intensiteit en druk. Ook daar wordt verwacht je dat de spits hard werkt.
Redder of luxespits? Het dure Benteke-dilemma
En dan is er nog de fysieke kant. Benteke heeft in Amerika veel gespeeld, maar ook zijn blessures gekend. Spierproblemen, een enkel, kleine dingen die op zijn leeftijd net iets langer aanslepen. Je kan er niet zomaar van uitgaan dat hij in België nog drie matchen per week gaat spelen. Dat vraagt een heel duidelijke planning en goeie omkadering.
Het plaatje is dus dubbel. Haal Anderlecht de MLS-koning binnen, dan krijgen ze goals, presence en ervaring bij. Je krijgt een man die in de Premier League, Champions League en bij de Rode Duivels alles al gezien heeft. Voor jonge gasten in de kern is dat goud waard.
Maar je haalt ook een profiel binnen dat botst met het type voetbal dat een trainer als Hasi voor ogen heeft. En met een verleden – Dolberg – dat toont dat hij niet bang is om een grote naam op de bank te zetten als de intensiteit niet klopt.
De vraag is simpel, maar hard: wil je Hasi zijn spel aanpassen aan Benteke, of verwacht hij dat Benteke zich aanpast aan zijn spel? In het eerste geval moet de hele club mee in dat verhaal stappen. In het tweede geval is de kans groot dat hij eindigt als dure luxespits, een wapen voor bepaalde matchen, maar niet de man die het seizoen draagt. Dat maakt hem tegelijk een mogelijke redder én een gigantisch risico.
