Olivier Plancke
Fink leek zijn vel te redden met 6 op 6, tot Ferencváros gisteravond roet in het eten gooide. De druk is meteen terug bij Genk, en in het bureau van De Condé schuift de lade met opvolgers alweer hoorbaar open.
LEES OOK: Bizar 'Elftal van Seizoen': zeven Club-spelers, géén Union
De shortlist van De CondéThorsten Fink nam in juni 2024 over van Wouter Vrancken bij KRC Genk, en hij stond toen op een shortlist waarop toen al Ruud van Nistelrooij, Karel Geraerts én de interne piste Johan Van Rumst prijkten.
Van Rumst kent het Cegeka-DNA, hij was assistent-coach onder Philippe Clement in het titeljaar en leidt sinds januari Jong Genk. Het is de stilste maar kortste weg naar rust: minimale frictie, maximale aansluiting met de academie. Dat hij in 2024 al als verrassende T1-optie opdook, toont hoe hoog men hem intern inschat.
Zoek je een pragmatische herstart, dan beland je bij Jonas De Roeck of Jess Thorup. De Roeck is vrij na zijn exit bij Antwerp: organisatorisch en tactisch sterk, en zonder afkoopsom een zeldzaam efficiënte keuze in crisismodus.
Thorup stapte in mei op bij Augsburg en kent Genk van binnenuit—zijn ultrakorte passage in 2020 eindigde toen FC Kopenhagen hem wegkaapte. Ook hij is vrij, flexibel en procesgericht: precies het soort bouwer dat bij Genks ontwikkelingsprofiel past.
De grote(re) namen
Een hefboom krijg je met Philippe Clement of Ruud van Nistelrooij. Clement staat voor instant autoriteit en geloofwaardigheid, maar zei recent glashelder: “Voorlopig niet terug naar België” en dat zijn volgende avontuur in het buitenland ligt.
Van Nistelrooij, die in 2024 al op de Genk-shortlist stond, is opnieuw vrij na zijn vertrek bij Leicester; een naam die het sentiment in één persconferentie kan draaien—mits de randvoorwaarden kloppen.
Karel Geraerts blijft een aantrekkelijke langetermijnpiste, maar hij tekende in juni bij Stade Reims (contract tot 2027). Dat betekent timing, afkoopsom en veel werk—klassieke drempels wanneer je snel richting nodig hebt.
Alexander Blessin zit sinds zomer 2024 bij St. Pauli in de Bundesliga (eveneens tot 2027): sportief logisch, maar praktisch lastig. Rik De Mil verlengde bij Charleroi tot 2027 en wees al een grotere lokroep af; ook dat is geen “nu meteen”-dossier.
Oude bekenden
Ex-Genk coach Hein Vanhaezebrouck dan maar? Hij kondigde in 2024 bewust een pauze aan. Zijn PO-ervaring is goud waard, maar de vraag is of Genk net nú een sterke figuur wil die het hele project hertekent, of eerder een geruisloze stabilisator.
Felice Mazzù ten slotte is clubloos en wil terug aan de slag, maar “niet als tweede keuze”—alleen het juiste project. Zijn STVV-exit in april was ruw; en zijn passage bij Genk was eerder al verre van geslaagd.
