Ibrahim Afellay is weer helemaal terug en zijn mentale weerbaarheid heeft hij niet over te klagen. Anderhalf jaar geleden scheurde de middenvelder zijn kruisband op een training van FC Barcelona. "Ik heb toen de hele nacht niet kunnen slapen", zegt Afellay tegen
OnsOranje.
"Huilend van de pijn, als een klein kind. De eerste tijd kun je niets zelf. Mijn moeder heeft toen een sleutelrol gespeeld, stond dag en nacht voor me klaar. Je moet – hoe hard dat ook is – op een gegeven moment over tot de orde van de dag. Het een plek geven, werken aan je herstel. Maar het is wel een lijdensweg. Veel sporters met een gescheurde kruisband halen nooit meer hun top. Toch heb ik me in een relatief korte periode weer naar een bepaald niveau geknokt. Dat komt niet vanzelf."
"Sinds mijn overgang naar FC Barcelona heb ik een ontwikkeling doorgemaakt, zowel voetballend als mentaal. Ik heb denk ik ook bewezen dat ik goed met tegenslag kan omgaan. Voor een voetballer is niets zo erg als een kruisband afscheuren. Dat ik er zo snel weer sta, zegt wel iets over mijn mentale kracht. Ook het mislukte EK en het feit dat ik Barcelona min of meer moest verlaten, hebben mijn motivatie zeker niet aangetast."
"Ik ben pas 26 en verbeter me elke dag. Zo ga ik ook elke training in. Ik kan niet leven met het gevoel na afloop van: 'shit, dat is niet goed gegaan.' Telkens ga ik voluit. Als ik terugkijk op mijn tijd bij Barcelona, dan kan ik alleen maar positief zijn. Altijd zóveel plezier op de training, echt ongelooflijk. Je gaat daarna naar huis, maar je wilt dan eigenlijk dat het alweer de volgende dag is. Je hebt ook echt het gevoel: ik word beter. Die balsnelheid, pfff…"
Contact met jongens van
Barça heeft de inmiddels voor Schalke 04 spelende Afellay nog wel. "Jongens als Xavi en Iniesta spreek ik nog regelmatig. Die behoren toch tot de beste spelers ter wereld. Als je van dichtbij hebt meegemaakt hoe zij elke dag bezig zijn, óók voor en na de training... Messi is de allerbeste, maar je moet eens zien hoe hij er elke keer weer vól voor gaat. Je moet er voor leven. Anders kun je, zoals zij, onmogelijk jaar in jaar uit zo constant presteren.
"Als je dat allemaal ziet, heb je geen extra motivatie meer nodig en haal je ook zelf een enorm hoog niveau. Het is mijn doel terug te keren bij FC Barcelona. Maar het is minstens zo belangrijk om te genieten van het spelletje. Dat gevoel leeft bij mij nog meer dan voorheen. Het is niet vanzelfsprekend dat je gezond bent en op het veld staat. Dat besef je na zo’n ervaring des te meer."
LEES OOK:
Barça laat Feyenoord kansloos; Club moet hattrick-held vrezen
Gijs Meijerink
