Voor Kevin De Bruyne en zijn gezin kwam er de voorbije maanden een hoofdstuk tot een einde dat jarenlang hun hele leven had bepaald. Een nieuw avontuur lonkte, maar afscheid nemen van wat zo vertrouwd was, bleek veel moeilijker dan gedacht. Michèle Lacroix blikte nu openhartig terug op die emotionele periode en vertelt hoe het gezin vandaag zijn weg probeert te vinden.
LEES OOK: Jan Boskamp blijft vechten ondanks verborgen strijd
De Bruynes gezin moest afscheid nemen van thuisManchester was veel meer dan de stad waar Kevin jarenlang schitterde bij Manchester City. Het was de plek waar hun kinderen Mason, Suri en Rome geboren werden, waar ze naar school gingen en hun vriendjes hadden.
Het vertrek kwam dan ook bijzonder hard binnen. Michèle herinnert zich nog levendig het moment waarop Kevin haar vertelde dat zijn tijd bij City erop zat. Ze zat op een vlucht naar Dubai en bracht naar eigen zeggen een groot deel van die vlucht huilend door.
Ook voor de kinderen was het afscheid bijzonder zwaar. Hun vertrouwde huis, school en vrienden achterlaten bleek een enorme stap. “Het is, zonder overdrijven, drie maanden superzwaar geweest.” Zo klinkt het bij Nina. Toch probeerde het gezin samen de knop om te draaien. Napoli werd het begin van een nieuw avontuur, met een andere cultuur, een nieuwe omgeving en vooral veel zon. Een grote verandering, maar tegelijk ook een kans om samen opnieuw iets op te bouwen.
Italië begint stilaan als thuis te voelen
Helemaal vanzelf ging dat niet. Michèle kent in Napels nog altijd niet veel mensen en ook voor de kinderen was de taal een stevige aanpassing. Waar ze in Manchester volledig vertrouwd waren met hun omgeving, kwamen ze in Italië terecht op een plek waar sommige klasgenootjes amper Engels spreken. Toch lijken de kinderen ondertussen steeds beter hun draai te vinden.
Of Napels al echt als thuis voelt, durft Michèle nog niet helemaal te zeggen. Het eerste seizoen werd bovendien onderbroken door de hamstringblessure van Kevin, waardoor het gezin nog niet volop kon genieten van die nieuwe realiteit. Maar de blik staat duidelijk vooruit.
Maarten Coenen