'De Bruyne zit nu tussen de klootzakjes'

We zijn het stilaan gewend dat Rode Duivels zich bij absolute topploegen nestelen en er belangrijk worden. Maar dat een klein ventje uit Drongen, dat zo lijkt weggeplukt uit een reclamespot voor bruine suiker, het wereldwijd schopt tot dé toptransfer van deze zomer? Dat is wennen. Kevin De Bruyne zít nu niet alleen naast supervedetten in de kleedkamer, hij is er zelf één. En toch heeft hij met het oog op het EK een flink risico genomen. #welcomeKDB. Zo luidde de hashtag waarmee Kevin De Bruyne op de website van Manchester City werd verwelkomd. Met de transfersom van bijna 75 miljoen euro is hij de duurste Belg ooit, de duurste speler van het jaar en de op vijf na duurste in de geschiedenis. KDB nestelt zich in een lijstje maar net onder de heren Cristiano Ronaldo, Gareth Bale en Angel Di Maria. En hij heeft dus nog voor zijn entree door de hemelsblauwe poort van Manchester, al zijn eigen afkorting: KDB. Keej-Die-Bie. Die eer was in de Premier League tot voor kort enkel voor de allergrootsten weggelegd. Ronaldo werd CR7, Van Persie RVP en de naam van de Portugese coach André Villas-Boas werd na een week of twee in de Engelse competitie al niet meer voluit uitgesproken, wegens te moeilijk. Het werd AVB. De naam De Bruyne krijgen de Angelsaksen ook niet over de lippen zonder een zweem van braakneigingen te produceren. “De Brrwóójne.” Het zal dus ook in Match of the Day gauw van KDB hier, en KDB daar zijn. Het klinkt niet toevallig wat als de Russische geheime dienst KGB. Van KDB wordt verwacht dat hij even gevaarlijk en meedogenloos is als die Russische schurken. Het verwachtingspatroon voor de hoofdrolspeler van dé transfersaga van deze zomer (sorry, Mbark Boussoufa) is steiler dan de moordflanken van de Matterhorn. En dat lijkt meteen het grootste gevaar. De voormalige smaakmaker van Racing Genk mag dan een koel en nuchter baasje zijn, de megazoomlens van de Britse sportpers heeft al veel toppers weke knieën bezorgd. Angel Di Maria en Falcao gingen vorig seizoen compleet de mist in, nadat ze voor monsterbedragen of –lonen naar Man United waren gehaald. Juan Cuadrado heette vorige winter een toptransfer voor Chelsea. Een half jaar later keerde hij met een kontzweer van het bankzitten terug naar Italië (Juventus). Fernando Torres kraakte bij datzelfde Chelsea onder zijn prijskaartje van 50 miljoen euro. En bij City werden de dure vogels Stefan Jovetic en Robinho nooit een succes. Bij De Bruyne komt daar nog de factor-Mourinho bij. En als er in deze vermetele balsport nu één is die je niet als vijand wil, is het de Portugese genius wel. Sinds KDB bij Wolfsburg ging grossieren in assists en goals, krijgt Mourinho vervelende vragen van zijn Chelsea-bestuur, maar ook van de pers. Waarom hij die ruwe diamant destijds geen faire kans had gegeven? Mourinho laat geen enkele kans liggen om zijn ex-speler de grond in te boren. ‘Mentaal te zwak’, ‘kon niet om met concurrentie’, ‘Fabregas en Pedro zijn veel beter’. De Portugees zal er alles aan doen om De Bruyne te destabliseren en zo zijn eigen gelijk te bewijzen. Nu Chelsea na een rotstart al acht punten achterstand telt op Man City zal hij allicht gauw zijn blik vuile truken van de foor opentrekken. Maar ook bij City zelf zit KDB tussen de klootzakjes, die niet noodzakelijk de rode loper zullen uitrollen voor KDB. Hij wandelt die kleedkamer binnen met een weekloontje van 320.000 euro. Dat wil al eens de ogen uitsteken bij de vedetten en ego’s waar de City-kleedkamer rijk aan is. Als we er vanuit gaan dat De Bruyne kan spelen op elke aanvallende positie achter de spits, dan heten zijn rechtstreekse concurrenten Raheem Sterling, Jesus Navas, David Silva, Samir Nasri en Yaya Touré. Die twee laatsten zijn regelrechte etters. Nasri werd aangeduid als dé rotte appel in de Franse nationale ploeg. Touré wilde een jaar geleden weg bij City, omdat hij ‘geen respect voelde’. De club was vergeten hem gelukkige verjaardag te wensen. Tenminste, dat beweerde Touré. Waarop City met de vrijgave van een videofilmpje bewees dat de club hem een taart cadeau had gegaan en de spelers voor hem hadden gezongen. Ga daar maar tussen zitten, als brave knul uit Drongen. Je kan je overigens afvragen waarom City KDB zonodig moest halen. Ze hadden op elke positie al twee wereldtoppers in huis. En in het prille seizoen swingt het als een tiet. Na vier matchen staan de mannen van Manuel Pellegrini alleen op kop met het maximum van de punten, 10 goals en 0 tegentreffers. Vooral op De Bruyne’s beste positie – de tien – hebben ze met Silva, Sterling en Touré al drie klasbakken die daar het liefst spelen. Met het oog op het EK heeft De Bruyne dus een risico genomen. Niemand twijfelt eraan dat hij kansen zal krijgen om die gruwelijke hoge transferprijs te rechtvaardigen in een seizoen met een zestigtal matchen. Maar De Bruyne is een jongen die week in, week uit moet spelen om zich goed te voelen. Bondscoach Marc Wilmots kan alleen maar hopen dat hij niet bezwijkt onder de druk en belangrijk wordt voor zijn ploeg. Want KDB is geen jongen die zich laat troosten met 320.000 euro per week als zijn krent te lang aan de bank roest. De Bruyne wil voetballen. Raf Liekens

LEES OOK: De Bruyne lucht zijn hart: “Kan geen normale papa zijn”