Olivier Plancke
Het Bernabéu fluit, de sfeer is giftig en achter de schermen broeit het. Courtois zou afstand genomen hebben van een ploegmaat en de kleedkamer staat op springen.
LEES OOK: Alonso was Real-sterren kotsbeu: training ontspoort
Van publiekslieveling naar kop van jut: Bernabéu draait doorNog geen jaar geleden was Jude Bellingham de ultieme Real Madrid-fantasie. Hij moest niet wennen aan zijn nieuwe omgeving, maar hij nam meteen over. Goals, presence, grote momenten. Cadena SER herinnerde er deze week nog aan hoe hij in zijn eerste seizoen 23 keer scoorde in 42 matchen en mee de basis legde voor prijzen. En Florentino Pérez zette hem ooit zelf op het altaar: “one of the best in the world… called to mark an era”. Dat was het label: toekomstige koning, een middenvelder met de swagger van een spits.
En kijk wat er nu gebeurt. Zaterdag, tegen Levante, kreeg het Bernabéu een bronca de época: gefluit, gezaag, “Florentino dimisión”… en tussen de namen die mee onder vuur lagen: Bellingham Niet als hoofdslachtoffer zoals Vinícius, maar wél als iemand die ineens mee in het probleem zit. Reuters noemde het zelfs een “turbulente week”: Supercup verloren tegen Barça, Alonso vertrokken, én die gênante bekerexit tegen Albacete er bovenop. Dat is Madrid-chaos op zijn puurst.
Daar wordt Bellingham nu op gepakt. Niet omdat hij plots geen kwaliteit meer heeft, maar omdat zijn impact minder zichtbaar is. El Desmarque gooit er cijfers tegenaan en spreekt over een duidelijke terugval in “big data”: minder dreiging, minder shots, minder presence in de zone waar hij vorig seizoen matchen kapot maakte. Goal bracht deze maand nog het tegenargument: Bellingham wijst naar zijn gewijzigde rol na de komst van Mbappé — minder “free runs”, meer positioneel werk.
Courtois is het beu: kleedkamer barst open rond Bellingham
Maar de discussie is niet langer enkel sportief, ze wordt persoonlijk. El Nacional smijt er zelfs een bom op: Thibaut Courtois zou de banden hebben verbroken met Bellingham en hij zou een “foco de conflicto” zijn in de kleedkamer. Hard, toxisch zelfs. “Qué montón de mierda”, schreef Bellingham zelf over de geruchten. Cadena SER kaderde het als een speler die het beu is dat Real-crisissen altijd eindigen met lekken, kampen en “bronnen” Dat is iets nieuw. Vorig jaar was hij de rustige killer. Nu klinkt hij als iemand die voelt dat zijn status aangevallen wordt.
En ondertussen blijft die ruis aan de rand groeien. Football España schreef al in december dat Bellinghams vader Mark “regelmatig contact” heeft met de club over zijn rol — iets wat bij Real blijkbaar sneller wordt gezien als druk dan als bezorgdheid. Voeg dat bij het gefluit, de coachwissel en de interne nervositeit… en je krijgt een cocktail waar zelfs een topper plots “discussie” wordt.
Madrid slikt niemand: nu moet Bellingham antwoorden als een koning
Iedereen dacht dat Bellingham de veilige ster was. De jongen die nooit in het drama zou belanden. Maar in Madrid bestaat er geen veilige ster. De vraag niet of is Bellingham goed genoeg is voor Real Madrid. Dat is hij. De vraag is veel ongemakkelijker: gaat Bellingham Real Madrid terug claimen als zijn ploeg… of wordt hij het volgende slachtoffer van een kleedkamer die zichzelf opeet? Want in het Bernabéu is één ding zeker: vandaag fluiten ze je uit… en morgen verwachten ze dat je antwoordt alsof je Ronaldo bent.
