Olivier Plancke
Paul Gheysens duwt Antwerp FC plots richting een nieuwe koers. De beslissing komt niet uit de lucht gevallen en zegt veel over de fase waarin de club vandaag zit.
LEES OOK: 'Oosting in vieze papieren: nieuwe T1 voor Antwerp?'
Opvallende zet: Antwerp slaat plots andere weg inTwaalf jaar nadat Antwerp de stekker uit zijn vrouwenwerking trok, zet de club opnieuw een stap in het vrouwenvoetbal. Royal Antwerp FC gaat daarvoor in zee met Antwerp Diamonds, een club die in 2022 werd opgericht en intussen zo’n 150 meisjes aan het voetballen krijgt. Red Flame Janice Cayman wordt het gezicht van het project, terwijl Marie-Julie Gheysens samen met haar toetreedt tot de raad van bestuur van de Diamonds. Op het eerste gezicht is dat een positief en maatschappelijk verhaal. Maar in de context van de voorbije weken is het ook meer dan dat: het nieuwe project komt er op een moment dat Antwerp sportief, financieel en bestuurlijk onder druk staat.
Ria en Marie-Julie Gheysens noemen de samenwerking een belangrijke stap voor de club. “Dit is een historisch moment voor de club”, zegt Ria Gheysens in Het Laatste Nieuws. “Dankzij de samenwerking met de Antwerp Diamonds kunnen we onze maatschappelijke rol nog meer opnemen. Wij willen meisjes in Antwerpen de kans geven om zich te ontplooien als voetbalster. Dit is het laatste facet dat nog ontbrak binnen onze club.” Ook Marie-Julie Gheysens legt de nadruk op geleidelijke opbouw. “ Toch valt dat verhaal niet los te zien van de harde realiteit waar Antwerp zich momenteel in bevindt.
#antwerp gaat weer investeren in vrouwenvoetbal. Ria en Marie-Julie Gheysens zetten mee hun schouders onder een samenwerking met Antwerp Diamonds FC. De club blijft zo ook geld van het CL-solidariteitsfonds ontvangen, wat al gauw over +- 1M per jaar gaat.https://t.co/FTdI0Cx5Z8
— David Van den Broeck (@david_vdb) February 27, 2026
De terugkeer naar het vrouwenvoetbal heeft immers niet alleen een sportieve of maatschappelijke waarde, maar ook een duidelijke financiële en reglementaire logica. Gazet van Antwerpen wees erop dat Antwerp de voorbije jaren een boete van 50.000 euro per jaar betaalde wegens een inbreuk op de B-criteria van de UEFA. Een van die voorwaarden om aan Europese competities deel te nemen, is investeren in vrouwenvoetbal. Daarnaast is investeren in vrouwenvoetbal ook een voorwaarde geworden om als eersteklasser aanspraak te maken op middelen uit een solidariteitsfonds dat voortvloeit uit de Champions League – ongeveer 1 miljoen euro per jaar. In die context wordt het nieuwe vrouwenproject niet enkel een principiële keuze, maar ook een zakelijke noodzaak.
Achter de schermen knelt het stevig bij Antwerp
Dat financiële motief weegt des te zwaarder door omdat Antwerp al maanden naar geld zoekt. Uit de jaarrekening over het seizoen 2024-2025 blijkt dat de club het verlies wel fors heeft teruggedrongen, maar nog altijd in een kwetsbare positie zit. Het nettoverlies van de club vorig seizoen bleef beperkt tot iets meer dan een half miljoen euro, tegenover 12 miljoen euro een jaar eerder. Dat resultaat kwam vooral na stevig snoeien in de kosten, in het bijzonder in de lonen, die met bijna 20 miljoen euro daalden tot ongeveer 42 miljoen euro. De financiële cijfers zijn op papier verbeterd, maar de club blijft balanceren op een dunne koord.
De grootste waarschuwing kwam van de bedrijfsrevisor. De revisor tekende de jaarrekening uiteindelijk wel, maar met voorbehoud. Enerzijds is er twijfel of Antwerp op korte termijn voldoende cash heeft om alle rekeningen tijdig te betalen. Anderzijds zijn er vragen bij een bedrag van 4,3 à 4,7 miljoen euro aan handelsvorderingen, meer bepaald sponsorgeld van Ghelamco dat werd ingeboekt maar nog niet werd betaald. Het gevolg is dat de club ondanks een sterk verbeterd resultaat nog altijd niet als financieel stabiel kan worden beschouwd.
Daarom zoekt Antwerp bijkomende financiering. In HLN meldde dat de club onderhandelt over een externe lening van 10 miljoen euro om tijdelijke cashtekorten op te vangen. De Tij voegde daaraan toe dat de club tegelijk werkt aan een herfinanciering van een bestaande zware lening van Goala, de vennootschap waarmee Paul Gheysens samen met zijn zoon Michael in het bestuur van Antwerp zit. Daarnaast loopt ook de zoektocht naar externe investeerders. Volgens het jaarverslag beschikt de club over één niet-bindend bod en één letter of interest. Gazet van Antwerpen maakt melding van een piste met Albanese-Kosovaarse investeerders, mogelijk in combinatie met een Qatarese partij of een “Europese Rus”, al blijft de solvabiliteit van zulke kandidaten onduidelijk.
Op de Bosuil groeit de nervositeit met de dag
Ook sportief is de club daardoor in een andere fase terechtgekomen. Antwerp heeft de voorbije twee seizoenen de focus veel meer op spelersverkoop gelegd. Bij Antwerp is dat volgens Het Laatste Nieuws omdat eigenaar Gheysens niet langer blind kan of wil bijpassen. Dat sluit aan bij de bredere lijn in de jaarrekening en bij de analyses in De Tijd, waar staat dat het besparingsbeleid wel voor meer financiële controle zorgt, maar tegelijk tot sportieve achteruitgang en minder doorverkoopwaarde in de kern leidt. Met andere woorden: de club heeft het verlies sterk teruggedrongen, maar doet dat ten koste van de marge op het veld én van haar flexibiliteit op de transfermarkt.
Dat spanningsveld voedt ook de onrust rond de Bosuil. De harde kern viseerde Gheysens met spandoeken als “Stop de Gheyseling” en “Exit Popol”. De frustratie gaat volgens die analyse over de dichtgedraaide geldkraan, de hoge ticketprijzen, het gebrek aan transparantie en het gevoel dat de club stilstaat of achteruitgaat. In Gazet van Antwerpen zei FASC-voorzitter Dominik Van Landeghem dat de supporters geen duidelijke antwoorden krijgen over de toekomst van de club. “Dat frustreert de fans”, stelt hij in die krant. Al blijft de achterban tegelijk verdeeld: er is kritiek op de voorzitter, maar ook erkenning voor wat onder zijn bewind sportief en infrastructureel werd opgebouwd.
In dat klimaat krijgt het vrouwenproject automatisch een extra lading. Het is niet alleen een sportieve beslissing, maar ook een positief verhaal in een periode die gedomineerd wordt door onrust over de jaarrekening, schulden, transferafhankelijkheid en protest. Dat maakt de rol van Ria en Marie-Julie Gheysens extra opvallend. Waar Paul Gheysens de voorbije maanden vooral opdook in berichten over financiële druk, supporterskritiek en investeerdersdossiers, staan zijn vrouw en dochter nu op de voorgrond in een verbindend en toekomstgericht project. In HLN zei Ria Gheysens: “Wij blijven achter de club staan. Wij zijn ondernemers en ontwikkelaars. Voor ons is Antwerp een club met een grote emotionele waarde.” Ze voegde eraan toe: “Dat gaat met vallen en opstaan, maar wij hebben dit project op de kaart gezet én het staat nog steeds op de kaart.”
Die ommezwaai zegt veel over Antwerp vandaag
De herstart in het vrouwenvoetbal is tegelijk een praktisch dossier, een financieel signaal en een symbolische koerswijziging. Praktisch, omdat Antwerp opnieuw aan de UEFA-voorwaarden voldoet en geen boete van 50.000 euro meer hoeft te betalen. Financieel, omdat het de deur opent naar solidariteitsmiddelen waar de club alle belang bij heeft. Symbolisch, omdat het project de club een ander verhaal laat vertellen op een moment dat het debat rond Antwerp al weken wordt gedomineerd door cashnood, schulden en bestuursonrust.
Of dat nieuwe verhaal ook sportief zal slagen, valt vandaag nog niet te zeggen. Daarvoor staat het project nog te veel in de beginfase. Maar dat Antwerp deze stap nu zet, is allerminst toevallig. De samenwerking met Antwerp Diamonds past in een club die onder druk opnieuw keuzes moet maken, en die daarbij niet langer alleen mikt op de korte, steile weg omhoog. Ze kiest ook voor verbreding van haar fundament. Precies daarin zit de betekenis van deze beslissing: niet als los prestigeproject, maar als onderdeel van een Antwerp dat in volle heroriëntering zit.
