Kobe K
KRC Genk is uitstekend aan de Champions' Play-Offs begonnen en maakte al flink indruk in de vernieuwde formatie van coach Wouter Vrancken. Daarnaast zijn enkele spelers weer boven water komen drijven. Anouar Aït El-Hadj bijvoorbeeld, speelde nooit beter in het Genkse shirt.
De Belg met Marokkaanse roots is een jeugdproduct bij RSC Anderlecht. Daar schopte hij het uiteindelijk ook tot de eerste ploeg en onder Vincent Kompany was hij zelfs een tijd lang één van de smaakmakers in het eerste elfal. Maar Aït El Hadj slaagde er niet in om zijn beste niveau vast te houden.
Geleidelijk aan kwam hij dan ook steeds minder in actie namens Paars-Wit. En toen Kompany vertrok verdween de 21-jarige er helemaal uit beeld. In de wintermercato van 2023 werd dan ook elders een oplossing gezocht. Zo trok de spelmaker/aanvaller op permanente basis naar Genk.
LEES OOK: Van Crombrugge en Vanessa laten iedereen speculeren
Deel van de groepMaar die transfer werd aanvankelijk evenwin een succes. In de voorbije wedstrijden is Aït El Hadj weliswaar uitgegroeid weliswaar uitgegroeid tot een vaste basiskracht, lange tijd moest hij ook in Genk echter vrede nemen met een beperkte invallersrol binnen de plannen van Vrancken.
Toch ziet hij zelf een belangrijke verschil met zijn situatie bij RSCA. "Bij Anderlecht was het nog erger: daar zat ik op het eind niet eens meer in de selectie, maar in de tribune. Hier in Genk ben ik op elk moment ten volle deel blijven uitmaken van de groep. In elke wedstrijd bestond de kans dat ik speelminuten zou krijgen. Ik heb bij Anderlecht gedaan wat ik moest doen: vertrekken", klinkt het bij HUMO.
Vertrek door achterpoort
Dat hij de club waren hij een groot deel van zijn (sportieve) leven spendeerde door de achterpoort moest verlaten, zit hem natuurlijk wel dwars. "Niemand wil zo moeten vertrekken, zeker niet bij de club waar je een half leven lang gevormd bent als voetballer. Als je jong bent, wil je spelen. Maar vooral: je wilt plezier hebben in wat je doet. Dat was ik kwijt. Om het plezier terug te vinden, moest ik weg. Er was voor mij geen toekomst meer bij Anderlecht: als je niet beloond wordt voor je werk, houdt het op."
