Inmiddels zijn we een week verder in de voorbereiding op het EK voetbal. Waar ik vorige week nog schreef over de invulling van de linksbackpositie van het Nederlandse elftal, heeft de aandacht van de zestien miljoen bondscoaches in Nederland zich inmiddels verschoven naar een andere positie in het elftal. De vraag wie zal starten op vijf is nog steeds actueel, maar het kwalitatieve surplus op negen zorgt voor een verdeling in kampen van apocalyptische proporties. De kandidaten? Klaas-Jan Huntelaar en Robin van Persie.
Volgens Huntelaar is het geen discussie tussen hemzelf en Van Persie op nummer negen, maar kan het tweetal prima samenspelen. Van Persie is op zijn beurt van mening dat hij gewoon in de spits thuishoort en niet op de flanken. Bert van Marwijk is van mening dat het systeem niet veranderd kan worden, en we Huntelaar en Van Persie dus niet samen in de punt van de aanval kunnen laten spelen.
Op het
WK van 2010 verliep de voorbereiding totaal anders. Daar ging de discussie over de 'Grote vier': Van Persie, Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart en Arjen Robben. Uiteindelijk heeft het viertal nauwelijks samengespeeld: Van der Vaart kwam van de bank en Robben was veel geblesseerd. Eenzelfde scenario ligt ook nu op de loer. Van Marwijk gaat kiezen voor Van Persie, die ook al de voorkeur kreeg in de punt van de aanval op het WK. Huntelaar komt waarschijnlijk van de bank.
Het vertrouwen dat Van Marwijk heeft in zijn systeem en zijn spelers is bewonderenswaardig en bovendien één van de redenen dat Oranje het zo ver heeft geschopt. Het is misschien wel dé reden waarom Oranje nog steeds tot de favorieten voor het winnen van het EK behoort. Na het WK voetbal schreef ik echter al dat Klaas-Jan Huntelaar iemand is, die het verschil zou kunnen maken. Waar Robben dé kans om Nederland naar een wereldtitel te schieten liet liggen, had Huntelaar de bal onberispelijk binnengeschoten. Het is dé kwaliteit van
The Hunter, die zich in Duitsland heeft ontwikkeld tot onberispelijke topspits.
Huntelaar scoorde echter ook in Duitsland zelden tegen de concurrerende topclubs en lijkt in die zin op zijn Duitse evenknie Mario Gomez. Van Persie was daarentegen wél belangrijk tegen de topclubs in Engeland, en lijkt daarom beter met de druk om te kunnen gaan. De afgelopen jaren heeft hij zich bovendien ontwikkeld tot een echte nummer negen. Een nummer negen die meer zwerft over het veld, ruimtes voor anderen creëert en het voetbal dynamisch maakt. Huntelaar is veel minder dynamisch en veel meer een kapstok waaraan je de rest van het elftal kan ophangen.
Beide spelers hebben hun eigen specifieke kwaliteiten en een keuze tussen Huntelaar en Van Persie is bijna als een keuze tussen je zoon en dochter. Als columnist zou ik eigenlijk een standpunt moeten innemen over wie van het tweetal de voorkeur zou moeten krijgen, maar daar wil ik zelfs mijn vingers niet aan branden. Ik heb het volste vertrouwen in bondscoach Bert van Marwijk om de juiste keuzes te maken en Oranje weer als stevig blok te laten fungeren op de eindronde. Hij heeft twee jaar geleden immers al bewezen zijn ploeg prima klaar te kunnen stomen voor een topprestatie.
Ik stel daarom voor dat we de discussie Huntelaar – Van Persie laten rusten, en vertrouwen houden in onze bondscoach. Hij zal ongetwijfeld de juiste keuzes maken en Oranje door de poulefase heenloodsen. Hopelijk kunnen de heren Van Persie en Huntelaar zich ook naar die beslissingen schikken. Om ver te komen, moet Oranje een eenheid zijn. Ik ben benieuwd of Van Marwijk er opnieuw in slaagt om die eenheid te creëren.
We zullen het volgende week allemaal zien. Het wordt een warme zomer, zoveel is wel zeker.
Bijdrage van onze Nederlandse columnist Mart Materval
Mart Waterval
