Trainer Martin Jol is een gelukkig trainer bij Fulham. De Hagenaar is niet altijd even gelukkig geweest, bijvoorbeeld bij zijn vorige club Ajax. Jol was anderhalf jaar trainer van de Amsterdamse club. "Toch netjes, voor een Hagenaar", zei hij in het
Algemeen Dagblad.
Waar Jol net het kampioenschap misliep, pakte zijn vervanger Frank de Boer de titel wel. "Nee, dat was niet mijn kampioenschap", doelt Jol op het jaar dat De Boer het rond de winterstop overnam. "Ik had wel het idee: als ik wegga, komt de geest uit de fles." Toen Jol tekende in Amsterdam, had Ajax een schuld van 23 miljoen euro. "Ik hoor het Rik van den Boog nog zeggen: om dat goed te maken, daar gaan jaren overheen. Er was niets mogelijk. Niets. Iedereen dacht dat ik daar de baas was. Niet dus. Als je geen geld hebt, ben je niet de baas."
"Ik heb het elftal op zeven, acht plekken moeten veranderen om het leuk te maken. Er was voor veertig miljoen uitgegeven, maar er was geen spits. Er was geen linksback én geen linksbuiten. Sulejmani? Die wilde niet op links spelen. Op rechts had ik Suárez al. Ik heb Alderweireld erin gezet voor Oleguer en Wielaert, die bij zo'n beetje alle tegengoals betrokken was. Enoh ging in de punt naar achteren." De wijzigingen werkten wel, want Jol wist een winnend elftal neer te zetten, dat aan het einde van de rit net te kort kwam voor de titel.
"Vertonghen heb ik naar achteren gehaald, Anita werd linksback en Stekelenburg stond weer in het doel. Ik speelde met een nummer negen, dat werd Pantelic. Suárez speelde op rechts, Urby vanaf links. Plus Siem de Jong als nummer tien erachter. Gregory van der Wiel beleefde zijn beste seizoen ooit. We waren tien maanden ongeslagen, de meeste goals voor, de minste tegen. Het was niet genoeg voor de titel."
"En toen kwam het gezeur. Ik speelde 4-4-2. Nou, als jij van Urby Emanuelson een Derk Boerrigter kan maken, ja, dan je kun 4-3-3 spelen. En als je op rechts Suarez hebt, dan heb je geen Ajax-rechtsbuiten. Ik kijk naar mijn spelers en daar stem ik mijn concept op af. Dit was het beste concept. Lukoki? Die was er nog niet. De speelstijl was niet des Ajax, hoorde ik dan. Maar was dat niet al veel eerder zo?" Vervolgens kwam de kritiek van Johan Cruijff er nog eens bij en was de spirit van een jaar eerder weg.
"De spirit was eruit, ik kreeg het niet meer voor elkaar. De sfeer in de Arena was veranderd. En toen Cruijff op de tribune met zijn hoofd zat te schudden, werd het persoonlijk", aldus Jol, die uiteindelijk vertrok. "Ik wilde van het gezeur af. Bij elke club heb je gezeur, dit ging veel verder. Ik was blij dat ik er vanaf was. Ik ben leuke dingen gaan doen. Vakantie in Spanje, skiën in het Zwarte Woud, en ik heb me de pokken getennist. Goed beschouwd is het mij niet anders vergaan dan veel andere Ajax-trainers. Ik heb ook nog meegemaakt dat ik werd toegejuicht toen we Champions League haalden."
LEES OOK:
'Club Brugge zet zinnen op nieuwe sensatie'