Claudio Reulens
Het WK 2026 start donderdag met een duel tussen Mexico en Zuid-Afrika. Deze keer organiseren Mexico, Canada en de Verenigde Staten het grootste voetbalevent ter wereld. In 1994 was er al eens een WK in de VS. De Rode Duivels sneuvelden toen in de achtste finales en het werd om vele redenen een memorabel toernooi van de Belgen. VoetbalNieuws bracht een bezoekje aan Vital Borkelmans om het nog eens te hebben over dat toch wel iconische WK.
Het WK 1994 was een speciaal toernooi. In de Verenigde Staten was het voetbal niet echt populair. 'Soccer, who cares?' Vital Borkelmans viel op dat WK in tegen Marokko en startte in die legendarische partij in Orlando tegen Nederland.
Vital, neem ons even mee naar 1994. Hoe heb je de aanloop naar dat WK beleefd?
"Eerst was er de kwalificatie tegen de VTS (een combinatie van Tsjechië en Slowakije, nvdr.) en dat was een epische strijd. Filip De Wilde speelde toen een geweldige partij in Anderlecht. Tot op de laatste minuten was dat een héél spannend duel. Dat was een heel sterk elftal, maar we wisten ons toch te plaatsen voor het WK. Dat was genieten.”
“Zo gingen we als klein landje wéér naar een WK. We kwamen uit goede WK’s in 1986 en 1990, en deze keer trokken we met Paul Van Himst naar de wereldbeker. Een legendarische trainer. Er was altijd heel veel plezier. Op ons complex in Tampa Bay kon iedereen in en uit lopen, dat was gewoon open voor iedereen (lacht). Dat was heel speciaal, maar de voorbereidingen op de matchen verliepen goed. Ik zie de trainingen nog zo voor mij.”
“In die periode was er aandacht, maar niet zoals het nu is omtrent een WK. En zeker niet in de Verenigde Staten. 'Soccer? What is this? (lacht). We have American Football, baseball, basketball…' Ik weet nog dat die Amerikanen geen flauw benul hadden wat hen overkwam. Ze zagen al die ploegen en supporters toekomen. Wat komen die hier doen? Pas toen het begon, begon het daar te dagen dat er een WK was (lacht). Zo’n WK, dat is iets speciaal. Het gevoel is compleet anders dan bijvoorbeeld bij een competitiematch. De mensen lopen door elkaar rond. Maken er samen een feest van. Dat is het mooie aan een WK."
De start was uitstekend met zeges tegen Marokko en Nederland.
“Tegen Marokko wonnen we met de hakken over de sloot. Ik herinner mij uiteraard de legendarische match tegen Nederland. Het was snikheet, 47 graden. Silver Stadium. Een kuip en het was daar zo heet. Nog een leuk verhaal: we kwamen met de bus naar het stadion en daar lag een heel grote vlag van Nederland. We konden niet anders dan daar met de bus over te rijden (lacht). Je zag meteen een horde Nederlandse fans, die overal aanwezig zijn."
De 1-0 van Philippe Albert, de waanzinnige match van Michel Preud'homme... Eén van de mooiste interlands ooit van België. Hoe kijk je daar op terug?
"Michel Preud’homme was werkelijk fantastisch en ik denk dat hij nog door die goal aan het vliegen is (lacht). Wat hij daar allemaal uit doel heeft geranseld… Het was zijn beste match uit zijn leven, denk ik. Niet normaal. Nederland had toen een fenomenaal elftal met Ronald en Frank de Boer, Dennis Bergkamp, Edwin van der Sar, Jan Wouters, Frank Rijkaard… Ik speelde tegen Gaston Taument, maar die was een van de minderen."
"Bergkwamp was veel te goed voor ons. Zijn technisch vermogen, dat was fenomenaal. Philippe Albert heeft alles geprobeerd: hij trapte langs alle hoeken op hem, maar dat had geen effect (lacht). Maar we kregen ook wel wat kansen via Marc Degryse en uiteindelijk winnen we die partij na een goal van Albert. Die België-Nederland is een van de meest memorabele matchen die ik heb gespeeld in mijn carrière."
En dan volgde Saudi-Arabië... Ook memorabel, maar niet op positieve wijze.
"De coach ging in dat duel de spelers met gele kaarten achter hun naam aan de kant laten voor de laatste match tegen Saudi-Arabië. Ik herinner mij dat Marc Wilmots daar een resem kansen heeft laten liggen. En dan…. Saeed Al-Owairan. Ik zie hem nog steeds lopen, alsof het gisteren was. Als België hebben wij daar toch wel WK-geschiedenis geschreven in de VS: met die match tegen Nederland en dan die goal van Al-Owairan."
"Ik begrijp het nog niet. In normale omstandigheden had die speler altijd al tegen de grond gelegen, zeker als je kijkt wie hij allemaal voorbij snelt. Rudi Smidts, Michel De Wolf, Dirk Medved, Philippe Albert… Normaal zou die altijd ergens neer zijn gehaald. Dat zijn van die matchen, waarvan je denkt: hoe kan het gebeuren? Als we die match hadden gewonnen, hadden we Ierland getroffen in de achtste finales. Nu kregen we met Duitsland een héél zware dobber voorgeschoteld."
En ook daar: ref Kurt Röthlisberger. Josip Weber die alleen richting doel afging en werd neergehaald. Geen rood. De naam zal ik nooit vergeten. Ik denk jij ook niet?
“We moesten de dag na onze nederlaag tegen Saudi-Arabië naar Washington vertrekken om tegen Duitsland te gaan spelen. In die match hebben ze ons geflikt. Kurt Röthlisberger. Een naam die ik nooit meer vergeet. Josip Weber werd neergehaald en dat was altijd rood. Toen zag je dat we een klein voetballand waren. We mochten die match niet winnen. Je voelde dat aan alles op het veld."
"We hebben Duitsland nog weggespeeld die match. Die hebben sterren gezien. En als ze daar rood krijgen via die fase tegen Weber. Dan wil ik nog wel eens zien wie zich geplaatst zou hebben. We waren echt héél sterk die dag. Daarom, dat WK van 1994 was echt goed en plezant, maar die match tegen Duitsland blijft toch voor een wrange nasmaak zorgen."
Het werd 3-2 en einde verhaal. Je kan niet zeggen dat het saai is met België op een WK.
"We hebben precies altijd iéts op zo’n toernooien. Herinner je je die fase tegen Brazilië jaren later met die afgekeurde goal van Marc Wilmots? Ook zo’n geval. In 1986 ging Danny Veyt tegen Argentinië twee keer alleen op goal af, maar werd hij twee keer onterecht teruggevlagd. Ik weet nog dat Rik De Saedeleer zot werd. Als assistent-bondscoach blijft voor mij die match tegen Wales in mijn hoofd zitten. Daar werden we niet genekt, maar viel onze hele verdediging uit. Het is altijd wel iéts met België op grote toernooien. In 1998 ook van dat. Er waren twee ploegen op dat heel toernooi die niet verloren hadden: Frankrijk en België. En toch gingen we eruit in de groepsfase na drie draws."
Er is ook nog een hilarisch verhaal dat je kwijt wil?
“Ja (lacht). We zijn daar ook naar Hooters geweest (lacht). Dat kon allemaal, dat gaat nu niet meer. Wij zaten daar gezellig ribbekes te eten. Zie je dat nu al gebeuren? (lacht). Het zou snel viraal gaan via de sociale media. Ik herinner mij ook dat de man van Diadora toen een gsm had. Zo’n baksteen (lacht). Iedereen was toen onder de indruk en wou daar mee bellen. Geweldige tijden."
Blikte met Vital #Borkelmans terug op het WK 1994. De legendarische partij tegen #Oranje, #Hooters, de onwaarschijnlijke hitte, en nog meer! 🇧🇪 #worldcup #reddevils #belgium https://t.co/tsUaU831jT
— Claudio Reulens 💻⚽ (@CReulens) June 8, 2026
LEES OOK: Brandon Mechele schiet raak met heel bijzonder nieuws
