Alderweireld hangt vuile was Eden Hazard buiten

De Rode Duivels zijn aangekomen in de Verenigde Staten en de eerste tegenstander op het WK is Egypte. Voormalige Rode Duivel Toby Alderweireld sprak met Het Laatste Nieuws en deed enkele opvallende onthullingen.

 Alderweireld was een vaste pion van de Gouden Generatie, maar op het WK in Qatar liep het volledig mis. De Rode Duivels werden in 2022 al uitgeschakeld in de groepsfase. Alderweireld zag waar het misliep.

LEES OOK: Weelde voor Van Bommel: plots extra opties bij Rode Duivels

Vergelijkingen met Gouden Generatie

Alderweireld ziet een goede voorbereiding van de huidige Duivels en vergelijkt. “Uiteraard moeten we niet beginnen zweven en zeggen dat we al zeker zijn van de kwartfinale, maar het is wel prettig om op deze manier te vertrekken. Achterin is het bijvoorbeeld nog geen wereldtop, al geloof ik wel dat dat positivisme kan helpen. Toen wij naar Qatar vertrokken, was het alleen maar negatief.”

De voormalige verdediger hangt de vuile was van Hazard buiten. “We kwamen van 2018, waar iedereen op zijn top was. Ik had het gevoel dat daarna soms naar problemen werd gezocht. We hadden een goeie kwalificatiecampagne neergezet, en toch werden er in interviews plots uitspraken gedaan over de verdediging. Oké, dat was op z’n Edens, en hij zei daarna wel dat het al grappend bedoeld was, maar bij de rest van de groep kwam dat wel slecht binnen. Mannen als Jan (Vertonghen, red.), Thomas (Vermaelen, red.) en ik konden dat wel naast ons neerleggen, zo groot is ons ego niet, alleen voelde je wel: we lijken geen team meer.”

Te veel klagen is nooit goed

Alderweireld vindt dat België één ploeg moet zijn, zonder met de vinger te wijzen. “Wij hadden ook kunnen vragen waar de aanvallers waren in die grote matchen tegen Argentinië (in 2014, red.) of Frankrijk (2018, red.), maar je beseft gewoon dat dat nu eenmaal situaties in wedstrijden zijn. We begrepen dus niet goed vanwaar die uitspraak kwam.”

De voormalige Rode Duivel herinnert zich nog dat er altijd geklaagd werd. “Ironisch genoeg speelden Jan en ik in Qatar misschien ons beste toernooi van allemaal. Nu hoor ik soms zeggen dat we vroeger toch zo’n goeie verdediging hadden, maar in mijn laatste jaren was de defensie het eerste waarover geklaagd werd.”