Olivier Plancke
Club Brugge denkt aan een opvallende transfer, en in Luik schiet men meteen recht. De interesse uit Brugge komt op een moment waarop Standard net wat rust probeert te bewaren, maar intern vooral spanning voelt opborrelen. Voor Marc Wilmots is dit dossier meer dan zomaar een mogelijke transfer— het raakt aan het hart van het project dat hij probeert te bewaken.
LEES OOK: Rode Duivels beschikken plots over ‘nieuwe Kompany’
Brugse interesse zet meteen druk op StandardIlian Hadadi is voor Club Brugge geen naam om meteen groot mee uit te pakken, maar wél een typisch dossier waar ze graag vroeg op inspelen. La Dernière Heure meldde dat Club al navraag deed naar de 17-jarige middenvelder van Standard, een creatieve middenvelder die op 10, 6 of 8 kan spelen, en hij is exact het soort profiel waar Club graag vroeg op springt: jong, technisch, nog vormbaar. Op sociale media duiken dan wel namen op als Real Madrid, PSG of Bayern, maar voor Standard is vooral de interesse van Club lastig. Die grote namen duiken altijd op. Club Brugge is de club die écht kan toeslaan omdat het de meest realistische concurrent is. Een buitenlandse topclub blijft op die leeftijd vaak een verre droom. Club Brugge niet.
Hadadi is een kind van Standard, hij zit er sinds zijn zevende, en noemt de club de enige die hij ooit gekend heeft. Dat maakt hem voor Standard een symbooldossier en ook zo gevoelig voor de Rouches. Standard verkoopt aan Hadadi niet alleen een contract, maar ook een verhaal van clubbinding, opleiding en Sclessin. Alleen is zo’n verhaal maar sterk als het ook gevolgd wordt door een duidelijk sportief plan. Een speler van 17 wil vooral weten wat zijn plan is, zijn timing, en er écht in hem gelooft. Als dat antwoord niet duidelijk is, dan kan zelfs de meest loyale jeugdspeler plots twijfelen.
De timing speelt Hadadi in de kaart. Hij zat de voorbije weken bij de Marokkaanse U17, die het UNAF‑toernooi in Libië won. Dat toernooi was meteen de voorbereiding op de U17 Africa Cup of Nations in Marokko, die van 13 mei tot 2 juni plaatsvindt. Wie daar uitblinkt, komt vanzelf op meer radars terecht. Dat verklaart waarom een speler die tot voor kort nauwelijks bekend was bij het grote publiek, nu plots in een echt in de voetbalpers terechtkomt.
Waarom net deze piste Wilmots zo nerveus maakt
De interesse van Dortmund, PSV, Ajax, Lille of Monaco past perfect in het profiel van clubs die een realistisch tussenstation kunnen bieden. En Club Brugge hoort in dat rijtje thuis. Niet de grote namen zijn gevaarlijk, een scout van Manchester City zou hem al bekeken hebben en op social media circuleren de namen van Real Madrid en PSG, maar de clubs die een geloofwaardig traject kunnen voorleggen.
Vanuit Brugge bekeken klopt alles. Dévy Rigaux werkt niet impulsmatig, maar met relaties, overtuiging en lange adem. Hij is iemand die sterk is in het opbouwen van vertrouwen met spelers en entourage. Dat zagen we bij Tzolis, bij Tresoldi, bij Stankovic,.... Rigaux hield bijvoorbeeld jarenlang contact met Christos Tzolis om hem uiteindelijk toch naar Club te halen.
Het Laatste Nieuws schreef dat Club zijn targets “vaak na maandenlang boetseren” binnenhaalt. Daarom is zelfs een simpele navraag van Club in zo’n dossier niet banaal. Bij Club is dat zelden een losse check‑up, maar eerder een eerste stap in een traject dat kan groeien.
Club haalt spelers niet binnen met glitter and glamour, maar met een verhaal dat klopt: Voor een 17‑jarige middenvelder is dat vaak veel overtuigender dan een buitenlandse topclub waar hij in een academie van 40 talenten zou belanden. Bovendien past Hadadi perfect in het profiel waar Rigaux en zijn team graag op mikken: jong, technisch, nog kneedbaar en met groeimarge.
Ook inhoudelijk klopt het plaatje. Rigaux zei in februari in Het Laatste Nieuws: “Wij geloven meer in types zoals Vermant en Tresoldi.” Dat ging over spitsen, maar de gedachte erachter is breder: Club kiest liever voor profielen die nog gevormd kunnen worden en in hun model passen dan voor spelers die een naam hebben. Voor een jongen als Hadadi is dat een aantrekkelijk verhaal, zelfs zonder garantie op onmiddellijke basisplaatsen.
De echte strijd: geloofwaardig plan of talent kwijt
Precies daar zit voor Standard het probleem. De Rouches willen Hadadi houden, maar moet tegelijk twee dingen geloofwaardig maken: dat hij sportief snel dichter bij de A‑kern komt, en dat hij contractueel voelt dat men echt in hem investeert. La Dernière Heure benoemde dat scherp: de entourage wil perspectief richting eerste ploeg en ziet een lang verblijf bij de U23 niet zitten. Tegelijk wacht men op een “gebaar” of “teken van vertrouwen”. Dat hoeft niet alleen financieel te zijn. Vaak gaat het evenzeer om een duidelijk plan, concrete timing en het gevoel dat hij intern geen nummer is.
Standard probeert dat sportieve verhaal wel te benadrukken. RTBF citeerde Vincent Euvrard onlangs: “Ik denk dat de jeugdopleiding weer een van de pijlers moet worden waarop we verder bouwen.” Dat is de juiste boodschap, maar ze krijgt pas gewicht als Hadadi en zijn entourage er ook een geloofwaardig vervolg in zien. Zeker omdat de speler zelf openlijk zegt dat Standard zijn club is en dat Sclessin zijn doel blijft. Daarbovenop komt de financiële lijn van Marc Wilmots.
Standard wil af van de vroegere praktijk van te royale voorwaarden voor jongeren en hun entourage. Dat principe is verdedigbaar, maar elk strakke lijn botst vroeg of laat op een uitzondering. Hadadi dreigt zo’n test te worden. Niet omdat hij Standard nu al sportief kan redden, maar omdat het voor een club als Standard pijnlijk zou zijn als net een jongen van eigen bodem, die al sinds zijn zevende in de opleiding zit, begint te twijfelen net op het moment dat hij dichter bij de eerste ploeg komt. Dan gaat het niet meer alleen over een contract, maar over de geloofwaardigheid van het project.
