Olivier Plancke
Club Brugge haalde in de winter een speler binnen die meteen een verschil moest maken, maar nu – maanden later – blijven er vooral vragen rond hem hangen. De verwachtingen waren hoog, de realiteit is voorlopig hard. Een dure investering die nog altijd geen basisplaats heeft, en zelfs de wedstrijdselectie niet meer haalt.
LEES OOK: Dejaegere raakt iedereen met hartverscheurende getuigenis
Lemaréchal voelt meteen de koude douche bij Club BruggeFélix Lemaréchal moest Club Brugge in januari extra zuurstof geven op het middenveld, maar bijna drie maanden later is zijn verhaal nog altijd niet echt op gang gekomen. De Fransman kwam over van RC Strasbourg en tekende eind januari een contract tot 2029 bij Club Brugge. Maar voorlopig kwam hij amper in actie in het Jan Breydelstadion. Twee keer in de competitie, twee keer in de Champions League, samen amper 82 minuten. Zijn laatste speelminuten dateren van 24 februari, in de 1-4-nederlaag op Atlético Madrid. Nadien zat hij nog wel op de bank, maar zonder in te vallen. In de laatste drie Champions’ play-off wedstrijden haalde hij zelfs de selectie niet.
Het is nog te vroeg om hem af te schrijven, maar we kunnen nog zekerder niet zeggen dat zijn transfer geslaagd is. Club Brugge haalde hem namelijk niet als noodoplossing, maar wel als een dure winteraanwinst van 6,5 miljoen euro die meteen een rol moest spelen in de rotatie én kwaliteit op het middenveld brengen. Dan wordt er altijd gekeken naar rendement, speelminuten en plaats in de hiërarchie. En al deze zaken zijn er momenteel niet goed uit voor de 22-jarige middenvelder.
Spanning vanaf dag één
De spanning was er al vanaf dag één. Lamaréchal was bij zijn terugkeer geen onbekende naam door zijn periode bij Cercle Brugge, maar tegelijk was hij een speler die nog stappen moest zetten. Bij Cercle had hij al bewezen dat hij het ritme en de intensiteit van de Belgische competitie aankon. Ex-ploegmaat Hannes Van der Bruggen noemde hem bij Sporza een van de betere spelers met wie hij samenwerkte. Wesley Sonck zag dan weer een duidelijk werkpunt: beslissender worden en de juiste keuzes maken.
Dat sluit aan bij wat al langer over hem gezegd wordt. InHet Laatste Nieuws zei ex-Cercle coach Miron Muslic dat Lemaréchal een begenadigde voetballer is, maar ook een instinctieve speler “waar je als coach soms gek van wordt.” Club wist dus wat het binnenhaalde: een technisch onderlegde speler die comfortabel aan de bal is, tussen de lijnen kan spelen, inzetbaar op de tien én ook lager op het middenveld. Dat profiel sprak Ivan Leko meteen aan. Na OH Leuven noemde hij Lemaréchal “een zeer interessant profiel, iets wat we nodig hebben.”
Maar tegelijk bleef Leko ook voorzichtig. Voor de dubbele confrontatie met Atlético rees de vraag wie de geschorste Raphael Onyedika moest vervangen. De coach zei toen al dat Club geen echte vervanger had. “We hebben niemand met hetzelfde profiel als Onyedika.” Lemaréchal werd gehaald om iets nieuws te brengen, niet om een kopie te zijn van iemand die er al was. Club ziet wat hij kan, maar in de grote matchen heeft de ploeg meestal een ander profiel nodig.
Dat zagen we ook op het veld. Tegen OH Leuven kreeg hij zijn eerste basisplaats. De algemene teneur: degelijk, zonder meer, met enkele goeie laatste passes toen hij wat in de match kwam. Leko benadrukte tegelijk dat hij nog geen volledige wedstrijd aankon en dat de Jupiler Pro League en de Ligue 1 twee andere planeten zijn. Ook Lemaréchal zelf klonk nuchter. In Het Nieuwsblad zei hij: “De trainingen zijn hier best zwaar. Het ritme ligt hoger dan in Frankrijk.”
Club betaalde miljoenen voor een speler zonder basisplaats
Club haalde geen speler die al helemaal klaar was, maar wel iemand die meteen inzetbaar moest zijn én tegelijk tijd nodig had om zich aan te passen. In de wintermercato is het moeilijk om zo'n profiel te vinden. Zeker bij een ploeg waar de druk altijd hoog is, er veel concurrentie op het middenveld is en er weinig tijd is om te experimenteren. Zijn gespeelde minuten spreken eigenlijk voor zich. Twee keer in de competitie, een invalbeurt en een basisplaats, met twee kort invalbeurten in de Champions League tegen Atlético Madrid. En veel op de bank zitten, of zelfs in de tribune.
En daar begint de discussie natuurlijk. Club haalt geen dure speler van 6,5 miljoen euro binnen om hem vooral op de bank te zetten. Lemaréchal werd gehaald omdat hij iets anders moest brengen dan de rest. Dat benadrukte hij zelf ook: “Ik heb een ander profiel dan de anderen.” Op papier klopt dat. In de praktijk is het voorlopig lastig om hem meteen in te passen in de ploeg.
Zijn polyvalentie lijkt in deze tegelijk een troef én een valkuil te zijn. Hij zei zelf dat hij als tien, acht, zes en zelfs spits kan spelen. Dat lijkt een voordeel, maar in een topclub kan het net tegen een speler werken. Een speler die overal kan spelen, moet extra duidelijk maken waar hij het verschil maakt. Zeker met Hans Vanaken op de tien, Raphael Onyedika en Aleksandar Stankovic centraal en Hugo Vetlesen als eerste invaller.
Dure investering, maar hoeveel geduld heeft Club nog?
Lemaréchal is 22 jaar, heeft een lang contract en kwam binnen met een profiel dat Club bewust zocht. Zijn marktwaarde van 8 miljoen euro toont dat hij niet als noodoplossing werd gehaald, maar als een investering met groeipotentieel. Alleen: in Brugge heeft niemand veel geduld. Lemaréchal lijkt voorlopig ver van een vaste basisplaats, maar zijn prijs en profiel zorgen ervoor dat de vraag elke week terugkomt. Waarom haalde Club zo’n speler in januari als hij tegen mei nog altijd vooral een optie blijft? Het eerlijke antwoord is dubbel: Club wilde hem voor de breedte én voor de toekomst, maar ging er tegelijk van uit dat hij sneller klaar zou zijn om echt mee te draaien.
