Olivier Plancke
Vincent Kompany zet sterke prestaties neer bij Bayern München, maar net dat maakt de situatie in het clubbestuur zo pijnlijk. Wat ooit een aarzelende keuze was, dreigt nu uit te groeien tot een blunder waar de bazen nog lang op zullen worden afgerekend.
LEES OOK: Open mond bij Bayern-sterren: Kompany steelt de show
Bij Bayern weten ze nu pas hoe hard ze mis zatenTerwijl Bayern München op koers ligt voor de landstitel, de kaap van 97 competitiegoals heeft bereikt en zich opmaakt voor de Champions League-clash met Real Madrid, gaf erevoorzitter Uli Hoeneß toe dat Vincent Kompany bij zijn aanstelling allerminst de evidente keuze was. “We waren aanvankelijk sceptisch”, zei Hoeneß in Kicker. Nog straffer: Kompany was “de vierde of vijfde coach” met wie Bayern sprak. Pep Guardiola moest mee overtuigen. Bayern won niet alleen met hem, het eigen bestuur moet nu openlijk erkennen dat het hem eerst verkeerd heeft ingeschat.
Bayern staat op 70 punten in de Bundesliga en heeft een voorsprong van 12 punten op Borussia Dortmund. In de Champions League walste het (over twee wedstrijden) met 10-2 over Atalanta heen, waardoor nu Real Madrid wacht in de kwartfinales. Daarnaast volgt later deze maand ook nog een bekerclash met Bayer Leverkusen. Anders gezegd: Bayern zit in een fase waarin het op drie fronten voluit meedoet. En precies op dat moment vertelt de top van de club dat Kompany aanvankelijk vooral een alternatief was, geen eerste keuze.
Hoeneß’ reconstructie is pijnlijk precies. Bayern had eerder gesprekken met Julian Nagelsmann, Ralf Rangnick, Thomas Tuchel en Oliver Glasner. Pas daarna kwam Kompany echt in beeld. Volgens Hoeneß was het Max Eberl die in hem bleef geloven, terwijl Guardiola de Belg “blindelings” aanbeval. Dat zijn de contouren van een beslissing die achteraf geniaal oogt, maar in real time vooral aarzelend en reactief tot stand kwam. De discussie die daaruit voortvloeit, is dan ook legitiem: heeft Bayern Kompany echt gekozen, of heeft Bayern hem pas geselecteerd toen andere pistes niet rondraakten en Guardiola de doorslag gaf?
Kompany wint niet alleen, hij zet Bayern naar zijn hand
Ondertussen is Bayern wel helemaal overtuigd geraakt van Kompany. Toen Bayern zijn contract in oktober verlengde tot 30 juni 2029, sprak voorzitter Herbert Hainer op de officiële clubkanalen over “een sterk signaal van vertrouwen”, terwijl CEO Jan-Christian Dreesen zei dat Kompany “het plezier” teruggebracht heeft naar de club. Max Eberl had het dan weer over een gedeelde visie en een traject op lange termijn. Dat is geen communicatie meer rond een tussenoplossing. Dat is de communicatie rond een man die het centrum van het project is geworden. En dus ook rond een man van wie de opmars nu ongewild een spiegel voorhoudt aan de besluitvorming van de clubleiding.
Daarmee is Kompany overigens allang meer geworden dan de trainer die gewoon prijzen moet pakken. Zijn Bayern begint ook zichtbaar zijn stempel te dragen. Leon Goretzka vertrekt na acht jaar aan het einde van het seizoen; Raphaël Guerreiro verlaat de club eveneens zodra zijn contract afloopt. Dat zijn geen kleine namen in een kleedkamer waar status traditioneel zwaar doorweegt. Officieel worden beide exits verpakt als beslissingen in goede verstandhouding, maar het grotere beeld is duidelijk: onder Kompany wordt niet alleen gewonnen, er wordt ook herschikt. Zijn project creëert ruimte, trekt lijnen door en maakt tegelijk slachtoffers.
Tegelijk is het opvallend dat Kompany die doorselectie niet alleen invult met spelers die vertrekken, maar ook met vernieuwing. Jonas Urbig en Lennart Karl kregen hun eerste oproep voor Duitsland, terwijl Karl dit seizoen als achttienjarige al een belangrijk gezicht van Bayern is geworden. In de return tegen Atalanta debuteerde zelfs de zestienjarige Filip Pavic in de Champions League. Dat lijkt op het eerste gezicht niet belangrijk, maar voor het grotere beeld is dat wel: Kompany is niet alleen de coach die Bayern weer dominant laat spelen, hij is ook de coach onder wie de club weer een project uitstraalt. Jongens komen erin, gevestigde namen vallen weg, de voetbalmachine blijft draaien.
Tegen Real kan die blunder nog pijnlijker worden
Alleen: in München koopt Kompany met dat alles nog geen definitieve rust. Daarvoor is de club te groot, de geschiedenis te zwaar en de reflex naar het absolute succes te diep ingebakken. Daarom zal de echte beoordeling van Kompany niet komen op basis van die 12 punten voorsprong of die 97 competitiedoelpunten, maar op basis van wat er nu tegen Real Madrid gebeurt. Harry Kane zei na de 10-2 tegen Atalanta dat Bayern niemand vreest, ook Real niet. Kompany zelf noemde het duel speciaal omdat bij beide clubs alles groot is: de geschiedenis, het talent, het gewicht van de affiche. Kompany heeft Bayern ondertussen zó goed gemaakt dat de lat alleen nog hoger ligt. Hoe beter hij presteert, hoe minder marge hij straks krijgt als het misloopt.
Maar Bayern hoeft vandaag niet meer overtuigd te worden van Kompany. Bayern moet vandaag leven met het feit dat het zélf eerst niet overtuigd was. Het maakt van Kompany niet zomaar de trainer van een topseizoen, maar ook de levende herinnering aan een fout inschattingsmoment van het clubbestuur. Als hij Bayern straks voorbij Real loodst, wordt die fout alleen groter in de achteruitkijkspiegel. Als hij sneuvelt, zal de discussie meteen terugkeren. Maar precies daarin schuilt de spanning: Bayern zit nu vast aan de coach die het eerst niet echt wilde. En zelden klonk succes zo hard als een stil verwijt aan de bazen zelf.
