Olivier Plancke
Bij Club Brugge staat er achter de schermen een harde beslissing op springen. Contracten, loonmassa en macht in de club lopen door elkaar. En precies daarom dreigt nu een keiharde breuk met een absolute sterkhouder. Het Nieuwsblad meldde in januari dat er (nog) geen gesprekken lopende waren over een nieuwe verbintenis. Het Laatste Nieuws schreef dan weer dat zijn contract in principe niet verlengd zal worden.
LEES OOK: Club Brugge flikt het: grote RSCA-droom van Marc Coucke komt uit
Keiharde cijfers: waarom dit dossier ontploftDe keeperskwestie bij Club Brugge houdt al maanden aan. Contracten, loonmassa en machtslijnen komen er samen, waardoor het dossier rond Simon Mignolet (37) is uitgegroeid tot een strategisch thema. Zijn contract loopt af op 30 juni dit jaar, net als dat van Dani van den Heuvel, zonder optie die de club eenzijdig kan lichten. Nordin Jackers ligt wél langer vast na een contractverlenging tot 2029.
Dat verklaart waarom het bestuur zo nadrukkelijk mee in het verhaal zit. Een doelman van 37 vertegenwoordigt nauwelijks nog transferwaarde, terwijl hij boekhoudkundig vooral als kost op de payroll staat. En precies daar ligt het probleem: niet alleen sportieve prestaties, maar ook financiële voorwaarden bepalen de richting waar dit dossier uitgaat.
De veelbesproken rotatie tussen Mignolet en Jackers ontstond in de zomer onder Nicky Hayen en werd in het voetbalmilieu snel gezien als een poging om de toekomst én tegelijk het einde van Mignolets (dure) contract voor te bereiden. Voorzitter Bart Verhaeghe legde later uit dat het plan van staf en keeperstrainer kwam, en dat het bestuur het idee “gedragen” heeft.
Dat is opvallend omdat Verhaeghe tegelijk de bestuurlijke grens trok: contractdossiers zijn financiële voorwaarden en dat bepaalt het bestuur. Die dubbele boodschap—de staf doet sportief voorstellen, het bestuur bewaakt het financiële—maakt duidelijk waarom de keeperskwestie zo gevoelig is.
Leko trekt z’n lijn: “nummer één” vs. bestuur
In december 2025 werd Hayen ontslagen en haalde Club Brugge Ivan Leko terug als hoofdcoach. Dat moment is cruciaal in dit dossier, omdat Leko vrijwel meteen publiek duidelijk maakte hoe hij het sportief zag: “een topfitte Mignolet is altijd mijn nummer één.” Maar dat zinnetje bevat ook de nuance die Club in dit seizoen voortdurend achtervolgt: topfit.
Mignolet kampte met aanslepende blessures en was ruim vier maanden buiten strijd—een lange periode waarin ritme en timing per definitie verdwijnen. Daardoor kreeg de club noodgedwongen wisselende scenario’s: Jackers keerde terug na weinig training, Van den Heuvel moest invallen, en een verdediging die zelden een vaste doelman achter zich voelde.
De kritiek kwam niet alleen van fans. Marc Degryse noemde het doorgedreven keepersroulement een verrassing én simpelweg een fout, en wees er expliciet op dat zo’n keuze volgens hem breed gedragen was, met een rol voor CEO Bob Madou en sportief directeur Dévy Rigaux. In Het Laatste Nieuws ging Degryse nog scherper: hij sprak over een beslissing van hogerhand die uit Rigaux’ compartiment kwam—taal die aangeeft hoe sterk dit dossier als beleid wordt bekeken.
Marseille was de vonk: plots kantelt alles
En dan kwam de Champions League-avond tegen Olympique de Marseille. Club Brugge won in het Jan Breydel Stadium met 3-0 en de cijfers onderstrepen waarom die match voor het Mignolet-dossier zo belangrijk werd: Marseille had meer balbezit en meer pogingen, maar Club hield de nul—met 9 reddingen van de Brugse doelman. Plots stond daar weer het argument dat in bestuurskamers vaak het hardst doorweegt: sportieve return.
Ook Leko positioneerde het nadien als teamwerk, maar erkende tegelijk de betekenis van stabiliteit op die positie, na pech met meerdere geblesseerde keepers. De volgende dag was Mignolet zelf bijzonder duidelijk over de nieuwe hiërarchie: het is de bedoeling dat hij match na match speelt—en hij verwees daarbij naar wat de coach hem gezegd had zodra hij weer in het elftal stond.
Dat is méér dan zomaar een quote. Het is ook een signaal richting het bestuur: als de coach hem opnieuw als vaste nummer één uitspreekt, wordt het moeilijker om het contractdossier uit te stellen of te parkeren. Na Marseille verschoof het thema van afscheid nemen van Mignolet naar de vraag of Club Brugge het zich wel kan permitteren om afscheid te nemen van hem.
”Ik heb de indruk dat Club Brugge is vergeten wat Simon Mignolet in die zes jaar heeft betekend voor de club”, zei Marc Degryse in Het Laatste Nieuws. Toch zit een contractverlenging er wellicht niet meer in te zitten voor Mignolet.
Het Nieuwsblad meldde in januari dat er (nog) geen gesprekken lopende waren over een nieuwe verbintenis. Het Laatste Nieuws schreef dan weer dat het contract van Mignolet in principe niet verlengd zal worden.
