Olivier Plancke
Anderlecht wou dit weekend eindelijk wit rook rond Alfred Schreuder, maar de deal zit plots muurvast. Niet door sportieve twijfels of loon, wél door het contractuele kluwen met zijn Saudische club — en dat maakt de druk in het Lotto Park alleen maar groter.
LEES OOK: Zoals Mourinho ooit aanhaalde: Anderlecht likt zijn wonden
Deal op slot: Anderlecht blijft hangen in onzekerheidDe naam van Alfred Schreuder hangt al dagen boven het Lotto Park, maar vandaag is Anderlecht nog altijd niet bij een definitief akkoord. Jérémy Jérémy Taravel zat ook tegen RAAL La Louvière nog als interim op de bank, terwijl de club achter de schermen de laatste puzzelstukken met Schreuder probeert te leggen. Anderlecht en Schreuder hebben elkaar sportief én qua loon gevonden, alleen het contractuele kluwen met Al-Diraiyah FC houdt de deal nog tegen.
De motivatie van Anderlecht om snel door te duwen, ligt voor de hand. De bekerkwalificatie na de stunt op Antwerp gaf even ademruimte, maar verandert niet dat de club in competitie nog punten moet rapen en Europees voetbal wil veiligstellen. Daarom wordt Taravel niet gezien als structurele oplossing en blijft Schreuder de prioriteit. Ook het profiel dat de club zoekt, verklaart waarom Anderlecht niet voor een pure crisismanager ging.
Volgens Het Nieuwsblad wil paars-wit geen tussenpaus tot het einde van het seizoen, maar wel iemand die tegelijk resultaat en fundamenten kan neerzetten: defensieve stabiliteit én offensieve patronen. Schreuder past in dat plaatje omdat hij de Belgische competitie kent en bewezen heeft snel structuur in een groep te krijgen.
Het echte probleem: afkoopsom en papierwerk met Saudi-club
Waar de gesprekken stroef worden, is niet de wens van de trainer, maar het papierwerk met zijn huidige werkgever. Schreuder tekende begin december bij Al-Diraiyah en ligt er onder contract tot eind juni. Dat betekent automatisch: als Anderlecht hem wil, moet de club een verbrekingsvergoeding of afkoopsom regelen en betalen. Precies dat is het voornaamste struikelblok en de laatste hobbel richting de aanstelling van Schreuder als nieuwe hoofdcoach van Anderlecht.
Hoewel Schreuder zelf bereid is om in te leveren, blijft de vergoeding aan Al-Diraiyah een aparte onderhandeling. Een coach onder contract kan niet zomaar gratis vertrekken, zelfs niet als hij zelf wil terugkeren naar Europa. Een optie is dat Anderlecht Al-Diraiyah een vaste afkoopsom (of een onderhandelde compensatie) betaalt.
Anderzijds kunnen Al-Diraiyah en Schreuder zijn contract in onderling overlege ontbinden, waarbij de trainer (een deel van) zijn resterende loon laat vallen — maar dan nog kan Al-Diraiyah een vergoeding vragen. Een derde optie is dat Anderlecht, Al-Diraiyah en Schreuder een onderling akkoord vinden - maatwerk - waarin de vergoeding, timing en eventuele bonussen/termijnen worden vastgelegd.
Schreuder zegt ja, maar de rekening moet nog betaald
Schreuder wil naar Anderlecht komen: er zou zelfs al (bijna) een persoonlijk akkoord zijn en hij staat open voor een terugkeer dichter bij huis. De deal zou op persoonlijk niveau dicht zitten, terwijl de afwikkeling met Al-Diraiyah het laatste obstakel vormt. Bovendien klinkt het aannemelijk dat Schreuder financieel water bij de wijn doet om opnieuw in Europa te werken. Zijn prioriteit verschuift naar sportief relevanter werk, dichter bij familie, opnieuw in de spotlights van een topcompetitie.
Er circuleren geen officiële bedragen over Schreuders Saudi-loon. InsideFutbol (op basis van journalist Ahmed Ragab) schreef dat Schreuder voor zijn contract tot het einde van dit seizoen $2,5 miljoen (ongeveer 2,1 miljoen euro) zou opstrijken. Dat is niet officieel bevestigt, maar wat wel vaststaat: hij ligt tot eind juni vast en Al-Diraiyah staat sportief hoog (tweede in de competitie), waardoor de club weinig reden heeft om in februari zomaar mee te werken zonder serieuze compensatie.
Bovendien melden andere berichten dat Al-Diraiyah hem niet zomaar wil laten gaan — mogelijk om sportieve redenen, mogelijk als onderhandelingstactiek om de prijs op te drijven. Dat maakt het dossier trager en minder voorspelbaar.
Plan B werd duur: waarom Anderlecht nu klem zit
Anderlecht wilde snel duidelijkheid en sprak eerst met profielen die vrij waren of eenvoudiger haalbaar leken. Dat zie je ook aan het feit dat de piste Jon Dahl Tomasson ver geraakte — tot die op het einde zelf afhaakte. Tomasson is hier relevant omdat zijn afwijzing precies het budgettaire kader van Anderlecht blootlegt. Er waren verschillen tussen vraag en aanbod op financieel vlak, naast de onrust binnen de club en gesprekken over assistenten.
Met andere woorden: Anderlecht lijkt geen financiële ‘folies” te willen doen, maar wil wél een coach met naam en ervaring. Dat is precies de situatie waarin de club eindigt bij een kandidaat onder contract — en dus zal moeten betalen om hem vrij te maken. En dat net bij een coach met een goedbetaald contract bij een rijke en ambitieuze Saudische club, die hem per slot van rekening niet eenvoudig wil laten gaan.
