Olivier Plancke
Iedereen lijkt het al zeker te weten: Aleksandar Stankovic gaat straks gewoon terug naar Internazionale. De clausule en de timing maken dat verhaal logisch — maar bij Club Brugge klinkt achter de schermen ook iets anders. Is er een Stankovic-stunt in de maak?
LEES OOK: Ongeziene Club-transformatie: “Werd met hem gelachen”
Grote woorden, grote clubsBij Club Brugge gaat het de voorbije weken opvallend vaak over één naam. Aleksandar Stankovic: 20 en al een onmisbare middenvelder bij Club Brugge. Hein Vanhaezebrouck omschreef hem na Marseille als “een grote middenvelder, een grote speler”, in Het Nieuwsblad. “Stankovic is fantastisch”. En coach Ivan Leko strooide met grote vergelijkingen, alsof het een statement moest zijn over het plafond van de Serviër: “Luka Modric. Ivan Rakitic. Ivan Perisic.”
Achter die sportieve euforie zit een contractdossier dat voor een vreemd gevoel zorgt. Het voelt alsof Club Brugge hem al kwijt is, nog voor de zomermercato begint. Tottenham, Atalanta en RB Leipzig kwamen hem bekijken tegen Marseille. Newcastle, Manchester United, Arsenal, Atlético Madrid en zelfs Real Madrid worden genoemd als geïnteresseerde clubs. Maar vooral: ex-club Internazionale heeft in de deal een terugkoopclausule laten vastleggen, met vaste bedragen en duidelijke timing.
Stankovic is niet zomaar een klassieke recordtransfer die Club volledig in handen heeft. De middenvelder kwam in juli 2025 over van Internazionale en tekende tot 2029 in het Jan Breydelstadion. Club om en bij de 9,5 miljoen euro, maar moest het in ruil clausules slikken die Inter een uitzonderlijk sterke positie gaven. Inter kan hem in de zomer van 2026 kan terughalen voor 23 miljoen euro en een jaar later voor 25 miljoen, en dat er bovendien stevige afspraken zijn over doorverkoop. Tot 1 juli 2027 zou Inter meeprofiteren via een zwaar percentage op de meerwaarde, daarna zakt dat fors.
Het Laatste Nieuws noemt hem alvast als één van de zekere vertrekkers komende zomer. “Het zou intussen verbazen mocht Inter komende zomer de zoon van clublegende Dejan niet terughalen via de vastgelegde terugkoopclausule.”
De clausule die alles kleurt: Club heeft niet alle kaarten
Bovendien is er een duidelijke timing ingebouwd, waarbij Inter in de eerste weken van juni moet laten weten of het die optie wil lichten. En zelfs wanneer Club een andere koper zou vinden, zou Inter via afspraken over doorverkoop en meerwaarde mee aan de touwtjes trekken tot 1 juli 2027, met stevige percentages. Het gevolg is eenvoudig: zolang Stankovic blijft uitblinken, lijkt de macht automatisch richting Milaan te schuiven.
Dat verklaart het gevoel bij veel analisten en media dat Club Brugge hem al kwijt is. Het is namelijk geen klassieke situatie waarin blauw-zwart zoals vanouds de vraagprijs stevig kan opdrijven en de markt tegen elkaar kan uitspelen. Als de terugkoop effectief geactiveerd wordt door Internazionale, is de prijs vooraf vastgelegd, en kan de sportieve logica plots primeren op het Belgische businessmodel van maximaal cashen.
In dat scenario wordt het verhaal niet hoeveel Club kan vragen, maar wat Inter wil doen met zijn eigen speler. Ook vanuit Milaan klinkt al langer dat men hem van dichtbij opvolgt. Cristian Chivu zei eind 2025 dat de club hem zeer nauwgezet volgt.
Terug naar Inter? Eén detail maakt dit dossier plots onzeker
Maar zelfs met zo’n clausule blijft één element cruciaal: Stankovic moet ook zelf overtuigd zijn van zijn volgende stap. Inter zal hem niet alleen moeten terughalen, maar ook perspectief moeten bieden op speeltijd, omdat dat op zijn leeftijd doorslaggevend is. En dat kan, paradoxaal genoeg, net het argument zijn om níét meteen terug te keren en bij Club Brugge te blijven. In interviews bleef hij de voorbije maanden herhalen dat hij de focus op Club houdt en zich niet wil laten meeslepen door de geruchten over Inter.
Dat is geen garantie dat hij blijft, maar het is wél een indicatie dat hij zijn seizoen in Brugge niet als een tussenstap van één jaar ziet. Die veelbesproken clausule hoefde ook niet per se voor hem, vertelde hij in november nog in een interview met Het Laatste Nieuws. Ik wilde vooral naar Club, een grote ploeg waar ze jonge talenten kansen dúrven geven, ook in de Champions League.” Bij Club zou volgens De Standaard zelfs te horen zijn dat de Serviër dankbaar is voor de geboden speelkansen en zelf niet op een terugkeer aandringt.
Daarnaast speelt ook strategie mee. De Standaard benadrukt dat Internazionale in de ogen van heel wat Inter-supporters gezichtsverlies zou lijden als de club een gewezen jeugdspeler na één seizoen al terugkoopt. Inter kan perfect redeneren dat nóg een seizoen in Brugge – als vaste pion in de Champions League – beter is dan meteen terugkeren zonder garanties op speelminuten.
De Nerazzurri willen controle houden, maar moet tegelijk beslissen wat sportief het beste is voor een 20-jarige die nu wekelijks minuten maakt op een hoog podium zoals de Champions League. Ook daar kan Club nog hopen op een scenario waarin de terugkoop niét meteen wordt ingezet, omdat een extra jaar als basisspeler bij Club – met UEFA Champions League-ervaring – ook voor Inter de waarde kan verhogen.
