Olivier Plancke
Bij Anderlecht is de storm niet gaan liggen na het ontslag van Besnik Hasi: nu staat vooral Olivier Renard vol in de wind. Analisten wijzen naar de sportieve leiding en de machtsstrijd in het Astridpark — en dan duikt meteen dezelfde vraag op: wie kan daar nog orde op zaken stellen? In dat debat valt telkens opnieuw dezelfde naam: Vincent Mannaert.
LEES OOK: Defour velt oordeel over Taravel: “Geen doordachte keuze”
Renard wankelt: de focus schuift naar de sportieve topBij Anderlecht is de onrust niet weg met het ontslag van Besnik Hasi. Integendeel: de aandacht verschuift naar de sportieve leiding en naar de machtsverhoudingen in en rond het Astridpark. La Dernière Heure schreef dat de invloed van Olivier Renard intern afneemt en dat hij niet de finale knoop doorhakte over Hasi.
Analisten maken de balans op. Marc Degryse stelde in Het Laatste Nieuws dat Renard moeilijk buiten schot kan blijven. Peter Vandenbempt voorspelde bij Sporza dat Renard na dit trainerontslag “veel meer in de wind” komt te staan, omdat hij de coach mee aanstelde.
En als Anderlecht opnieuw een sportieve lijn wil uitzetten, valt al snel dezelfde vraag: wie kan dat gewicht dragen? Daardoor komt Vincent Mannaert opnieuw in beeld.
Coucke zoekt een zwaargewicht: Mannaert al genoemd bij Anderlecht
Begin september 2025 schetste Het Nieuwsblad een scenario waarin Marc Coucke — zeker als hij opnieuw meer naar voren zou treden — nood heeft aan een sportief directeur die hij in de loopgraven kan sturen. “Een naam die links en rechts genoemd wordt om ook de sportieve expertise uit te breiden is Vincent Mannaert”, schreef de krant. De vergelijking die viel: het type dat elders het vuile werk opknapt aan de top van de club. Het is precies in die context dat de naam Mannaert toen circuleerde.
Ook in de HLN Voetbalpodcast klonk die redenering. Frank Boeckx stelde dat Anderlecht opnieuw moet durven investeren in een zwaargewicht: “een sportief directeur van het genre Mannaert, Dimitri De Condé of Marc Overmars.”
En toen de club nadien ook naar versterking in het bestuur keek, werd naast Michael Verschueren (met European Club Association-netwerk) ook Mannaert genoemd als mogelijke versterking — eerder adviserend dan als uithangbord, precies omdat zijn verleden in Brugge hem in Brussel politiek gevoelig maakt.
Waarom Mannaert weer opduikt: reputatie die blijft hangen
De aantrekkingskracht is duidelijk: bij Club Brugge bouwde Mannaert jarenlang een reputatie op als bestuurder die sportief én commercieel kan schakelen. Onder zijn leiderschap keerde de club terug naar de top van het Belgische voetbal en zette ze zich op de Europese kaart. “In het voetbal is zeker niet iedereen fan van de dominante - soms agressieve - manier waarop Mannaert het spel speelt. Toch is iedereen ervan overtuigd dat hij de strafste van alle bestuurders is”, zei Peter Vandenbempt bij Sporza. “Dit door een zeldzame combinatie van grote voetbalkennis, knowhow van bedrijfsmanagement en een belangrijke juridische achtergrond.”
De “handleiding” die altijd mee komt
Tegelijk hangt er al even “ruis” rond zijn parcours — niet alleen over leiderschapsstijl, maar ook over persoonlijke kwetsbaarheid. Later werd die dubbele realiteit — briljant in dossiers, maar met een zware handleiding — opnieuw beschreven. HUMO schreef eind 2025 dat hij zijn drankprobleem moest aanpakken “anders zou de voetbalbond de samenwerking beëindigen”, en schetste tegelijk de interne spanningen die zo’n profiel kan meebrengen in een omgeving waar macht, ego’s en druk elkaar versterken.
Daarbovenop blijft ook “Propere Handen” aan zijn naam kleven: hij was één van de betrokkenen die via een (verruimde) minnelijke schikking het risico op een klassiek proces konden vermijden.
Kan het met zijn KBVB-mandaat tot WK 2026?
Intussen werkt Mannaert bij de KBVB als sports director met een mandaat tot en met het WK 2026. Maar hoe lang hij daarna blijft, is wél een open vraag. In december 2025 liet hij in een interview bij Sporza verstaan dat een verlenging mogelijk is: “Ik sluit het niet uit… De beslissing zal voor het WK genomen worden.”
Voor Anderlecht blijft het vooral een vraag over timing en een rolinvulling. De club zoekt sportieve ervaring en een duidelijke structuur in de hoogste regionen, en daarom duikt de naam van Vincent Mannaert geregeld op in het debat. Tegelijk heeft hij bij de bond een mandaat tot en met het WK 2026 en liet hij eind 2025 verstaan dat een verlenging mogelijk is.
Of Anderlecht ooit concreet naar hem polst, hangt dus niet alleen af van hun interesse, maar ook van beschikbaarheid en de invulling van Mannaert: een echte sportief directeur vraagt bevoegdheden en eindverantwoordelijkheid, een adviserend mandaat is iets anders. Het zegt vooral veel over de zoektocht van paars-wit naar een vaste sportieve lijn.
