Olivier Plancke
Er zijn avonden waarop een speler alles doet wat een trainer van hem vraagt, en toch met een vreemd gevoel achterblijft. Zo’n avond beleefde Maxim De Cuyper op Nottingham: stadion gek, ploegmaats in zijn armen, maar achter de glimlach knaagt één vraag. Als Brighton zo uit z’n dak gaat om zijn prestaties, waarom durft de club dan nog altijd geen duidelijk besluit over zijn rol te nemen?
De Cuyper opnieuw cultfiguur bij Brighton
Maxim De Cuyper is pas enkele maanden in Engeland, maar hij voelt nu al aan als een soort testcase voor Belgische moderne backs in de Premier League. Wat gebeurt er als je een linksachter met waanzinnige statistieken in België – richting dertig goals en bijna veertig assists in ruim 200 wedstrijden – Champions League-wedstrijden en interlands met de Rode Duivels dropt in de meest meedogenloze competitie ter wereld?
Bij Brighton is het antwoord voorlopig genuanceerd: de ene week cultfiguur in highlights, zoals op Chelsea en nu in Nottingham, de andere week een invaller die nog altijd vecht voor minuten, terwijl hij bij de Rode Duivels gewoon onaantastbaar is.
Brighton haalde hem in de zomer voor een stevige som bij Club Brugge, 20 miljoen euro, legde hem voor vijf jaar vast en coach Fabian Hürzeler zag in hem een echte challenger voor de linkerflank. Wat Brighton eigenlijk kocht, is geen klassieke linksachter die netjes de lijn afdekt en vanop de achterlijn voorzet, maar een halve middenvelder, halve winger die het spel leest alsof hij zelf nummer tien is.
Max firing is in front at The City Ground! 🔥 Highlights in partnership with @MPBcom. 🤝 pic.twitter.com/z3m812mTdN
— Brighton & Hove Albion (@OfficialBHAFC) November 30, 2025
De Cuyper creëerde in zijn laatste volledige JPL-seizoen bij Club negentig kansen, meer dan eender welke verdediger en zelfs de tweede van alle spelers in de competitie, met een fors deel uit stilstaande fases. In Engeland hadden ze de cijfers ook gezien: een linksback met gevaarlijke corners en vrije trappen, groot volume aan voorzetten en een loopstijl die perfect past in Brightons idee van een linkerflank rond Mitoma.
Het is geen toeval dat Engelse fan media hem zonder blikken of blozen een “all-out attacking left back” noemden – met daarbij meteen de waarschuwing: aanvallend waanzinnig sterk, defensief soms rauw en ongepolijst.
Tussen cultheld en bankzitter
Hürzeler zei al snel dat hij zelden meemaakte dat iemand als persoon zó snel en natuurlijk in een groep integreert, en hij koppelde dat meteen aan zijn prestaties op het veld. De Cuyper wees op de chemie met Kaoru Mitoma: als de Japanner twee man lokt, valt er automatisch ruimte voor de Belgische linksback om in te lopen. En toch, op basis van de cijfers in de Premier League is De Cuyper geen vaste basisspeler maar een rotatiespeler met een potentieel tot impact. De match op Nottingham, waarin hij als basisspeler de ban brak net voor de rust, past perfect in dat beeld.
Voor de trip naar Nottingham stond de teller dit seizoen op 459 minuten bij Brighton, verspreid over elf wedstrijden in alle competities. In de competitie waren dat negen matchen, één goal en een reeks invalbeurten waarin hij vaak een halfuur of minder krijgt. Dat is niet weinig voor een nieuwkomer in de Premier League, maar ook niet het cijfer van een onbetwiste nummer één. Hürzeler vertrouwt op zijn structuur en schuift De Cuyper doorgaans in als gerichte ingreep, afhankelijk van wedstrijdscenario en tegenstander – al bewees hij tegen Forest dat hij ook van bij de aftrap een plan kan zijn.
Super Max De Cuyper. 🤩🎶 pic.twitter.com/d2W7NvQjOD
— Brighton & Hove Albion (@OfficialBHAFC) November 30, 2025
Dieper in de cijfers wordt het duidelijk waarom De Cuyper tegelijk zo intrigerend én zo frustrerend kan zijn voor een coach. Tot voor de match op Nottingham kwam hij op 459 minuten tot vier schoten, waarvan drie op doel, goed voor één goal en een xG van 0,73. Hij telde 188 geslaagde passes aan 85% nauwkeurigheid, leverde zes gecreëerde kansen en zeven geslaagde voorzetten bij een cross-accuracy van net geen 32%. Met zijn nieuwe doelpunt duwt hij die lijn alleen maar verder de hoogte in.
Dat is voor een back, met beperkte speelminuten, behoorlijk indrukwekkend. In de onderliggende data deed hij het dan ook uitstekend: vergeleken met andere fullbacks in de Premier League zat hij al in de buurt van de top tien à vijftien qua aantal balcontacten, schoten en gecreëerde kansen. Zijn aanvallende output klopt dus het profiel dat we uit België kennen.
Aanvallend goud, defensief zorgenkind van Hürzeler
Het probleem – en tegelijk zijn groeipunt – zit aan de andere kant van de bal. Qua verdedigende bijdragen bungelt De Cuyper onderaan: zijn percentage gewonnen duels schommelt rond de 43%, in de lucht wint hij amper een derde van zijn duels, en in de defensive bijdragen wordt hij slechts in de onderste regionen geplaatst ten opzichte van andere backs.
Dat is geen schande voor iemand die z’n hele carrière vooral op offensieve kwaliteiten heeft kunnen flitsen, maar in de Premier League bestaan de flanken uit types die elke week genadeloos zijn in één tegen één acties. Hürzeler lijkt dat precies zo te managen. In matchen waarin Brighton dominant kan zijn, durft hij De Cuyper hoger laten spelen, bijna als extra middenvelder. In toppers, waar elke fout in de rug meteen afgestraft wordt, grijpt hij sneller terug naar zekerheid.
FT scenes like these! 🥰🫶 pic.twitter.com/D8WhPSgP8W
— Brighton & Hove Albion (@OfficialBHAFC) November 30, 2025
Tot nu toe verklaarde dat waarom hij al een paar keer in lastige scenario’s invalt: als Brighton achterstaat en er meer loopvermogen en voorzetvolume nodig is, komt De Cuyper tussen de lijnen. Een mooier compliment kan hij eigenlijk niet krijgen: hij wordt niet ingezet om een voorsprong te verdedigen, maar om een wedstrijd te doen kantelen – en tegen Forest deed hij dat nu eens van bij het eerste fluitsignaal.
Project-De Cuyper: geen afgewerkt product, wél spektakel
Is De Cuyper dan nu geslaagd of niet in zijn eerste maanden bij Brighton? Het doet hem tekort om hem af te rekenen op zijn speelminuten. De context is veranderd: hij komt van Club Brugge dat wekelijks domineert naar de Premier League waar elk balverlies een tegenaanval van Champions League-niveau oplevert.
In die hoogstaande en intensieve omgeving heeft De Cuyper aantoonbaar aanvallend kwaliteit toegevoegd, met cijfers die hem bij de beste creatievelingen onder de backs plaatsen, terwijl zijn defensieve data tonen waar hij nog stappen moet zetten. Misschien is dat wel het interessantste aan Maxim De Cuyper eind 2025: hij is geen afgewerkt product, maar een lopend project in een competitie die genadeloos is voor halve oplossingen.
