Kobe K
De Amerikaanse tourneé van de Rode Duivels zit erop, dinsdagnacht bleven ze op 1-1 steken tegen Mexico. Het werd ontnuchterende prestatie na de ruime zege van enkele dagen eerder tegen de VS. Zeker de eerste helft was ronduit ondermaats. En dat is ook terug te zien in de 'Punten van VN' voor de elf basisspelers:
LEES OOK: Garcia hakt knopen door: verrassing bij Rode Duivels?
Matz Sels - 4/10Na amper twee minuten kon de doelman een persoonlijk drama nipt voorkomen nadat hij de bal op knullige wijze door de eigen benen liet glippen. Herpakte zich vervolgens wel met enkele solide reddingen. Daar tegenover gingen zijn uittrappen meermaals de mist in. Het verschil met het sterke optreden van Lammens tegen de VS was groot. Die laatste uitte zijn wens om nummer twee te worden achter Courtois en lijkt stilaan ook zeker van die rol.
Timothy Castagne - 4/10
Aan inzet nooit een gebrek bij de Luxemburger, maar daarmee is ook al het positieve gezegd. Op defensief vlak was het in de eerste helft alle zeilen bijzetten en dat was vaak niet genoeg. Met name Quiñones maakte hem meermaals het leven zuur. Niet dat Meunier zoveel beter is in het verdedigende werk, maar die brengt aanvallend toch meer dan een Castagne in deze vorm.
Koni De Winter - 6/10
Waar hij bij AC Milan steeds vaker overladen wordt met lof, blijft het wachten op een echte referentiematch bij de nationale ploeg. Niet dat De Winter een slechte partij speelde en hij groeide ook duidelijk in de match. Maar hij brengt voorlopig te weinig om straks aanspraak te maken op een basisplaats naast Debast. Al was het geen cadeau om naast de onervaren Ngoy te starten.
Nathan Ngoy - 5/10
Zijn debuut als invaller tegen de VS was hoopgevend, maar de jonge verdediger van Lille OSC moet duidelijk nog stappen zetten. De tegengoal mag hem aangerekend worden. Ondanks de waarschuwingen voor de stilstaande fases gaf hij zijn directe tegenstander alle ruimte om de 1-0 binnen te werken. Herpakte zich nadien wel en speelde een verdienstelijke match, maar hij zal nog hard moeten werken voor zijn WK-ticket.
Maxim De Cuyper - 3/10
De uitje met de nationale ploeg moest de back meer ritme en vertrouwen geven na een moeilijke periode bij Brighton. Dat eerste is gelukt: De Cuyper speelde met De Bruyne veruit het meest van alle spelers. Dat tweede is mislukt. Tegen de VS speelde hij al een anonieme match, tegen Mexico was hij mogelijk nog bleker. Een schot vlak voor rust was zowat zijn enige wapenfeit. Pakte geel na de pauze en leverde ook een bal gevaarlijk in. Hopelijk kan hij zijn niveau tegen het WK terug opkrikken. Tijdens de kwalificatiecampagne is voldoende gebleken hoe waardevol een goede De Cuyper kan zijn.
Axel Witsel - 4/10
De 37-jarige blijft een strijder, kijk maar naar zijn werk bij de tegengoal van Lukebakio. Maar de 37-jarige blijft niet immuun voor de tand des tijds. In de eerste helft ging het allemaal te snel voor hem tegen de gretige Mexicanen. Hoewel hij vaak hoger opgesteld stond dan Tielemans, bleef zijn aanvallende inbreng beperkt tot een schot dat naast ging. Verliest zelden een bal, maar zat te vaak op zijn tandvlees op fysiek vlak.
Youri Tielemans - 5/10
De aanvoerder toonde karakter bij zijn eerste basisplaats na zijn blessure. Ging voorop in de strijd en was niet te beroerd om zijn voetje te zetten wanneer nodig. Maar zijn gebrek aan ritme kon Tielemans niet verstoppen. Was in balbezit te roestig voor zijn doen. In de komende weken moet hij bij Aston Villa zijn niveau verder zien op te krikken. Want de Tielemans van voor zijn blessure lijkt een zekerheid in de WK-basiself.
Kevin De Bruyne - 5/10
Dat laatste kan uiteraard ook gezegd worden van De Bruyne. Dat hij voor de tweede keer op enkele dagen tijd startte, is opvallend gezien zijn lange afwezigheid. Maar de spelmaker van SSC Napoli toonde andermaal dat hij fysiek weer helemaal terug is na zijn blessure. Mede door de hoge druk van de Mexicanen kon hij zijn kwaliteiten in balbezit te weinig uitspelen. Al had het matige niveau van de aanvallers daar ook veel mee te maken.
Dodi Lukebakio - 7/10
Een speler als Lukebakio zie je vaak helemaal niet in grote delen van de match. Maar je kan er op rekenen dat hij telkens wel goed is voor minstens één moment van pure genialiteit. En als die momenten ook nog eens renderen, kan hij een waardevolle kracht zijn. Zeker nu hij (dankzij zijn trainer Mourinho?) ook steeds meer defensieve en tactische discipline voor de dag legt tijdens zijn mindere momenten. Na dit Amerikaans tripje lijkt er met Lukebakio een extra zekerheidje in de WK-selectie bij. Een rol als joker op een groot toernooi moet hem als gegoten liggen.
Mika Godts - 4/10
Er is nog een groot verschil tussen de Eredivisie en het internationale topvoetbal. Iets wat Godts aan den lijve heeft mogen onder vinden. Bij zijn eerste basisplaats als international slaagde de uitblinker van Ajax er nauwelijks in zijn tegenstander voorbij te gaan. Godts probeerde zo nu en dan wel de boel te forceren, maar zijn acties leidden doorgaans tot balverlies. Een zwakke prestatie die zijn WK-droom een flinke knauw heeft gegeven.
Loïs Openda - 3/10
De tegenstander in de rug pakken op snelheid, dat blijft de sterkte van Openda. Maar op die manier wordt hij zelden aangespeeld bij de Rode Duivels. En op een andere manier rendeert de spits gewoonweg niet. Kwam zelden aan de bal en wanneer dat toch het geval was, speelde hij die al snel weer kwijt. Andermaal een teleurstelling bij de nationale ploeg. Stilaan komt zijn WK-deelname toch wel erg onder druk te staan. Zeker gezien hij bij Juventus ook nog nauwelijks in actie komt.
