Arne Decraene
In het tweede interlandluik onder het bewind van Mark van Bommel nemen de Rode Duivels het straks op tegen Turkije en Italië, met een ticket voor de kwartfinale van de Nations League als inzet. Maandag streek zijn 26-koppige selectie neer in Tubeke. Enkelen van hen lijken zeker van een basisplaats, maar voorts moet de bondscoach nog een pak lastige knopen doorhakken.
Ten opzichte van zijn vuurdoop bij de Rode Duivels, die toen wonnen van de tegenstand die hen deze week te wachten staat maar wel tweemaal onderuitgingen tegen Frankrijk, slankte Van Bommel zijn groep af van 28 naar 26 spelers. Door diverse omstandigheden was er dit keer geen plaats voor Koni De Winter, Zeno Debast, Malick Fofana, Loïs Openda en Matias Fernandez-Pardo, die vorige keer ook allen nauwelijks of niet aan bod kwamen. Jérémy Doku is dan weer terug, terwijl Josué Kongolo en Hugo Cuypers hun debuut vieren.
LEES OOK: Van Bommel speelt open kaart: vier Jonge Duivels op radar
Lammens out, Penders in?Of ze ook op minuten hoeven te rekenen, valt wel nog af te wachten. Ruim een maand geleden kwamen behalve Debast, De Winter en Arthur Theate ook nieuwkomers Jari De Busser, Mike Penders en Kyriani Sabbe niet in actie. De vraag is of daar nu verandering in komt. Tussen de palen zou Van Bommel alvast kunnen sleutelen aan zijn hiërarchie. Na het afhaken van Thibaut Courtois installeerde hij Senne Lammens als vaste nummer één, met achtereenvolgens Maarten Vandevoordt, Penders en De Busser als diens back-ups.
Zijn foutje op het WK is hem dan ook al lang vergeven, maar plots ligt de 24-jarige doelman wel onder vuur bij Manchester United. Zijn leeftijdsgenoot Vandevoordt doet het dan weer prima bij RB Leipzig, maar maakte bij zijn debuut tegen Frankrijk geen zekere indruk. Nu hij het bij Chelsea tot titularis schopte, valt het daarom niet uit te sluiten dat de drie jaar jongere Penders in één klap haasje-over doet van de derde naar de eerste plaats. Hoe dan ook is de weelde onder de lat zelfs zonder Courtois een luxeprobleem voor Van Bommel.
Dat kan ook worden gezegd over de concurrentie links achterin, waar Maxim De Cuyper en Joaquin Seys met elkaar in de weegschaal liggen. Hoewel hij bij Brighton tegenwoordig hoger op het veld postvat, benadrukt Van Bommel dat hij die eerste nog altijd als een back beschouwt. Een aanvallend exemplaar weliswaar, wat verklaart waarom zijn opvolger bij Club Brugge hem tegen Frankrijk naar de bank verdrong. Met zijn sterke prestaties zette Seys zijn sollicitatie nog eens in de verf, al heeft De Cuyper allicht toch een streepje voor.
Vanaken versus Raskin
Seys kan ook uit de overzijde uit de voeten, waar zijn maatje Sabbe dus evenwel al wacht op een kans. Timothy Castagne was vorige keer een van de drie spelers die telkens de 90 minuten rondmaakten. De anderen waren Brandon Mechele en Nathan Ngoy. Met dank aan Rudi Garcia en de dunne spoeling centraal achterin, zeker nu De Winter afhaakte en Debast op de sukkel is, vormen zij er een vaste tandem. Behalve op de linkerkant staat Van Bommel zijn verdediging dus al min of meer in steen gebeiteld. Voorlopig tenminste.
Op het middenveld zijn er, ook zonder Amadou Onana, dan weer ruimschoots voldoende opties voorhanden. Toch lijkt de pikorde ook hier vrij duidelijk. Niet alleen blijven Kevin De Bruyne en aanvoerder Youri Tielemans allebei een certitude, zolang hij fit blijft mag ook Roméo Lavia zijn naam voortaan van tevoren worden ingevuld. En hoeven Hans Vanaken en Nicolas Raskin, die elk louter eens de voorkeur kregen om geen risico's te nemen met het blessuregevoelige toptalent van Chelsea, zich wellicht dus weinig illusies te maken.
Al zal een van hen donderdag wel sowieso mogen opdraven in Izmir, waar Lavia met twee gele kaarten op het strafbankje zit. In de vorige ontmoeting met de Turken mocht Vanaken nog een driehoek vormen met De Bruyne en Tielemans, maar ondanks de 3-0 zege liep die samenwerking toch alweer niet bepaald van een leien dakje. Als kuitenbijter past Raskin zijn profiel dan misschien nog net iets beter bij dat van de twee tenoren op het middenveld. Dat ze allebei wel minuten zullen verzamelen, staat alleszins nagenoeg vast.
Weelde voor Van Bommel
Een nog interessanter vraagstuk situeert zich op de flanken. Behoudens een verrassing zal Doku daar alvast opnieuw zijn plek opeisen. Vermoedelijk op de linkerkant, waar Mika Godts vooral tegen Italië wel wist te bekoren. Bovendien lijkt de dribbelkont stilaan zijn draai te vinden bij PSG, én ligt hij in de bovenste schuif bij Van Bommel. Tot dusver kregen slechts zes spelers meer minuten, die op zijn positie nochtans bijzonder duur zijn. Wie weet dwingt hij Doku wel om de oversteek te maken. Of verhuist Godts zelf naar rechts?
Van Bommel heeft er wel een boontje voor Diego Moreira, die in de heenmatch geschorst was maar voorts driemaal aan de aftrap verscheen. Eén keer op links weliswaar. "Ik denk dat al die jongens aan beide kanten kunnen spelen", plakt de bondscoach geen stempel op zijn overvloed aan wingers. "Kopzorgen zou ik pas hebben mocht er geen keuze zijn, maar het wordt niet eenvoudig om een opstelling te maken. Ze hebben allemaal kwaliteit, scorend vermogen, snelheid en een individuele actie. Enkelen van hen zijn ook in vorm."
Dat geldt vooral voor Godts en Moreira, terwijl we toch ook Leandro Trossard – vorige keer niet helemaal fit – niet zomaar mogen vergeten. Doku beleeft nog ups en downs, terwijl Dodi Lukebakio net zoals bij Benfica allicht genoegen moet blijven nemen met een rol als supersub. Al is de linkspoot met twee doelpunten en een assist samen met De Bruyne tot dusver wel de meest beslissende speler van deze Nations League-campagne. Hij staat overigens op één kaart van schorsing, net zoals Ngoy, Seys, Raskin en ... Romelu Lukaku.
Lukaku of De Ketelaere?
Samen met de afwezigheid van Openda en Fernandez-Pardo is het een van de redenen waarom Cuypers de rangen mocht vervoegen. Indien hij dat wenst kan Van Bommel wel rekening houden met de kaartenlast, want als Frankrijk wint van Italië wordt de onderlinge partij zondag sowieso doorslaggevend. Uiteraard kunnen de Belgen beter zelf ook Turkije kloppen, maar ondanks de beperkte alternatieven is het misschien dus wel aangewezen om pakweg Ngoy even aan de kant te houden. En ook Lukaku te sparen voor money time.
Of is Charles De Ketelaere hem simpelweg voorbijgestoken in de pikorde voorin? Samen met Tielemans en Lammens kreeg, behalve Castagne, Mechele en Ngoy dus, in het vorige interlandluik niemand meer minuten dan de spits van Atalanta. Daar is hij na een lastige periode bovendien net op tijd weer op dreef, al komt ook Lukaku eindelijk boven water bij Fenerbahçe. "Ik ben blij dat hij zijn minuten maakt en een goal heeft meegepikt. Naar mijn mening kan en moet hij wel nog beter. Dat weet hij zelf ook", blijft Van Bommel wel streng.
Nadat hij als invaller scoorde tegen Turkije bewees de topschutter aller tijden ook nadien als titularis tegen Frankrijk alleszins dat een rol als joker hem alsmaar beter ligt. Wordt het dus Lukaku of De Ketelaere diep in de punt? De Cuyper of Seys links achterin? Raskin of Vanaken op het middenveld? Penders, Vandevoordt of toch maar Lammens tussen de palen? En welke wingers moeten vanaf welke flank voor dreiging zorgen? Tal van vragen, maar slechts één man heeft het antwoord in pacht. Het woord is dus aan Van Bommel.
