Maarten Coenen
Het Belgisch voetbal staat in brand en daar heeft de interlandbreak niets mee te maken. Anderlecht speelde zondagnamiddag gelijk op het veld van Club Brugge, maar een administratieve blunder lijkt roet in het punteneten te gooien. Club diende officieel klacht in, Anderlecht besloot dat 29 jaar geleden niet te doen in een soortgelijke situatie.
LEES OOK: Coucke opgeschrikt door bijtincident: politie grijpt hard in
Regels volgen of fairplay?Club Brugge heeft beslist om de administratieve fout van Anderlecht niet zomaar te laten passeren. Paars wit zou niet voldaan hebben aan de verplichting om zes Belgische voetballers op het wedstrijdblad te zetten. Blauw zwart heeft daarom een klacht neergelegd bij de Disciplinaire Raad, die zich over het dossier zal buigen. Volgens Club moet de voetbalbond erop toezien dat de reglementen door iedereen worden nageleefd. Al kunnen de Bruggelingen mogelijk ook sportief profiteren, want een sanctie zou hen twee extra punten kunnen opleveren.
De Bruggelingen benadrukken dat het hen in de eerste plaats om het principe gaat. Toch is het duidelijk dat de mogelijke gevolgen bijzonder interessant zijn in de titelstrijd. Elk punt kan aan het einde van het seizoen doorslaggevend zijn. De klacht zorgt bovendien voor een opvallend contrast met een gebeurtenis uit 1997, toen Anderlecht zelf voor een heel andere houding koos na een administratieve blunder van een tegenstander.
1997: Anderlecht laat RWDM zijn overwinning behouden
We keren daarvoor terug naar augustus 1997. RWDM trok toen naar het Constant Vanden Stockstadion en zorgde voor een verrassing door Anderlecht met 0-2 te verslaan. Alan Haydock en Steve Laeremans bezorgden de bezoekers een onvergetelijke avond. Alleen bleek na afloop dat de ploeg uit Molenbeek een wissel te veel had doorgevoerd. Onder anderen de piepjonge Wesley Sonck was betrokken bij de wissels. Trainer Daniël Renders dacht dat hij vier wissels mocht uitvoeren, inclusief die van de doelman. Hij had het naar eigen zeggen zelfs nog nagevraagd op de bank.
Ik was 9 jaar toen in augustus 1997 Anderlecht (terecht) verloor van RWDM. Ik zal de woorden van VDS en gesprekken met mijn vader over de kwestie nooit vergeten. Club werd maanden later kampioen met 27 punten voor op Anderlecht (4e). Dit is geen vergelijking of aanval op de huidige situatie (het is ook niet vergelijkbaar), enkel een ode aan onze toenmalige voorzitter voor hoe hij toen reageerde 💜 Geniet van een beetje cult. 🎥 @sporza
— Sam Kerkhofs (@samkerkhofs) January 27, 2024
De situatie dreigde RWDM de overwinning te kosten. Scheidsrechter Luc Huyghe erkende achteraf dat ook hij een fout had gemaakt door niet in te grijpen bij de vierde wissel. Anderlecht had dus de mogelijkheid om klacht in te dienen en de overwinning van RWDM aan te vechten. Maar paars wit besloot enkele dagen later om dat niet te doen. Voorzitter Roger Vanden Stock maakte duidelijk dat de club de ethiek van de sport boven alles plaatste. Zijn boodschap was helder: RWDM mocht zijn drie verdiende punten behouden.
Le Royale Sporting Club Anderlecht https://t.co/h5xJ6behS1
— ket 🇧🇪 (@bfrns_) November 9, 2026
Een opvallend contrast met de huidige situatie
Meer dan 29 jaar later staat Anderlecht zelf aan de andere kant van het verhaal. Waar de Brusselaars in 1997 bewust geen klacht indienden tegen RWDM, moet Club Brugge nu beslissen of het sportieve en principiële belang zwaarder doorweegt dan de mogelijke gevolgen voor de concurrentie.
De regels zijn er uiteraard om nageleefd te worden, maar het voorbeeld uit het verleden roept wel een interessante vraag op: had Anderlecht destijds dezelfde houding aangenomen als Club Brugge vandaag? En had Blauw zwart in 1997 eveneens de sportieve ethiek boven een mogelijke puntenwinst geplaatst?
