Olivier Plancke
Rudi Garcia gaf Nathan De Cat zijn debuut bij de Rode Duivels, maar maakte in Atlanta vooral duidelijk dat hij niet wil meesurfen op de hype. De bondscoach liet het toptalent proeven van het hoogste niveau, alleen zonder hem al een grote rol of WK-label mee te geven. Net die onverwachte nuance zegt veel over hoe Garcia naar De Cat kijkt.
LEES OOK: ‘Rode Duivel verrast met transferwending: 58 miljoen euro’
Debuut voedt de hype, Garcia zorgt voor WK-wendingNathan De Cat heeft zijn debuut bij de Rode Duivels beet, maar in Atlanta volgde vooral een verrassend signaal van Rudi Garcia. Waar velen zijn eerste minuten zagen als een extra zet richting het WK, ging de bondscoach net op de rem staan. De bondscoach gaf de zeventienjarige middenvelder van Anderlecht zijn eerste minuten in de 5-2-zege tegen de Verenigde Staten, zag hem een belangrijke redding op de lijn maken en dat de middenvelder zich niet verstopte. Meer dan dat maakte Garcia er bewust niet van. Geen grote rol, geen vrijgeleide en vooral geen signaal dat De Cat zich met dit debuut al richting een WK-ticket had gespeeld. Het was een eerste kennismaking, geen doorbraak bij de nationale ploeg.
Dat past perfect in de logica van deze Amerikaanse trip. Garcia gebruikte de oefeninterlands tegen de Verenigde Staten en Mexico niet alleen om automatismen bij te schaven, maar ook om “prospective candidates” te bekijken voor zijn WK-kern. De Cat, Mika Godts en Lucas Stassin werden meegevraagd als drie fitte nieuwkomers die nog iets konden forceren in de laatste rechte lijn naar het WK. Over De Cat was Garcia bij de selectie duidelijk: hij is erbij door zijn goede prestaties, uiteraard, maar ook door zijn fysieke verschijning. “Van dat type hebben we er niet veel bij de Rode Duivels”, zei hij. Met andere woorden: Garcia ziet het profiel, ziet het talent, maar vooral ook de uitzonderlijkheid van het lichaam en de intensiteit van De Cat.
Daar is ook weinig tegen in te brengen. De Cat heeft zich dit seizoen bij Anderlecht niet gewoon in de ploeg gespeeld, hij is er in enkele maanden tijd een van de dragende figuren geworden. Le Soir noemde hem deze week “de man op wie bijna al zijn teamgenoten vertrouwen”, terwijl De Morgen beschreef als een speler die niet meer bij paars-wit weg te denken is. Dat is precies waarom zijn oproep logisch was. Niet omdat België schreeuwt om een extra middenvelder, wel omdat Garcia zich moeilijk nog blind kon houden voor een speler die in de Jupiler Pro League week na week opduikt als het enige constante lichtpunt in een grillig Anderlecht.
De Cat mocht proeven, niet al losgelaten worden
Maar precies daar zat de ommekeer. Wie in het debuut alleen een extra WK-signaal zag, miste het belangrijkste deel van Garcia’s boodschap: de bondscoach wilde De Cat wel tonen, maar vooral ook afremmen. Al voor deze stage was dat zichtbaar. In de topper op Club Brugge ging De Cat na iets meer dan een uur naar de kant omdat zijn “kaarsje stilaan uit was”, zoals De Morgen schreef. Het Laatste Nieuws noteerde na diezelfde match dat “de tank leeg” was. De voorbije weken keerde hetzelfde signaal terug: een uitzonderlijke motor, maar ook een speler van zeventien die al veel te veel kilometers heeft gemaakt en bij momenten tegen zijn fysieke limiet botst.
Garcia had voor de stage al aangekondigd dat slechts weinig spelers 90 minuten zullen spelen, en zeker niet 180. Dat gold voor terugkerende routiniers als Kevin De Bruyne, maar net zo goed voor een toptalent als De Cat. Dus koos de bondscoach voor een tussenweg. Hij liet De Cat debuteren, maar pas laat. Net genoeg om de eerste spanning van de A-ploeg te voelen, net genoeg om te zien of hij zich staande houdt in dat decor, net genoeg om de boodschap te geven dat hij er wél degelijk toe doet.
In die beperkte tijd deed De Cat precies wat hem al maanden typeert: hij verschool zich niet, en in blessuretijd redde hij een bal op de lijn na een gevaarlijke voorzet. Het was geen invalbeurt die de match kantelde, wel een invalbeurt die bevestigde dat de stap hem mentaal niet verlamde. En dat is voor Garcia wellicht even belangrijk als een assist of een goal.
Garcia zorgt voor verrassende wending in WK-dossier
Precies daarom is het beeld van De Cat als “bijna-WK’er” vandaag te vroeg en te simpel. In de aanloop naar deze stage werd hij door Philippe Albert in Le Soir al vergeleken met de Tielemans-case van 2018: een jong talent meenemen om de sfeer op te snuiven en later te laten ontploffen. Dat scenario bestaat. Zeker omdat RTBF de concurrentie voor de laatste open plaatsen scherp samenvatte: als de kern voor 95 procent vastligt, dan vechten enkele nieuwkomers nog om de laatste toegangstickets. Alleen staat daar een andere, nuchtere stem tegenover. Hein Vanhaezebrouck waarschuwde in Het Nieuwsblad dat de Rode Duivels te vroeg komen, en ook Fred Waseige stelde bij RTBF dat De Cat logisch geselecteerd is, maar daarom nog niet op het juiste moment zit om al naar een WK te trekken. Dat spanningsveld verklaart waarom Garcia van De Cats debuut geen lancering richting WK maakte. Hij wil hem erbij houden, maar hij weigert hem nu al in de logica van een bijna zeker WK-ticket te duwen.
Bovendien reikt het belang van De Cat intussen verder dan alleen de nationale ploeg. Bij Anderlecht lopen contractgesprekken, maar CEO Kenneth Bornauw gaf in Het Nieuwsblad al toe dat hij hoopt dat De Cat volgend seizoen nog in Brussel speelt. Dat alleen zegt genoeg. Een WK-selectie kan zijn marktwaarde en zijn dossier nog hoger maken, zeker voor een club die al maanden weet dat het goudhaantje moeilijk te houden wordt. Ook daarom is Garcia’s voorzichtige aanpak interessant: hij laat De Cat groeien zonder hem nu al officieel in de etalage van de wereldtop te zetten. Geen abrupte lancering, wel gecontroleerd management.
Garcia stopt de gekte, maar schuift De Cat niet opzij
De Cat heeft zijn eerste minuten bij de Rode Duivels gekregen omdat Garcia overtuigd is van zijn potentieel. Maar hij kreeg er ook maar een handvol, omdat diezelfde Garcia nog te veel redenen ziet om voorzichtig te blijven. Dat is geen gebrek aan vertrouwen. Integendeel. Het is precies het soort beleid dat je voert bij een speler van wie je verwacht dat hij nog jaren meegaat. De hype rond Nathan De Cat is in Atlanta dus niet verdwenen, maar wel van richting veranderd. Zijn debuut leek zijn WK-dossier extra vaart te geven, alleen zorgde Garcia net voor een verrassende wending door de rem erop te zetten. En net dat was wellicht de belangrijkste beslissing van Garcia.
