Na een jarenlange transfersaga lijkt Eden Hazard deze zomer eindelijk de verhuis van Londen naar Madrid te zullen maken. Real betaalt binnenkort wellicht meer dan 100 miljoen voor de aanvoerder van de Rode Duivels, die zo de duurste Belg in de voetbalgeschiedenis wordt. De Europa League-finale tegen Arsenal van woensdag wordt waarschijnlijk dan ook zijn laatste wedstrijd in een Chelsea-shirt. Tijd voor een terugblik op zeven jaar Eden in Londen.
In het voorjaar van 2012 maakt de oudste Hazard een einde aan de eerste transfersoap rond zijn persoon wanneer hij na weken van speculatie bekendmaakt dat hij Lille inruilt voor kersvers Champions League-winnaar Chelsea. Roman Abramovich telt 40 miljoen euro neer voor de handtekening van de tweevoudige Speler van het Jaar in de Ligue 1 en is zo onder andere de twee clubs uit Manchester te snel af.
De eerste indruk
De kwieke flankspeler, op dat moment 21 jaar oud, stelt niet teleur en laat in zijn eerste Premier League-campagne meteen negen goals en veertien assists optekenen. Na het beruchte incident met een ballenjongen in Swansea komt hij wel al snel even in het oog van de storm terecht, maar aan het eind van het seizoen is iedereen het erover eens dat de Belg een meerwaarde voor de competitie betekent. Met de Europa League wint Hazard ook direct zijn eerste trofee, al moet hij in de finale wel geblesseerd toekijken.
Net als in het jaar nadien ziet de dribbelkont zijn debuut meteen bekroond met een plaats in het Team van het Seizoen, een eer die hem later nog twee keer de beurt zal vallen. Hazard wordt in dat tweede seizoen ook uitgeroepen tot Belofte van het Jaar, de oppergaai moet hij dan nog net aan Luis Suarez laten. In de marge krijgt de Rode Duivel het voor het eerst aan de stok over zijn defensieve taken met José Mourinho, na Roberto Di Matteo en Rafael Benitez al zijn derde manager op Stamford Bridge.
De fans van The Blues sluiten Hazard echter definitief in de armen en kiezen hem wél als hun Speler van het Jaar, een prijs die de speelvogel als viervoudig laureaat meer dan wie ook in de clubgeschiedenis in ontvangst zal nemen. Juan Mata, de vorige winnaar, verhuist na het seizoen naar Manchester United en geeft Hazard zo de kans zijn nummer 17 na twee jaar in te ruilen voor het geliefkoosde nummer 10.
Ups & Downs
Hoewel het onze landgenoot individueel dus voor de wind gaat blijft de staat van de collectieve prijzenkast ongewijzigd. In 2015 moet het dan ook anders, maar in de Champions League volgt een vroege exit tegen PSG. Het is het begin van een lange lijdensweg voor Hazard en Chelsea op het kampioenenbal: na de verloren halve finale tegen Atlético Madrid het jaar voordien geraken de Londenaars nooit meer voorbij de achtste finales.
In eigen land loopt het gelukkig een pak beter. Onder impuls van Hazard – veertien goals en tien assists – stormt Chelsea naar een eerste titel sinds 2010, als gevolg wordt de Belg na zijn ereplaats van een jaar eerder op het hoogste schavotje gezet als Speler van het Seizoen. Stamford Bridge mag ook nog de League Cup vieren en ziet de dirigent van al dat succes zijn handtekening zetten onder een contract dat hem tot de zomer van 2020 in Londen moet houden. Een termijn die Hazard waarschijnlijk dus niet zal uitdoen.
De toekomst lacht Chelsea op dat moment dus wel nog toe, maar vreemd genoeg stuiken The Blues het volgende seizoen volledig in elkaar. In de competitie gaan net zoveel matchen verloren als gewonnen, Mourinho legt al in december de kop en wordt tot de zomer opgevolgd door Guus Hiddink. Ook Hazard deelt in de malaise: met slechts vier doelpunten en evenveel assists beleeft hij veruit zijn zwakste jaar in Engeland.
Ups & Downs (bis)
Met de komst van Antonio Conte als nieuwe manager fleurt de aanvaller, intussen 25, weer helemaal op. Verlost van het verdedigende juk geeft de teller tegen november al meer doelpunten aan dan in de gehele vorige campagne, uiteindelijk zal Hazard afklokken op zestien stuks en vijf assists. De spelmaker blaast zo ook zijn team nieuw leven in en brengt voor de tweede keer de titel naar West-Londen, al wordt ploegmaat N’golo Kanté uitgeroepen tot Speler van het Jaar.
De euforie is echter maar van korte duur wanneer Chelsea er het jaar nadien opnieuw niet in slaagt te bevestigen. Na een moeizame start levert Hazard met twaalf treffers en vier assists nog degelijke cijfers af, maar door de vijfde plaats in het klassement loopt hij voor de tweede keer in zes jaar tijd de Champions League mis. Als troostprijs is er gelukkig wel nog de FA Cup: in de finale tegen Manchester United tekent de Rode Duivel met een rake strafschop voor het enige doelpunt van de wedstrijd.
Ook het waarschijnlijk laatste seizoen van Hazard in Londen wordt er een van hoogte –en laagtepunten. Onder leiding van Maurizio Sarri, zijn zesde coach al bij The Blues, blijkt al snel dat Hazard en co in de Premier League niet hoger kunnen mikken dan de titel van 'best of the rest'. Chelsea stoot wel door naar twee finales, maar de Carabao Cup gaat na strafschoppen verloren. Woensdag volgt een nieuwe kans om afscheid te nemen met een trofee in de Europa League-finale tegen Arsenal.
De eindafrekening
Prijs of geen prijs, met zestien doelpunten en vijftien assists heeft Hazard wel het beste voor het laatste bewaard en beleeft hij veruit de productiefste campagne uit zijn Engelse carrière. De Belg zet zo op de valreep nog snel eventjes zijn voet naast legendes als Eric Cantona, Thierry Henry en Matt Le Tissier en wordt de vierde speler ooit om meer dan vijftien goals én beslissende passes in een enkel Premier League-seizoen te laten noteren.
Na zeven seizoenen en 351 wedstrijden op de teller sluit Eden Hazard zijn rekening bij Chelsea af op 108 doelpunten – waarmee hij pas als tiende speler in de clubgeschiedenis de kaap van de 100 weet te ronden – en 91 assists. Wanneer we ons beperken tot de Premier League worden dat 85 treffers en 54 assists in 245 wedstrijden. Alles bij elkaar genomen stond hij in totaal bijna 27.000 minuten, oftewel 450 uur, op het veld in een Chelsea-tenue. In Baku krijgt Hazard een laatste kans om die cijfers nog wat op te krikken.
Individueel werd hij in die tijd Speler van het Jaar, Belofte van het Jaar, Spelmaker van het Seizoen, twee keer Speler van de Maand en kreeg hij vier keer een plekje in het Premier League Team van het Seizoen. Met Chelsea sleepte hij twee keer de landstitel in de wacht en mocht hij zowel de FA Cup als League Cup bijschrijven op zijn palmares. Daarop prijkt nu ook al één eindzege in de Europa League, morgen hoopt Hazard zijn steentje bij te kunnen dragen aan een tweede.
El Jardín del Eden
Stamford Bridge werd zo zeven jaar lang omgetoverd tot The Garden of Eden, de speeltuin van Hazard waar hij en hij alleen de lijnen uitzet. Nu komt er dus weldra een einde aan die bloeiperiode en moet Chelsea op zoek naar een nieuwe tuinmeester, terwijl de oude zijn werkterrein naar Spanje verlegt. Madrid leek ons altijd al de ideale plek om de schitterende bloem die Hazard is vol in het zonlicht te zetten. Laten we hopen dat hij nu niet verschroeit.
LEES OOK: Bommetje barst bij Chelsea: sterkhouder uit selectie gezet
Arne Decraene